Kompania zmechanizowana batalionu "Czarny Delfin" wylądowała na kontynencie sambanafrykańskim. Obecnie trwa zwiad i oczekiwanie na trzeci rzut ze specjalistami i uczestnikami cywilnymi.

Tak jak przewidywałem pierwszy zwiad przyspieszył bieg wydarzeń - najemnicy Ronona i moi gwardziści dosyć szybko natknęli się na kilkunastoosobowy oddział bojowników Sułtanatu. Początkowo nastąpiła krótka wymiana ognia, w której rany z naszej strony odniosły dwie osoby. Szybko jednak przeciwnik przerwał ostrzał, na co my ostrożnie odpowiedzieliśmy tym samym. Nawiązaliśmy kontakt. Żołnierze Sułtana przekazali nam, że ich przywódca proponuje nam spotkanie i rozmowy zapytując jednocześnie o cel naszego przybycia i gwarantując nam żelazny glejt oraz gwarancję nietykalności. Z przyczyn oczywistych chwilowo wstrzymaliśmy się z odpowiedzią. Trwają przygotowania do odtransportowania rannych na Wyspę Kamisa. W międzyczasie proponuję się naradzić - sułtan na pewno nie jest partnerem wiarygodnym i bezpiecznym, ale z drugiej strony taka szansa może się nie powtórzyć.

Ja ze swojej strony proponuję w tej sytuacji powiększyć skład kontyngentu na kontynencie i ściągnąć z Wysp Przyjaźni dodatkowe siły. W tym składzie możemy wyruszyć do sułtana. Na przodzie jednak należy wysłać swego rodzaju zwiad - ochotników, których potraktowanie będzie dla nas jakąś tam przesłanką.

Jan Sapieha został ewakuowany, aby mógł brać udział w elekcji prezydenckiej, natomiast pozostali uczestnicy wyprawy zdecydowali się wyruszyć do rezydencji sułtana. W godzinach wieczornych oddział dotarł na przedmieścia Ururu - siedziby sułtana Hassana Saleha bin Alego.