Nasza Rzeczpospolita

stanislavus1, 21.04.2008

Prezydent Rozman-sylwetka

Dziś oficjalnie IV Prezydentem Rzeczypospolitej Sclavińskiej, następcą Michała Stoyałowskiego, Guedesa de Limy i Mateusza kaw. Iontza został Aaron kaw. Rozman. Rozman zostaje prezydentem w bardzo trudnym dla Sclavinii momencie. Chcemy przedstawić krótki życiorys wirtualny nowej głowy państwa Sclavińskiego.

Zacznijmy może od samej postaci nowego prezydenta. Aaron kaw. von Lichtenstein-Rozman do Sclavinii przybył w czerwcu 2007 roku. Mniej więcej miesiąc po założeniu Rzeczypospolitej. Już 16 lipc '07 został po raz pierwszy w karierze wybrany posłem na Sejm Sclaviński z ramienia własnej Partii Liberalno-Demokratycznej. Pod koniec sierpnia Rozman zostaje po raz pierwszy Ministrem Skarbu Sclavinii w gabinecie prezydenta Guedesa de Limy. Z funkcji rezygnuje jednak po dwóch tygoniach z powodu  konfliktu z głową państwa, podczas I Wielkiego Sporu, który wstrząsną Sclavinią na początku września. Rozman wygłasza wtedy płomienne przemówienie w Sejmie, w którym oskarża prezydenta o bezsensowne dzielenie Sclavinii. Wypowiada też głośne słowa "Panie Prezydencie, od dziś między nami woda". Od tego czasu Rozman działa w opozycji do prezydenta de Limy. W końcu, gdy dochodzi do apogeum konfliktu, 11 października 2007 wraz z Mateuszem Iontzem, Stanisławem Gertaldem i Mustafą Kalashnikovem doprowadzają do obalenia prezydenta, który dokonał zamachu na demokrację Sclavińską. 

Rozman wchodzi w skład Rządu Tymczasowego jako Minister Skarbu. Później okaże się, że nie rozstanie się z tą teką do marca 2008. Tymczasem pod koniec października przegrywa wybory prezydenckie z Mateuszem Iontzem. Zostaje wiceprezydentem Sclavinii (był nim nieprzerwanie do wczoraj). Wraz ze Stanisławem Gertaldem powołuje do życia Sclaviński Blok Obywatelski, który zwycięża z Unią Centro-Demokratyczną Iontza w wyborach do Sejmu na początku listopada 2007.Wraz z Gertaldem (Ministrem Oświaty) i posłem Barjuanem Lowenbrau tworzą większość Sejmową. Jako Minister Skarbu i Marszałek Sejmu IV Kadencji ma na swoimkoncie wiele cennych osiągnięć (m.in. tzw.Pakiet Rozmana przystosowujący Sclavinię do Syriusza). W międzyczasie Rozman robi także karierę w SPD, zostaje synem Michaela Lichtensteina i staje się najbardziej rozpoznawalnym Sclavińczykiem w KS.

W Grudniu 2007 staje się posłem do IP XIX Kadencji z ramienia SPD, a także Ministrem Spraw Wewnętrznych Księstwa Sarmacji. W polityce Sclavińskiej opuszcza swego dotychczasowego najbliższego partnera politycznego Stanisława kaw. Gertalda i wiąże się bliżej z SPD i obozem "prezydenckim" Mateusza kaw. Iontza. Nie startuje w wyborach do Sejmu V Kadencji, jednak zdecydowaną większość ma w nim Sarmacka Partia Demokratyczna. Rozman pozostaje Ministrem Skarbu, lecz z czasem coraz bardziej zmniejsza swoją aktywność w Sclavinii kosztem uczestnictwa w życiu Sarmackim.

W wyborach prezydenckich ze stycznia 2008 nie kandyduje. W ostrej batalii Iontz-Gertald (największej kampanii wyborczej w dziejach Sclavinii) opowiada się po stronie Iontza, który ostatecznie wygrywa jednym głosem. Rozman był współautorem kompromisu, który doprowadził do uchwalenia nowej Konstytucji RS wprowadzającej m.in. stanowisko Marszałka-Premiera.

W marcu 2008 zostaje ponownie posłem VI Kadencji. Zdaje jednocześnie funkcję Ministra Skarbu. Pozostaje w opozycji do rządu Aleksandra kaw. Nowaka. W końcu, wraz z posłami Sclavińskiej Partii Patriotycznej Gertaldem i Potockim doprowadza do odwołania Nowaka i powołania Gertalda na premiera. Zostaje Ministrem Oświaty w rządzie Gertalda.

Zgłasza swą kandydaturę na prezydenta Sclavinii i po niemrawej kampanii zwycięża minimalnie ze swym kontrkandydatem Ministrem Sportu Piotrem Centarowiczem. Jaka będzie ta prezydentura? Jutro artykuł zawierający prognozy :-) 

Polecane wpisy