Cytat:

Lenna Rzeszy Bialeńskiej są to terytoria wydzielone, oddane na mocy postanowienia Prezydenta Republiki osobom obdarzonym wcześniej tytułem szlacheckim, którego rodzaj uzależniony jest od liczby posiadanych folwarków. Wszyscy lennicy wchodzą w skład Sejmu Rzeszy Bialeńskiej, a moc ich głosu jest równa liczbie folwarków. Jeden lennik może posiadać kilka lenn - ranga i nazwa pierwszego zależy wówczas od posiadanego przez niego tytułu, a ranga pozostałych - od liczby folwarków, na których są osadzone. Każde lenno posiada swój poddział na forum - w dziale Rzeszy Bialeńskiej.

 
Jak uzyskać lenno?
 
W przypadku, gdy jesteś posiadaczem co najmniej tytułu szlachcica lub równoważnego możesz zwrócić się do Prezydenta Republiki z wnioskiem o nadanie lenna. Powinien on zawierać następujące elementy:
 
a) nazwę lenna,
b) liczbę folwarków, na których ma być osadzone (w przypadku drugiego i kolejnych lenn),
c) informację na temat lokalizacji - najlepiej w formie fragmentu mapy z zaznaczonymi granicami.
 

Po złożeniu wniosku zwyczajowo weryfikuje go Lew Wolnogradu, który wydaje Prezydentowi Republiki rekomendację lub zleca wprowadzenie poprawek. W przypadku braku zastrzeżeń głowa państwa wydaje postanowienie i formalnie eryguje lenno. Otrzymuje ono następnie poddział na forum, znak skrótowy (zazwyczaj dwuliterowy) i jest wpisywane przez Lwa Wolnogradu do Rejestru Rzeszy.

 
Czym są folwarki?
 

W Bialenii nie ma jednej, konkretnej definicji folwarku. Jedni traktują każdy z nich jako zakład produkcyjny lub gospodarstwo rolne. Inni - jako osadę na terenie lenna. Jeszcze inni nie przejmują się nimi wcale – wybór należy do lennika, a prawo centralne lub samorządowe nie narzuca w tym przypadku żadnych obstrukcji.

 
Od liczby folwarków zależy przede wszystkim posiadany przez lennika tytuł. Uzyskuje się go automatycznie po otrzymaniu odpowiedniej ilości folwarków - nie jest wymagane żadne dodatkowe potwierdzenie.
 
Tytuły i klimat
 

Lennicy posiadają pełną dowolność jeśli chodzi o kreowanie rzeczywistości w swoim lennie, o ile nie łamie to prawa Republiki ani przepisów ustanawianych przez Sejm. W pewnym sensie lenna pozostają autonomicznymi państewkami, niekiedy o całkiem sporych rozmiarach. Miewają one bardzo różny klimat narracyjny – od arabskich sułtanatów poprzez księstwa w klimatach ruskich aż po twory fantastyczne. Dobrze natomiast, aby współgrało to z lokalizacją i panującymi w danym regionie uwarunkowaniami geograficznymi oraz kulturowymi - warto zatem dobrze przemyśleć, gdzie ma być zlokalizowane nasze przyszłe lenno. Pomocna bywa w tym przypadku lektura opisów regionów umieszczonych w dziale Rzeszy, a także zasięgnięcie opinii Lwa Wolnogradu. To między innymi z tego powodu Socjalistyczny Sułtanat Faradobaju oraz Emirat Al Quochq’odan, czerpiące z wzorców cywilizacji islamu, sąsiadują ze sobą i leżą na południu Anatolii, gdzie panuje ciepły klimat podzwrotnikowy i śródziemnomorski. Z kolei z rosyjskojęzycznej Anatolii Brodryjskiej blisko jest do miasta Jedisan, które częściowo przypomina realową Odessę. Współdziałanie z innymi lennikami i miastami jest w Rzeszy bardzo mile widziane i daje dużo możliwości.

 

W przypadku, gdy noszony przez lennika tytuł nie odpowiada dobrze kreowanemu w jego dobrach klimatowi może on zwrócić się do Lwa Wolnogradu z wnioskiem o pozwolenie na używanie ekwiwalentu – w ten sposób zamiast księciem można zacząć tytułować się emirem, a zamiast nosić tytuł hrabiego można zacząć nazywać się earlem.

 

Gwardie

 

Każdy lennik ma prawo powołać własną gwardię lenną – siły porządkowe, których dokładna nazwa może być dowolna. To samo tyczy się struktury wewnętrznej, rozmieszczenia i symboliki. Gwardia taka może operować jedynie w obrębie granic lenna, a jej liczebność oraz wykorzystywany sprzęt zależą od posiadanego tytuły. Ograniczenia w tym zakresie regulowane są przez specjalną ustawę. Limity mogą zostać zwiększone za zgodą Dowódcy Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej.

 

Rzesza Bialeńska również utrzymuje własną formację zbrojną – Gwardię Rzeszy, która pełni funkcję sił rezerwowych bialeńskiej armii. W jej skład wchodzą między innymi kontyngenty lenników – specjalne oddziały gwardii lennych (lądowe, lotnicze lub morskie) oddane pod rozkazy dowództwa Gwardii Rzeszy. Niektóre z nich stacjonują w specjalnych bazach, a inne nadal pozostają w lennie macierzystym. Zazwyczaj bezpośrednimi dowódcami tych oddziałów zostają osoby je wystawiające, które z tego tytułu otrzymują stopnie oficerskie samorządowej armii.

Dodatkową korzyścią płynącą z wystawienia kontyngentu jest zwiększony limit w zakresie liczebności i uzbrojenia własnej gwardii lennej. Ponadto oddziały stanowiące część kontyngentu mogą operować na całym terytorium Kolosalnego Związku Obszarników. Specjalnym rodzajem sił Gwardii Rzeszy są jednostki Żandarmerii, które również mogą wywodzić się z kontyngentów – są to oddziału porządkowe, które odpowiadają za bezpieczeństwo na danym obszarze, najczęściej szerszym niż samo tylko terytorium lenna, i pełnią tam funkcję policji.

Zastępstwo

W przypadku, gdy lennik nie może osobiście troszczyć się o własne lenno może on powierzyć zarząd nad nim innej osobie. Jeżeli tego nie zrobi i pozostanie nieaktywny przez co najmniej miesiąc pieczę nad lennem przejmuje Lew Wolnogradu lub Miecznik Portu Arthurberg. Dodatkowo każdy lennik może powierzyć fragment swojego lenna (ze wskazaniem liczby folwarków) innej osobie, która na drodze zwyczaju może wówczas używać tytułu szlacheckiego zależnego od ilości folwarków, którymi się opiekuje. Jest to dobra opcja dla nowych obywateli, którzy nie dorobili się jeszcze własnego tytułu i własnego lenna.

(12-11-2021 20:59)Ametyst Faradobus napisał(a): Wielki Sterniku, toć ja nad doktoratem, za którego pisanie mi płacą, tyle nie siedzę.

Cytat:

Wolne miasta Rzeszy są, obok lenn, jedną z dwóch głównych form działalności samorządowej. Podczas gdy latyfundia są co do zasady inicjatywami indywidualnymi w przypadku miast mamy do czynienia ze wspólnotą, w skład której poza założycielem lub aktualnym zarządcą mogą wchodzić inni mieszkańcy, niekoniecznie posiadający obywatelstwo Bialenii. Należy jednak pamiętać, że w danym momencie można być obywatelem tylko jednego wolnego miasta. Można natomiast łączyć bycie mieszkańcem lub zarządcą wolnego miasta z godnością lennika.

 

Aby założyć wolne miasto należy najpierw podjąć decyzję co do jego lokalizacji. Organizm taki może zostać założony na surowym korzeniu, ale lepiej jest jeśli powstaje na bazie istniejącej miejscowości – liczba niezagospodarowanych miejsc jest w Rzeszy dosyć duża stąd nie ma wielkiego sensu budowanie wszystkiego od początku. W tego typu decyzjach potencjalni założyciele mogą liczyć na pomoc Lwa Wolnogradu – warto porozmawiać z nim już na etapie przygotowywania wniosku. Podobnie jak lenna wolne miasta posiadają określone terytorium – może ono obejmować nie tylko terytorium głównej miejscowości, ale także obszar większej aglomeracji z miasteczkami i wsiami pomocniczymi.

 

Nawet jeśli o erygowanie wolnego miasta wnioskuje grupa ludzi powinni oni wyznaczyć spośród siebie Założyciela, który później automatycznie zostaje tymczasowym zarządcą. Powinien on przedstawić Lwu Wolnogradu następujące informacje:

 

1.     nazwę wolnego miasta,

2.     projekt aktu prawnego określającego podstawowe zasady jego ustroju,

3.      krótki opis wizji przyszłego organizmu,

4.     herb lub inny symbol,

5.     mapę z zaznaczonym proponowanym zasięgiem terytorialnym wolnego miasta.

 

Po weryfikacji podania Lew wydaje uroczysty akt, który jest publikowany w Dzienniku Praw Rzeszy, a także tworzy poddział w dziale Rzeszy według instrukcji udzielonych przez Założyciela. Nadaje również miast statut – również zgodnie z propozycją zawartą we wniosku. Ewentualne zmiany statutu należą już do kompetencji stosownych organów miejskich.

 

Podobnie jak lennicy również wspólnoty miejskie posiadają dużą dowolność w kreowaniu własnego ustroju, klimatu i realiów narracyjnych. Zwyczajowo wyznacza się jednoosobowy organ wykonawczy („głowę miasta”) oraz kolegialny organ uchwałodawczy – najczęściej złożony ze wszystkich mieszkańców. Ich nazewnictwo jest jednak sprawą dowolną: na przykład w Wolnogradzie gospodarz nosi tytuł Lwa, a w Porcie Arthurberg  – Miecznika. W wolnym mieście może powstać milicja porządkowa – wówczas stanowi ona część Gwardii Rzeszy Bialeńskiej, ale podlega rozkazom głowy wspólnoty lub innego urzędnika lokalnego.

 

Władze wolnych miast, najczęściej ich głowy, zasiadają w Sejmie Rzeszy – nazywa się ich wówczas Plenipotentami. Waga ich głosu jest uzależniona od aktualnej liczby realnych mieszkańców danego miasta (1 mieszkaniec = 15 głosów).

 

W Rzeszy Bialeńskiej istnieją dwie odznaki przeznaczone dla osób działających w wolnych miastach: odznaki „Zasłużony Mieszkaniec Wolnego Miasta Rzeszy Bialeńskiej” oraz „Zasłużony Gospodarz Wolnego Miasta Rzeszy Bialeńskiej”.

 

Większość zasad związanych z funkcjonowaniem wolnych miast reguluje Prawo miejskie, uchwalone przez Sejm Rzeszy:

 

http://spolecznosc.bialenia.org.pl/showthread.php?tid=1370&pid=10581#pid10581