Pierwszy Rok Sarmacji

List Księcia z okazji pierwszej rocznicy istnienia Państwa

Nowe nobilitacje i odznaczenia w Księstwie Sarmacji

Przemówienie Księcia na spotkaniu 25 maja 2003 r.

Księga pamiątkowa z okazji rocznicy

Grodzisk, dnia 27 maja 2003 r.

Drodzy Sarmaci, Szanowni Goście,

Minął pierwszy rok istnienia Księstwa Sarmacji. Okazja ta, jak żadna inna, skłania do refleksji, spojrzenia na to, co udało nam się wspólnie osiągnąć przez minione dwanaście miesięcy. W ciągu pierwszego miesiąca istnienia naszego państwa w Sarmacji zamieszkało 40 osób, powstała pierwsza gazeta - "Biuletyn Sarmacki", uruchomiliśmy także system automatycznej gospodarki (czy ktoś jeszcze pamięta rozwinięcie skrótu SyRiUSZ lub ręcznie aktualizowany System Administracji Zasobami?). Nasze strony internetowe przeszły daleką drogę od dnia 25 maja 2002 r., chociaż ich wygląd, poza nagłówkiem, niewiele się zmienił. Początkowo nie można było zobaczyć zdjęć terenów, nie funkcjonował także ani system żywienia, ani też podstawowe z punktu widzenia gospodarki branże, jak usługi oczyszczania czy dostarczanie energii elektrycznej.

Po dwóch miesiącach automatyczna gospodarka funkcjonowała już sprawnie. W Syriuszu na przełomie lipca i sierpnia 2002 r. pojawiły się nowe dobra: "oczyszczanie" i "elektryczność", które stanowiły swojego rodzaju przełom w dotychczasowym funkcjonowaniu naszego systemu. Można już było odbywać wirtualne podróże po terytorium wyspy. Po trzech miesiącach przekroczyliśmy barierę stu mieszkańców. Syriusz obejmował już wówczas - poza Sarmacją - nie tylko Republikę Baridasu, ale i Królestwo Chanlandii (ob. Państwo Kościelne - Vaticanea). Funkcjonowały wówczas trzy tytuły prasowe. Ustanowione zostały, obowiązujące do dzisiaj, normy produkcji w systemie Syriusz. Bartosz baron Burczenik, napisał legendę o powstaniu Sarmacji - to dzięki Niemu my, Sarmaci, jesteśmy potomkami Acja. Powstała wówczas z inicjatywy Michała wicehrabiego Łaskiego Izba Zasłużonych Sarmatów.

25 września 2002 r. informowałem o czwartym miesiącu istnienia Księstwa Sarmacji. Dzięki współpracy z naszymi przyjaciółmi z Republiki Baridasu nasze państwo uzyskało własny hymn. Nie potrafię w pamięci odnaleźć innego przykładu, dobitniej świadczącego o tym, że współpraca z innymi państwami jednak ma sens, co ma szczególne znaczenie dzisiaj w obliczu rozpadającego się Czwórporozumienia. Kolejny miesiąc przyniósł ze sobą pierwszą falę przypływu nowych mieszkańców - informacja o naszej wspólnocie została opublikowana w Newsroomie Chipa. Zbiegło się to w czasie z nieudaną próbą przeniesienia listy dyskusyjnej na nowy serwer, który jednak nie spełnił naszych oczekiwań. Do Sarmacji w październiku 2002 r. przybył nieoceniony Jan baron Stadnicki, którego zasługi, pospołu z Wojciechem wicehrabią Ratymirskim, dla stworzenia sarmackiego dziedzictwa narodowego trudno przecenić. Powstało wówczas Ministerstwo Dziedzictwa Narodowego, które w szybkim tempie opracowało wiele opisów sarmackich zabytków. Powstał wówczas także browar SKP.

Po pół roku swojego istnienia nasze państwo powitało 350. mieszkańca. Listopad roku 2002 był jednym z najświetniejszych okresów w naszej historii, chociaż jestem przekonany, że miesięcy takich będzie jeszcze wiele w przyszłości. W listopadzie bowiem powstał Sarmacki Związek Piłki Nożnej Marka baroneta Wasilewskiego, aktywna praca Ministra Dziedzictwa Narodowego przyczyniła się do powstania wielu nowych opisów zabytków, zorganizowany został konkurs na herb Grodziska, wielu Sarmatów uzyskało tytuły na funkcjonującej wówczas w Sarmacji cyberyjskiej Akademii Królewskiej, otwarty został także (prywatny) Urząd Stanu Cywilnego. Z pewnością jednak wszystkim najbardziej w pamięci utkwił Rejs dookoła Wysp Sarmackich, niezapomniana przygoda, która była udziałem wielu Sarmatów. Do Księstwa przybył wówczas Pierwszy Żebrak, p. Incisive, dzięki staraniom Piotra baroneta Micińskiego powstało miasto Acjo, otwarta została kwiaciarnia, MDN zorganizowało wiele konkursów, zaś w papierowym wydaniu "Chipa" ukazała się wzmianka o Sarmacji. Listopad był bez wątpienia złotym wiekiem Księstwa Sarmacji.

Jak gdyby na przekór tym wszystkim wspaniałym rzeczom, jakie miały miejsce w listopadzie, przyszedł grudzień. Miesiąc, który upłynął pod znakiem bezprecedensowych kłótni o wszystko. Który upłynął pod znakiem zagadkowego odejścia z Księstwa Sarmacji Jana barona Stadnickiego oraz poważnego konfliktu w łonie sarmackiej władzy wykonawczej. Miesiąc, w którym przyszło nam borykać się z poważną awarią baz systemu Syriusz. Jasnym punktem na czarnej przestrzeni grudnia było powstanie nowego miasta, Athos, które udzieliło schronienia nowym, sarmackim inicjatywom. Powstały wówczas kapliczka św. Medarda oraz Sarmackie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze.

Luty 2003 r. był okresem dyplomatycznej aktywności Księstwa Sarmacji. Zawarte zostały układy, konstytuujące Czwórporozumienie (Aklandia, Baridas, Sarmacja, Scholandia), uzyskaliśmy status pełnoprawnego członka SPUM, uregulowaliśmy także ostatecznie nasze stosunki z Cesarstwem Leblandii, z którym nasze stosunki były napięte od czasów pamiętnego konfliktu o bazę Paktu Leblandzkiego w Republice Baridasu. Podczas pierwszych dwóch miesięcy roku 2003 w Sarmacji powstał Instytut Meteorologii Marka barona Olszewskiego, otwarty został Port Lotniczy Grodzisk w Poddębicach. Ukazał się pierwszy numer tygodnika "Ab Ovo" Damiana wicehrabiego Koniecznego. Określone zostały wówczas założenia podziału Księstwa Sarmacji na hrabstwa.

Dziesiąty miesiąc istnienia Sarmacji - marzec był miesiącem sporu o mapę, zakończonego utrzymaniem przez nasz kraj wyspiarskiego charakteru po akcji zorganizowanej przez sarmackich obywateli. W marcu także ratyfikowaliśmy Traktat Almerski, którego byliśmy inicjatorami, o ściganiu sprawców poważnych przestępstw, oraz założyliśmy wspólnie z innymi państwami Forum Polskich Mikronacji, aktywnie funkcjonujące po dziś dzień. Wreszcie nadszedł miesiąc jedenasty. Niestety, opuścił nas wówczas z powodów od niego niezależnych Żebrak, p. Incisive. Po ogromnej fali, wywołanej uzyskaniem przez Księstwo Sarmacji statusu "Domeny Tygodnia" do naszego państwa przybyło jednak wiele cennych osób. Jej efektem było m.in. przybycie Adama baroneta Stepaniuka, burmistrza i dziedzica Złotego Wybrzeża - nowego miasta, perły na złotym, południowym wybrzeżu. Oficjalnie powstało miasteczko, położone na wschód od Grodziska - Poddębice, w którym wcześniej ulokowany został międzynarodowy port lotniczy, odkryliśmy także razem z Republiką Baridasu nową wyspę u południowych wybrzeży Sarmacji - Awarę. Uzyskaliśmy wówczas także własną domenę, jako jedyne polskie państwo wirtualne oprócz Klubu RP.

Wreszcie, miesiąc dwunasty, który upłynął pod znakiem wielu wydarzeń, zarówno w Sarmacji, jak i poza nią. Robert wicehrabia Czekański zorganizował akcję "Nie dla Sejmu", która przyczyniła się do zwiększenia aktywności politycznej Sarmatów i samych posłów. Swoją obecność w Sarmacji zaznaczyła w sposób spektakularny Fundacja "Adam". Doszło do poważnych spięć w stosunkach sarmacko-scholandzkich, które ostatecznie zakończyły się odwołaniem ambasadora scholandzkiego z Grodziska. 25 maja 2003 r. powstało oficjalnie pierwsze hrabstwo - Hrabstwo Gellonii Wieńczysława hrabiego Wiensko, następne powstaną w ciągu najbliższych dni. Dokonane zostały poważne zmiany w funkcjonowaniu władz sarmackich: ustanowiony został urząd Kanclerza - szefa rządu, zaś Sejm i obywatele uzyskali prawo uchwalania wotum nieufności Rządowi oraz poszczególnym ministrom.

Historii Księstwa Sarmacji nie sposób streścić w kilkudziesięciu zdaniach. Nasza historia to nie tylko suche fakty, ale także emocje, których nie sposób opisać słowami. To radość z rozwoju naszego kraju, ale i smutek za każdym razem, kiedy odchodzą wartościowi ludzie… Wielu z aktywnych niegdyś mieszkańców obecnie nie ma wśród nas, rozpoczynamy jednak drugi rok istnienia naszego państwa z ponad pięćdziesięcioma aktywnymi Sarmatami i nadzieją, popartą silnymi przesłankami, że za rok spotkamy się ponownie w szerszym gronie, odnajdując Sarmację jeszcze świetniejszą, niż przed rokiem. Rozpoczynamy ten rok, znajdując się w czołówce polskich mikronacji, stanowiąc najaktywniejszą spośród wszystkich społeczność. Udało nam się stworzyć to, co jest najbardziej cenne - poczucie wspólnoty. Niech nadchodzący rok dowiedzie tego, iż jesteśmy warci własnego państwa, tego wyjątkowego miejsca, w którym każdy Sarmata może się czuć, jak u siebie w domu. Niech Sarmacja stanie się najbardziej rozwiniętym polskim państwem wirtualnym. Wierzę, że jesteśmy w stanie wspólnie tego dokonać. Boże, błogosław Sarmację!

                                                        Piotr Mikołaj Kozanecki
                                                        Książę Sarmacji

Powrót na początek strony

 

Nobilitacje i odznaczenia

  • Hrabia Wojciech Zieliński - za ogromny trud włożony w pracę dla rozwoju Księstwa Sarmacji, zaangażowanie w jego życie,
  • Hrabia Wieńczysław Wiensko - za codzienne rozwiązywanie problemów wynikających z aklimatyzacji nowych mieszkańców, stworzenie własnego hrabstwa - Gellonii,
  • Wicehrabia Robert Czekański - za ogromne zaangażowanie, aktywność w wewnętrznej polityce sarmackiej (Sejm) oraz polityce zagranicznej (FPM),
  • Wicehrabia Damian Konieczny - za wydawanie poczytnego tytułu prasowego, kształtującego świadomość Sarmatów, stworzenie własnego hrabstwa - Mirthli,
  • Baronet Adam Stepaniuk h. Złote Wybrzeże - za stworzenie od podstaw Złotego Wybrzeża, jednego z najpiękniejszych miast Sarmacji,
  • Kawaler Złotego Orderu Zasługi Łukasz hr. Nowicki - za stworzenie i funkcjonowanie Fundacji "Adam",
  • Kawaler Złotego Orderu Zasługi Michaś Winnicki - za odświeżenie wizerunku polityki sarmackiej oraz aktywną działalność w państwie.

Powrót na początek strony

 

Przemówienie na spotkaniu 25 maja 2003 r.

Drodzy Mieszkańcy i Obywatele!
Szanowna zgromadzona szlachto i arystokracjo sarmacka!

Ogromną radością napawa mnie fakt, iż mogę Was powitać tutaj, na czacie Księstwa Sarmacji, z okazji Pierwszej Rocznicy istnienia Naszego Państwa.

Księstwo Sarmacji powstało oficjalnie 25 maja 2002 r., ale jego historia - o czym być może nie wszyscy z Was wiedzą - jest starsza i sięga korzeniami Wolnego Klubu RP… Mieliśmy w WKRP pewną wizję - chcieliśmy stworzyć najlepszą mikronację w polskim wirtualnym świecie. Chcieliśmy stworzyć sprawny system gospodarczy, który pozwoli wzbogacić życie w naszym kraju. Niestety, z powodu sprzeciwu Senatu WKRP nie udało się tej wizji zrealizować - dlatego razem z grupą osób, które pragnęły stworzyć coś nowego, wspaniałego założyliśmy Komisję Organizacyjną Księstwa Sarmacji. Część z Was brała udział w jej pracach i pamięta zapewne określanie założeń funkcjonowania nowego państwa - ustawianie współczynników, określanie branż…

Pierwsze miesiące to pierwsze ustawy, wyłanianie władz, zapraszanie do naszego państwa nowych osób, które chcielibyśmy widzieć w swoim gronie. To także wiele prób, które niekiedy kończyły się fiaskiem. Teraz jednak, z perspektywy roku jestem przekonany, iż mogę powiedzieć - było warto. Witam Was tutaj, drodzy Sarmaci, jako mieszkańców jednego z najbardziej rozwiniętych i najbardziej liczących się państw polskiego wirtualnego świata. Dorobek minionego roku jest imponujący - stworzenie działającego systemu wirtualnej gospodarki, który pomimo jego pewnych ułomności stanowi do dzisiaj obiekt zazdrości innych krajów, powstanie wielu cennych instytucji, rozwój wolnej prasy, ale - co najważniejsze - stworzenie zgranej społeczności, która dowiodła wielokrotnie, iż nie stanowi jedynie zbioru wrogo nastawionych do siebie jednostek. Dumny jestem z faktu, iż dzięki Waszej ofiarności możemy rozpocząć drugi rok istnienia Naszego Państwa z własną domeną, której - jak dotąd - nie posiadają inne kraje. (oklaski)

Cieszę się niezmiernie z tego, że Sarmacja nie istnieje jedynie w Internecie, ale że spowodowała nawiązanie rzeczywistych znajomości i przyjaźni… Nie chcąc przedłużać rozpoczęcia spotkania, niech wolno będzie mi powtórzyć po raz kolejny słowa, które wielu z Was na codzień ma w swoich statusach: "Vivat Sarmatia"! (oklaski, okrzyki "Vivat!", "Vivat Sarmatia!", "Vivat Książę!")

Dziękuję!

Powrót na początek strony

 

 

Księga pamiątkowa

Poświęć kilka minut, aby wpisać się do księgi pamiątkowej z okazji pierwszej rocznicy istnienia Księstwa Sarmacji. Pozostaw po sobie wpis dla przyszłych pokoleń Sarmatów!

Powrót na początek strony