Kamienny krąg

Znajduje się około 10 kilometrów od Kanikogradu, powstał w okresie neolitu. Jednak nie wszystkie elementy budowli zostały wzniesione w tym samym czasie. Ustalono, że budowa miała trzy główne fazy mieszczące się w przedziale czasowym od początków III tysiąclecia do schyłku II tysiąclecia p.n.e. Naukowcy sprzeczają się o to, kto był budowniczym tego tajemniczego okręgu. Wielu uważa, że byli nimi Celtowie zamieszkujący w tym czasie te ziemie, ale nie wyklucza się teorii, że został on budowany przez jeden z wędrownych ludów zamieszkujących w tym czasie obszar Faerie. Nieznane jest także do końca zastosowanie tej budowli, najpopularniejsze hipotezy na ten temat głoszą, że krąg był obserwatorium astronomicznym lub świątynią. Wśród miejscowej ludności krąży opowieść, że jest to grób starożytnej celtyckiej królowej Boudicci, zmarłej w 60 r. n. e. Tajemniczość i niepowtarzalność tej budowli przyciąga w to miejsce wielu turystów.

Pałac letni Królów Scholii

Znajduje się na przedmieściach Kanikogradu. Wybudowany z inicjatywy Króla Scholii Vladarga I w latach 1718 - 1725 przez kanikogradziekiego architekta Alana Mansa. Jest to przykład wspaniałej budowli klasycyzmu barokowego. Od strony frontowej pałacu znajdują się 3 dziedzińce, obramowane skrzydłami: Dziedziniec Kanikogradzki, Dziedziniec Królewski i Dziedziniec Złoty. Główny korpus pałacu flankują skrzydła boczne. Do skrzydła północnego przylega kaplica pałacowa. Elewację ogrodową o długości 580 m tworzy ryzalitowy korpus i skrzydła boczne. Olbrzymi ogród, realizowany wg planów samego króla Vladarga I. Należy do najpiękniejszych w v-świecie. Obejmuje m.in.: parter wodny z basenami, ozdobiony alegoriami rzek scholijskich, dwutraktową Aleję Królewską, wielki kanał, długość 1562 m, oranżerię, liczne pawilony oraz rzeźby. Od początku swego istnienia pełnił on funkcję pałacu letniego. W 1754 r. ówczesny Król Scholii Linrid I wprowadził wysokie cła na drewno importowane z obszarów Faerie. Niezadowoleni drwale i kupcy postanowili spalić pałac i zabić króla, kiedy ten odpoczywał w Kanikogradzie. Zachodnia część budynku znacząco ucierpiała w wyniku pożaru. Król bezpiecznie zdążył opuścić pałac, kazała też odnowić zniszczoną część budynku, a niedoszłych zabójców zgładzić i spalić w pałacowych ogrodach. Wywołało to bunt mieszkańców Kanikogradu, postanowili oni nie wpuścić Króla Linrida już nigdy do miasta. Tak też się stało, pałac odwiedził dopiero kolejny władca Scholii Linrid II w 1770 r. Przez kolejne lata królewska rezydencja była już tylko świadkiem chlubnych zdarzeń np. podpisania "Konwencji kanikogradzkiej" mówiącej o ochronie środowiska Scholandii (1867 r.). Dziś znajduje się tu "Muzeum płacowe", w którym możemy podziwiać XVIII wieczne wnętrza, meble, portrety królów i ich pamiątki. Jedno ze skrzydeł pałacu jest zamknięte dla zwiedzających to właśnie tu podczas wizyt w Kanikogradzie mieszka Król Armin Frederik.