Ślubuję uroczyście, obejmując urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej,

wedle najlepszego zrozumienia i zgodnie z sumieniem, rzetelnie pracować dla dobra Republiki Bialeńskiej,

bronić jej niepodległości i suwerenności, praw demokratycznych Republiki święcie przestrzegać, godności Narodu i Państwa strzec niezachwianie, sprawiedliwość względnie wszystkich bez różnicy obywateli za pierwszą mieć sobie cnotę, obowiązkom urzędu i służby poświęcić się niepodzielnie.

 

dwa lata temu Naród Bialeński odrzucił kolonialny sarmacki system, ale zamiast aktywnego państwa dominuje poczucie marazmu i niesprawiedliwości. Nie zgadzam się na to, aby tak wielu Bialeńczyków nie miało stanowiska i aby rząd nie bronił przed oskarżeniami korupcyjnymi tych, którzy stanowisko mają. Nie zgadzam się, aby emerytów nie było stać na zakup dobrej wódki, gdy miliardy przepadają w aferach. Państwo nie może być bezradne wobec bandytyzmu w miastach Dżamahiriji i wobec największej hańby Republiki: niżu demograficznego.

Stajemy dziś przed szansą na lepsze życie, na powrót świetlanych lat Bialenii, która może stać się na powrót atrakcyjnym miejscem do spędzania czasu wolnego od realowych trosk i zmartwień. Do tego jednak potrzeba nie tylko uczciwych rządów, które zaprowadzą ład i porządek. Konieczna jest współpraca i kolektywne zaangażowanie wszystkich tych, którzy dysponują czasem, wolą i energią, aby wspólnie budować  nowe i rozbudowywać to co stare. 

W ciągu minionych tygodni wielokrotnie zapoznawałem Naród ze swoimi planami i postulatami. Należą do nich między innymi aktywizacja regionów, a szczególnie rozwiązanie kwestii Dżamahiriji, aktywizacja naszych placówek zagranicznych, lifting i uporządkowanie serwisów internetowych, a nade wszystko uczynienie z Bialenii fajnego miejsca, w którym będziemy się dobrze czuć i które będzie mogło przyciągnąć nowych obywateli. Bardzo wielu ludzi w Bialenii odczuwa rozliczne zagrożenia i dyskomforty. Jeśli Bialenia ma być krajem sukcesu to jej obywatele muszą czuć się bezpiecznie i miło. Dlatego trzeba zrobić wszystko, aby zapewnić promocję kraju na wysokim poziomie i aby przeprowadzić takie zmiany wewnętrzne, by ta promocja nie szła na marne. To wszystko możemy osiągnąć, bo mamy wspaniały kapitał: zaplecze techniczne, zdolnych i pracowitych ludzi oraz stabilną pozycję międzynarodową.

Do tego jednak pragnę dołożyć jeszcze dwa kamienie węgielne. Po pierwsze już niebawem obchodzić będziemy po raz pierwszy podwójne święta marcowe: rocznicę Powstania Marcowego oraz dzień Odrodzenia Bialenii. Chcę, aby śladem mojej bytności na urzędzie głowy państwa, a zarazem głowy Rzeszy, było miejsce upamiętniające te historyczne wydarzenia. W związku z tym chciałbym ogłosić plan budowy Muzeum Powstania Marcowego, w którego wirtualnej budowie będą mogli brać udział wszyscy chętni. Przez najbliższy miesiąc zbierane będą materiały i informacje, które następnie staną się częścią ekspozycji.

Za spory sukces minionych miesięcy uznaję udział Bialenii w rozwoju v-światowego ruchu filatelistycznego, który zapoczątkowany został przez naszych przyjaciół z Leocji. Znaczki i ich emisje są świadectwem potężnej mocy, więc jest moją ambicją, aby uczynić z naszego państwa mikronacyjną potęgę filatelistyczną. Zadbamy o to wspólnie z ministrem Medycejskim, który z mojego poruczenia koordynuje działalnością Związku Pocztowego RB, ale mam nadzieję, że nie zabawa ta nie będzie tylko udziałem naszej dwójki.

Zapewne zastanawiacie się nad składem mojego Gabinetu. Jest równie prawdopodobne, że nie oczekujecie tu rewolucji i bardzo słusznie. Wszystkich moich współpracowników pragnę pozostawić na stanowiskach poza jednym wyjątkiem, którym jest likwidacja nieaktywnego Ministerstwa Kultury i Sportu. Nie znaczy to jednak, że zmian nie przewiduję: nadal do rozważenia pozostaje sprawa funkcji szefa Policji Krajowej i jego statusu. Dodatkowo do pracy w ramach Gabinetu zapraszam wszystkich, którym leży na sercu dobro naszej v-ojczyzny.

Początek nowej kadencji to zgodnie z tradycją moment uhonorowania tych, którzy odchodzą. Nie będę rzecz jasna przypinał medali do własnej piersi, ale jak najbardziej uważam za stosowne uczynienie tego wobec moich współpracowników, bez których w czasie minionej kadencji pracowało by mi się znacznie ciężej. Za nieustanne wsparcie i cenne rady dziękuję ministrowi Karolowi Medycejskiemu, któremu pragnę wręczyć Krzyż Wielki z Wieńcem Laurowym Orderu Budowniczych Republiki. Krzyżem Komandorskim tegoż orderu nagradzam przewodniczącego pro tempore Zgromadzenia Narodowego Joahima von Ribentropa, którego ciężka i nie zawsze pierwszoplanowa praca powinna być przykładem dla innych. Alija zawdżat Akrypa, członkini Rady Republiki z ramienia Dżamahiriji, za podobne zaangażowanie otrzymuje Krzyż Oficerski tego samego orderu.

Nie sposób też pominąć mojego zastępcy – Wiceprezydenta Marszałka Wielkiego Ronona Dexa, którego jako pierwszego w historii uczynić pragnę potrójnym kawalerem Złotego Bialeńskiego Krzyża Zasługi. To samo odznaczenie, ale w wersji podwójnej, przekazuję na ręce szefowej resortu sprawiedliwości oraz Policji Krajowej czyli Akrypy Ali Shariati.

Ostatnie tygodnie poprzedniej kadencji były dla Republiki czasem trudnym. Tym bardziej uznaję za wskazane, aby w dniu dzisiejszym odznaczyć Medalami Za Aktywność osoby, które dawały świadectwo obywatelskiego zaangażowania: Karola Medycejskiego, Ronona Dexa, Joahima von Ribentropa (wszyscy otrzymują medal złoty), Aliję zawdżat Akrypę, Iwana Pietrowa (oboje otrzymują medal srebrny), a także Akrypę Ali Shariati (medal brązowy). Docenić chcę także trójkę obywateli zagranicznych, którzy regularnie bywają na bialeńskiej ziemi niosąc swój wkład w życie wewnętrzne i w rozwój szeroko rozumianej współpracy międzynarodowej: Namietnika Helwetyka Romańskiego, Porucznika Heinza-Wernera Grünera, a także Marszałka Karla von Schwarzegau. Poza Brązowymi Medalami Za Aktywność otrzymują oni po trzy folwarki lenne, które pozwolą im symbolicznie wejść do grona bialeńskiej szlachty i otrzymać posiadłość lenną.

rozpoczynając po raz czwarty w mojej karierze kadencję prezydencką wiem, że nie warto obiecywać cudów, a lepiej jest prosić o pewnego rodzaju kolektywną postawę obywatelską. Wszyscy niestety podlegamy surowym prawom życia realowego, które decyduje o naszych zasobach wolnego czasu i energii. Mam nadzieję, że ów nieistniejący Real będzie dla mnie łaskawy i że za cztery miesiące będziemy mogli powiedzieć, że żyjemy w lepszej Bialenii. Tego życzcie mi i sobie nawzajem.

bardzo dziękuję za wszystkie dobre słowa i nie postaram się zawieść. Nic nie będzie jednak możliwe bez Waszego udziału, więc zachęcam Was do angażowania się. Zagaiłem już dyskusję na temat promocji oraz rocznicy Powstania. Będę się też starał stopniowo zagajać to, o czym mówiłem wczoraj i w trakcie kampanii oraz na elekcji.

Ślubuję uroczyście, obejmując urząd

Prezydenta Republiki Bialeńskiej,
wedle najlepszego zrozumienia i zgodnie z sumieniem,
rzetelnie pracować dla dobra Republiki Bialeńskiej,
bronić jej niepodległości i suwerenności,

praw demokratycznych Republiki święcie przestrzegać,

godności Narodu i Państwa strzec niezachwianie,

sprawiedliwość względnie wszystkich

bez różnicy obywateli za pierwszą mieć sobie cnotę,

obowiązkom urzędu i służby poświęcić się niepodzielnie.

Następnie Konduktor szybko uciszył oklaski i przystąpił do wygłaszania przemówienia expose.

z wyborami prezydenta naszej Republiki związanych jest kilka dobrych zwyczajów. Jednym z nich jest debata o stanie państwa, która bezpośrednio poprzedza akt głosowania. Każdy kandydat, także taki bezkonkurencyjny, przedstawia co prawda swój program zazwyczaj na długo przed elekcją, ale tak jakoś się ostatnio składa, że to właśnie debata elekcyjna staje się okazją do jego oceny i do wspólnego wypracowania priorytetów na najbliższe miesiące. Koniec końców ja – stary-nowy Konduktor – otrzymałem wczoraj od Was – Narodu – nie tylko mandat, ale także oczekiwania, które powinienem zamienić w plan działania. Nie będę zatem mówił długo, a po prostu podsumuję to, o czym rozmawialiśmy w ciągu minionych dni, a co przyjdzie mi i moim współpracownikom wypełniać.

Wniosek podstawowy tej debaty wybrzmiał dosyć wyraźnie: potrzebna jest zmiana wewnętrzna. Bialenia stała się, przyznajemy to wszyscy, hermetyczną społecznością, w której trudno jest odnaleźć się i zadomowić komuś z zewnątrz. Tak naprawdę boleśnie dotykamy szklanego sufitu i nie potrafimy „wejść” do głowy młodego człowieka, który z jakiegoś powodu dokonuje wyborów innych niż RB. Trochę mi to przypomina sytuację z mojego życia realnego, gdzie jako doktorant jestem uczony tego, aby pamiętać, że moi studenci z przyszłości (ludzie ledwo 5-10 lat młodsi) będą nieco innymi ludźmi, z innymi doświadczeniami życiowymi (pandemia), inną edukacją i innymi priorytetami. Jak to kilka dni temu powiedział pewien mój profesor: „oni nie są gorsi – są tak samo wspaniali jak Wy, po prostu są inni”. Mam nadzieję, że w najbliższych miesiącach jako społeczność w większości doświadczonych mikronautów przełamiemy tę barierę mentalną i wypracujemy taki program zmian, który stanie się odpowiedzią na nasze doczesne i przyszłe potrzeby.

Po raz kolejny (i bardzo słusznie) przejawia się kwestia „liftingu” naszego serwisu internetowego tak, aby był on po pierwsze aktualny, po drugie przystępny, a po trzecie – aby przyciągał i zachęcał. Sprawa wydaje się o tyle prosta, że jest wśród nas paru potencjalnych darczyńców błogosławieństwa finansowego w związku z czym w grę wchodzi po prostu zatrudnienie fachowca. Kilka dni temu zadałem już kolejne podstawowe pytanie: czego my tak naprawdę chcemy? Oczywiście miało ono charakter retoryczny niemniej już dzisiaj wzywam do dyskusji nad kształtem przyszłej strony (być może także forum). Myślę, że powinna mieć ona formę burzy mózgów. Możemy ten temat poruszyć od razu tutaj, możemy też wydzielić inne miejsce. Wszystko wedle Waszej wygody.

Raz jeszcze dziękuję Andrzejowi Swarzewskiemu za poruszenie dwóch innych wątków – to jest polityki północnej, a także szeroko rozumianej aktywności Uniwersytetu Bialeńskiego i tak zwanej „polityki historycznej”. Tu wniosek jest prosty: aby te sprawy ruszyć potrzebował będę współpracowników. Po pierwsze nadal poszukuję takiego jakby „pełnomocnika” od krajów, na których ja się znam nieco gorzej. Co zaś się tyczy nauki to sprawa nie ruszy dopóki nie znajdzie się sensowny rektor, bo ja niestety nie jestem w stanie łączyć trzech ważnych urzędów. Oferuję natomiast swoje wsparcie zarówno jako prezydent, jak i historyk. Wydaje mi się, że powinniśmy skupić się na dwóch sprawach: odzyskaniu dostępu do archiwaliów (co można będzie uczynić za jednym zamachem przy okazji „liftingu”) oraz ich stopniowemu przebadaniu w ramach międzynarodowych kolokwiów historycznych na wzór tych organizowanych w Uniwersytecie Rotryjskim.

W toku debaty narodził się też luźny pomysł reformy Rady Republiki tak, aby kalendarz wyborczy został poszerzony o coś więcej niż jedne ogólnokrajowe wybory. Sądzę, że jest to idea warta debaty, więc tu również proszę o Wasze opinie.

Inauguracja nowej kadencji, zwłaszcza jeśli do najbliższego święta jest daleko, już tradycyjnie jest momentem, w którym nagradza się tych, którzy w ciągu kadencji minionej dobrze pracowali na rzecz państwa – a zatem przede wszystkim dotychczasowych członków Gabinetu. W związku z tym pragnę wręczyć w tym momencie ordery i odznaczenia.

1)     Rononowi Dexowi – za zasługi na stanowisku Wiceprezydenta Republiki oraz Dowódcy Sił Zbrojnych, a także za wybitne zasługi w dziele odrodzenia Dżamahiriji Bialeńskiej wręczam Krzyż Złoty Orderu Odrodzenia Bialenii;

2)     Karolowi Medycejskiemu – za zasługi na stanowisku Ministra do spraw Likwidacji Wszystkiego oraz Sekretarza Prezydenta Republiki wręczam Krzyż Złoty Orderu Odrodzenia Bialenii;

3)     Joahimowi von Ribentropowi – za zasługi na stanowisku Przewodniczącego Pro Tempore Zgromadzenia Narodowego wręczam Krzyż Srebrny Orderu Odrodzenia Bialenii;

4)     Iwanowi Pietrowowi – za zasługi na stanowisku Prezesa Policji Krajowej wręczam Srebrny Medal Kamińskiego.

A także:

1)     Kolektywowi Związku Pocztowego Republiki Bialeńskiej nadaję Krzyż Kawalerski Orderu Budowniczych Republiki;

2)     Andrzejowi Swarzewskiemu – za cenną aktywność na Forum Republiki Bialeńskiej po raz trzeci nadaję Złoty Bialeński Krzyż Zasługi;

3)     Markowi Bajtusiowi - za stanie na straży bezpieczeństwa informatycznego Republiki, po raz trzeci nadaję Złoty Bialeński Krzyż Zasługi;

4)     Heinzowi Wernerowi-Grünerowi - za regularną aktywność na Forum Republiki wręczam Srebrny Medal Za Aktywność.

Pozostając w temacie odznaczeń mam jeszcze jedną wiadomość. Od dawna wiele mówi się o konieczności sprowadzenia nowych obywateli, a to najczęściej odbywa się za sprawą obywateli obecnych. W najbliższym czasie złożę w Zgromadzeniu projekt nowelizacji Ustawy o orderach i odznaczeniach i zaproponuję ustanowienie specjalnego orderu „rodzicielskiego”, który będzie można nadawać osobom, za sprawą których do Bialenii na trwale dołączył nowy mieszkaniec. Osobom takim powinny, w moim przekonaniu, przysługiwać szczególne profity w postaci ulg oraz nadań lennych.

Dziękuję bardzo dla Szanownego Państwa.