Mandragorat Wandystanu | SKOK „Żenady”

ZAREJESTRUJ SIĘ! | Zaloguj

Defloriusz Dyman Wander

Michaś w stroju galowym

Mandragor senior. Były Mandragor Socjogramu. Ukochany Przywódca Narodu Wandejskiego. Dawniej Naczelny Wódz i podpułkownik Sarmackiej Armii Ludowej. Wielki językoznawca. Bohater Ludu Pracującego Wandejskich Miast i Wsi. Wandonizowany świecki Świeckiego Kościoła Wandejskiego. Autorytet moralny. Esteta. W Mandragoracie Wandystanu od listopada 2004 r. Od 5-go do 21 grudnia 2004 r. Tymczasowy Prezydent Mandragoratu Wandystanu. Autor prawa wandejskiego, m.in. licznych ustaw konstytucyjnych.

Mieszkaniec Wolnego Klubu Rzeczypospolitej Polskiej, Cyberii, następnie Księstwa Sarmacji. W Sarmacji pełnił liczbe urzędy: sędzia, następnie prezes Sądu Najwyższego, poseł na Izbę Poselską, podkanclerzy w rządzie Piotra Khanda. Przywódca i współtwórca Komunistycznej Partii Sarmacji. Po odejściu z Komunistycznej Partii Sarmacji rozłamowców o odchyleniu oralno-narodowym Komunistyczna Partia Sarmacji - Acjo Damiana Koniecznego, Ukochany Przywódca KPS. Twórca koalicji wyborczej i parlamentarnej z Ruchem Wolnej Sarmacji. Współautor zjednoczenia Ruchu Wolnej Sarmacji z KPS.

Po powstaniu Mandragoratu działał także na polu polityki, współtworząc najpierw Wandejską Socjalistyczną Partię Jedności,a po ujawnieniu się odchyłu reakcyjnego w jej kierownictwie, dokonując wespół z Alojzym Pupką rozłamu i przejścia do Ligi Obrony Komunizmu.

Trzeciego lutego 2008 r. dokonał przekazania władzy mandragorskiej Michałowi Czarneckiemu i odtąd stopniowo usuwał się w cień.

Na początku 2010 r. został na elekcji po abdykacji Daniela Łukasza wybrany księciem Sarmacji. W związku z wciąż niegasnącą miłością Narodu Wandejskiego – odznaczony Orderem Budowniczych Przemysłu Włókienniczego.

Po swojej abdykacji (w sytuacji niewielkiej aktywności) przekazał tron Khandowi, który przyjął imię Piotr II Grzegorz. Jego późniejszy udział w sprawach publicznych był mocno nieregularny, choć brał udział m.in. w reaktywacji Komunistycznej Partii Sarmacji.

Po II Zjednoczeniu zamieszkał ponownie w Wandystanie i wielokrotnie go wspierał. Sygnatariusz Deklaracji Niepodległości z 3 maja 2014 r. (III Niepodległość).

Wybitny literat i publicysta. Współautor pism Ab Ovo i Rudego Prawa. Reporter Dziennika Grodziskiego. Autor licznych powieści (m.in. cykl Scholik, Glony). Używa pseudonimów literackich Janko Krasicki, Bohdan Stalinowski. Animator postaci tow. Zenona Wandy Przepżeszechowicza (ob. Przeprzechowicza).

Prywatnie mąż Damiana Koniecznego, Kryspina Bobera, Majkela Bumbum (jako Królowa Baridasu). Rozwiedziony. Matka wielu wybitnych postaci - m.in Piotra Krausego, Albusa Boreeda-Bumbuma, Patryka Labackiego (Króla Natanii) i Lilianny de Folvil.


Publikacje:

Proza

Poezja

Publicystyka

Audio

Mandragorzy Wandystanu


SocjogramuMichaś WinnickiMichał CzarneckiArkadij MagovAlojzy Pupka
JutrzenkiMarceli B. KhandMichał SobczakArkadij MagovAlojzy Pupka

Ojcowie Świeccy


BezkonklawowiWanda · Gerwazy I · Urban I
Wybrani na konklaweRaul I · Sami Urban I · Bambuła XIII · Idi Amin I · Cizia Bokassa II · Che Sztandar Patapon I · Paryż Kaddafi VII · Barack Osama XXIII · Brawo Bydgoszcz I · Hodża I · Nicolae Rosicky I · Wziernik Fał I

Książęta Sarmacji


Piotr Mikołaj Tyran · Daniel Łukasz Przepadły · Michał Feliks Gnuśny · Piotr II Grzegorz Okrutny · Mikołaj II Jan Krótki · Tomasz Ivo Hugo Wyschły