Akty uchwalone przez Sejm Rzeszy

Cytat:Ustawa Sejmu Rzeszy Bialeńskiej
z dnia 14 czerwca 2019 roku

o symbolach Rzeszy Bialeńskiej

Art. 1.
1. Ustanawia się symbole Rzeszy Bialeńskiej jako jej szczególne znaki podlegające ochronie prawnej.
2. Lew Wolnogradu oraz Sejm Rzeszy mają prawo ustanawiać dodatkowe znaki władzy, symbole i emblematy ze szczególnym uwzględnieniem sztandarów, proporców i pieczęci, również podlegające ochronie prawnej.
3. Prawo ustanawiania symboli lokalnych należy do gospodarzy lenn i wolnych miast Rzeszy Bialeńskiej.

Art. 2.
Głównym symbolem Rzeszy Bialeńskiej jest jej godło: wyobrażenie złotej głowy orła na tle skrzyżowanych klucza i miecza, nad którą widniej korona zamknięta. W niektórych przypadkach dopuszcza się użycie wyobrażenia w kolorze innym niż złoty.

Art. 3.
Flagą Rzeszy Bialeńskiej jest prostokątny płat tkaniny o barwach Rzeszy Bialeńskiej i proporcji 5:8. Barwami Rzeszy Bialeńskiej są kolory purpurowy w odmianie tyreńskiej i zielony, ułożone w dwóch poziomych pasach, z których górny jest koloru purpurowego i zajmuje 2/3 powierzchni flagi, a dolny koloru zielonego i zajmuje 1/3 powierzchni flagi. W lewym górnym rogi pasa purpurowego umieszczone jest godło Rzeszy Bialeńskiej.

Art. 4.
Herbem małym Rzeszy Bialeńskiej jest godło Rzeszy Bialeńskiej umieszczone nad złotym wieńcem laurowym. Nad godłem znajduje się siedem złotych gwiazd symbolizujących siedem głównych miast oraz siedmiu założycieli II Rzeszy Bialeńskiej. Tarcza herbowa jest tarczą hiszpańską w barwach odpowiadającej tym umieszczonym na fladze Rzeszy Bialeńskiej z tą różnicą, że granica barw przebiega pośrodku tarczy. Dopuszcza się użycie tarczy w kształcie innym niż hiszpańska.

Art. 5.
Wzorzec symboli Rzeszy Bialeńskiej, o których mowa jest w art. 2, 3 i 4, określa załącznik do niniejszej ustawy.

Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z chwilą jej publikacji.

Cytat:
ZAŁĄCZNIK
Symbole Rzeszy Bialeńskiej

Godło Rzeszy Bialeńskiej

Flaga Rzeszy Bialeńskiej

Herb mały Rzeszy Bialeńskiej

USTAWA SEJMU RZESZY BIALEŃSKIEJ

z dnia 11 listopada 2019 roku

o Gwardii Rzeszy Bialeńskiej

[z uwzględnieniem nowelizacji z dnia 21 stycznia 2022 roku]

Art. 1.

1. Gwardia Rzeszy Bialeńskiej, zwana dalej Gwardią Rzeszy, jest formacją wojskowo-porządkową działającą w Rzeszy Bialeńskiej na mocy Ustawy Parlamentu Republiki Bialeńskiej z dnia 27 lipca 2019 roku o Gwardiach Rzeszy i Dżamahiriji Bialeńskiej, a także w oparciu o przepisy Ustawy Parlamentu Republiki Bialeńskiej o gwardiach lennych.

2. Misją Gwardii Rzeszy jest troska o porządek na terytorium Rzeszy Bialeńskiej, egzekucja prawa centralnego i lokalnego oraz obrona granic Republiki Bialeńskiej i Rzeszy Bialeńskiej, a także wykonywanie innych zadań powierzonych jej przez władze Republiki Bialeńskiej i Rzeszy Bialeńskiej.

3. Gwardia Rzeszy współpracuje w zakresie swoich zadań z Siłami Zbrojnymi Republiki Bialeńskiej, szczególnie w przypadku działań poza terytorium Rzeszy Bialeńskiej.

4. Służba w Gwardii Rzeszy jest służbą ochotniczą.

Art. 2.

1. Na czele Gwardii Rzeszy stoi Lew Wolnogradu jako Najwyższy Dowódca, który w tym zakresie podlega Dowódcy Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej.

2. W stosownych przypadkach Lwa Wolnogradu w spełnianiu obowiązków Najwyższego Dowódcy może permanentnie zastępować powołany przez niego Wyższy Dowódca.

3. Organem wspomagającym Najwyższego Dowódcę jest Sztab Gwardii Rzeszy, w którego skład wchodzą dowódcy samodzielnych jednostek elementu centralnego oraz lennicy, których kontyngenty pełnią służbę w Gwardii Rzeszy.

4. Najwyższy Dowódca ma prawo także powołać do Sztabu Gwardii Rzeszy dodatkowe osoby odpowiedzialne za poszczególne aspekty funkcjonowania Gwardii Rzeszy.

Art. 3.

Gwardia Rzeszy składa się z elementu centralnego oraz kontyngentów wystawianych przez lenników.

Art. 4.

1. Element centralny składa się z jednostek wojskowych i porządkowych podległych bezpośrednio Najwyższemu Dowódcy, który tworzy je i likwiduje, a także powołuje i odwołuje ich dowódców. Jednostkami wojskowymi mogą być zarówno oddziały i związki taktyczne reprezentujące jeden rodzaj wojsk, jednostki pograniczne, jak i bazy składające się ze związków taktycznych, oddziałów i pododdziałów reprezentujących różne rodzaje wojsk. Ponadto status samodzielnej jednostki może posiadać okręt morski.

2. W skład elementu centralnego mogą wejść także jednostki porządkowe, noszące nazwę Milicji, powoływane na wniosek władz wolnych miast Rzeszy Bialeńskiej i działające na ich terenie. W tym przypadku dowództwo nad nimi powierza się Komendantowi - zwyczajowo osobie pełniącej najwyższą lub inną właściwą funkcję w ramach władz wolnego miasta.

Art. 5.

1. Kontyngenty lenników składają się z wybranych przez nich jednostek (związków taktycznych, oddziałów lub pododdziałów) wchodzących w skład podległych im gwardii lennych. W uzasadnionych przypadkach ze szczególnym uwzględnieniem stanu wojny lub zagrożenia Najwyższy Dowódca ma prawo zażądać od lennika wystawienia określonej wielkości kontyngentu z tym zastrzeżeniem, że lennik powinien mieć możliwość pozostawienia na terenie lenna sił zdolnych do zapewnienia tam porządku i bezpieczeństwa, a także z uwzględnieniem postanowień Ustaw Parlamentu Republiki Bialeńskiej: o Gwardiach Rzeszy i Dżamahiriji Bialeńskiej oraz o gwardiach lennych.

2. Lennicy samodzielnie sprawują dowództwo nad wystawionymi przez siebie kontyngentami podlegając w tym zakresie Najwyższemu Dowódcy.

3. W uzasadnionych przypadkach kontyngenty lenne mogą zostać na mocy decyzji Najwyższego Dowódcy połączone w związku taktyczne i operacyjne, których dowódców wyznacza Najwyższy Dowódca.

4. Kontyngenty lenne podlegają mobilizacji i odbywają ćwiczenia na mocy rozkazu Najwyższego Dowódcy.

5. Kontyngenty lenne pełnią funkcję pomocniczą w stosunku do wojsk wchodzących w skład elementu centralnego.

Art. 6.

Wszelkie kwestie dotyczące uzbrojenia i wyposażenia oraz symboliki Gwardii Rzeszy Bialeńskiej rozstrzyga Najwyższy Dowódca.

Art. 7.

1. W wojskach wchodzących w skład elementu centralnego obowiązują stopnie Gwardii Rzeszy Bialeńskiej. Stopnie te nadaje Najwyższy Dowódca, a w przypadku stopni podoficerskich i żołnierskich: dowódca jednostki.

2. Stopniami najwyższej kadry Gwardii Rzeszy są, począwszy od najwyższego: Marszałek Rzeszy Bialeńskiej, generał, brygadier.

3. Stopniami oficerskimi Gwardii Rzeszy są, począwszy od najwyższego: pułkownik, podpułkownik, major, kapitan, porucznik, podporucznik.

3. Stopniami podoficerskimi Gwardii Rzeszy są, począwszy od najwyższego: sierżant sztabowy, starszy sierżant, sierżant, kapral.

4. Stopniami żołnierskimi Gwardii Rzeszy są, począwszy od najwyższego: starszy gwardzista, gwardzista, młodszy gwardzista.

5. Lennicy oraz żołnierze wchodzący w skład gwardii lennych posiadają stopnie obowiązujące w ramach danej gwardii lennej. Dopuszcza się jednak jednoczesne posiadanie przez nich stopnia Gwardii Rzeszy.

Art. 7.

1. W wojskach wchodzących w skład elementu centralnego obowiązują stopnie Gwardii Rzeszy Bialeńskiej. Stopnie te nadaje Najwyższy Dowódca, a w przypadku stopni podoficerskich i żołnierskich: dowódca jednostki.
2. Stopniami najwyższej kadry Gwardii Rzeszy są, począwszy od najwyższego: Marszałek Rzeszy Bialeńskiej, generał-pułkownik (z odpowiednikiem "admirał), generał-porucznik (z odpowiednikiem "wiceadmirał"), generał-brygadier (z odpowiednikiem "kontradmirał").
3. Stopniami oficerskimi Gwardii Rzeszy są, począwszy od najwyższego: pułkownik (z odpowiednikiem "komandor"), podpułkownik (z odpowiednikiem "komandor-porucznik"), major (z odpowiednikiem "komandor-podporucznik"), kapitan, porucznik, podporucznik.
3. Stopniami podoficerskimi Gwardii Rzeszy są, począwszy od najwyższego: starszy chorąży, chorąży, sierżant sztabowy (z odpowiednikiem "bosman sztabowy"), starszy sierżant (z odpowiednikiem "starszy bosman"), sierżant (z odpowiednikiem "bosman"), kapral (z odpowiednikiem "mat").
4. Stopniami żołnierskimi Gwardii Rzeszy są, począwszy od najwyższego: starszy gwardzista, gwardzista, młodszy gwardzista.
5. Lennicy oraz żołnierze wchodzący w skład gwardii lennych posiadają stopnie obowiązujące w ramach danej gwardii lennej. Dopuszcza się jednak jednoczesne posiadanie przez nich stopnia Gwardii Rzeszy.

Art. 8.

Zobowiązuje się Lwa Wolnogradu do wyznaczenia na terenie Rzeszy Bialeńskiej miejsc przeznaczonych na poligony oraz miejsc stacjonowania.

Art. 9.

Ustawa wchodzi w życie z chwilą jej publikacji.

Ustawa Sejmu Rzeszy Bialeńskiej

z dnia 14 stycznia 2020 roku

Prawo miejskie

[uwzględnia nowelizację z dnia 24 stycznia 2022 roku]

art. 1.
Niniejsza Ustawa reguluje kwestie związane ze statusem i funkcjonowaniem ośrodków miejskich położonych na terytorium Rzeszy Bialeńskiej.

art. 2.
W Rzeszy Bialeńskiej wyróżnia się następujące rodzaje ośrodków miejskich:
- Wolne Miasto Stołeczne Rzeszy Bialeńskiej "Wolnograd", podległe władzy Lwa Wolnogradu, oraz Wolne Miasto Rzeszy Bialeńskiej "Port Arthurberg", podległe władzy Miecznika Portu Arthurberg - Zastępcy Lwa Wolnogradu,
- Pozostałe wolne miasta Rzeszy Bialeńskiej - rządzone w zgodzie z ustanawianym przez siebie prawem oraz postanowieniami niniejszej Ustawy,
- Miasta Lenne - podległe władzy lenników,
- Miasta Rzeszy Bialeńskiej oraz inne miejscowości, które nie znajdują się na terenie żadnego lenna lub wolnego miasta - podległe władzy Lwa Wolnogradu lub, w przypadku miast położonych na Anatolii, Miecznika Portu Arthurberg, do czasu ewentualnego nadania im statusu wolnego miasta.

art. 3.
Wolne Miasto Stołeczne Rzeszy Bialeńskiej "Wolnograd" oraz Wolne Miasto Rzeszy Bialeńskiej "Port Arthurberg" jako najważniejsze miasta Rzeszy Bialeńskiej podlegają władzy organów, o których mowa jest w art. 2. niniejszej Ustawy, i są rządzone na podstawie własnych statutów. Statuty obydwu wspomnianych miast nadaje Sejm Rzeszy Bialeńskiej. Mogą być one zmieniane na mocy decyzji władz miejskich. Miast tych dotyczą także wszystkie postanowienia art. 4. niniejszej Ustawy.

art. 4.
1. Wolne miasta Rzeszy Bialeńskiej są autonomicznymi wspólnotami złożonymi z jednej, względnie kilku miejscowości, rządzonymi przede wszystkim według prawa lokalnego oraz postanowień niniejszej Ustawy. Wolne miasta mogą przyjąć dla siebie dowolną formę ustrojową. Działalność władz wolnego miasta podlega kontroli Lwa Wolnogradu oraz, w przypadku wolnych miast położonych na Anatolii, Miecznika Portu Arthurberg.
2. Status wolnego miasta Rzeszy Bialeńskiej przyznawany jest na wniosek osoby, zwanej dalej Założycielem, względnie grupy osób, miejscowości położonej na terenie Rzeszy Bialeńskiej, która w danej chwili nie wchodzi w skład żadnego lenna lub innego wolnego miasta. W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się lokację wolnego miasta na surowym korzeniu.
3. W celu erygowania wolnego miasta Założyciel przedstawia Lwu Wolnogradu wniosek zawierający w szczególności: nazwę wolnego miasta, projekt aktu prawnego określającego podstawowe zasady jego ustroju, krótki opis wizji przyszłego organizmu, herb lub inny symbol, a także mapę z zaznaczonym proponowanym zasięgiem terytorialnym wolnego miasta. Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku Lew Wolnogradu eryguje wolne miasto, o czym zobowiązany jest poinformować Sejm Rzeszy Bialeńskiej w trakcie jego najbliższej sesji.
4. Założyciel wolnego miasta zobowiązuje się we wniosku do określenia jego formy ustrojowo-prawnej w postaci statutu.
5. Plenipotenci wolnych miast Rzeszy Bialeńskiej mają prawo do aktywnego udziału w pracach Sejmu Rzeszy Bialeńskiej.
6. Jedna osoba może być jednocześnie zameldowanym mieszkańcem tylko jednego wolnego miasta. Władze wolnego miasta zobowiązane są do przekazania każdemu zameldowanemu mieszkańcowi lokalu mieszkaniowego na czas pozostawania mieszkańcem danego wolnego miasta.

art. 4.
1. Wolne miasta Rzeszy Bialeńskiej są autonomicznymi wspólnotami złożonymi z jednej, względnie kilku miejscowości, rządzonymi przede wszystkim według prawa lokalnego oraz postanowień niniejszej Ustawy. Wolne miasta mogą przyjąć dla siebie dowolną formę ustrojową. Działalność władz wolnego miasta podlega kontroli Lwa Wolnogradu oraz, w przypadku wolnych miast położonych na Anatolii, Miecznika Portu Arthurberg.
2. Status wolnego miasta Rzeszy Bialeńskiej przyznawany jest na wniosek osoby, zwanej dalej Założycielem, względnie grupy osób, miejscowości położonej na terenie Rzeszy Bialeńskiej, która w danej chwili nie wchodzi w skład żadnego lenna lub innego wolnego miasta. W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się lokację wolnego miasta na surowym korzeniu.
3. W celu erygowania wolnego miasta Założyciel przedstawia Lwu Wolnogradu wniosek zawierający w szczególności: nazwę wolnego miasta, krótki opis przyszłego organizmu wraz z zasadami ustroju lokalnego, a także mapę z zaznaczonym proponowanym zasięgiem terytorialnym wolnego miasta. Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku Lew Wolnogradu eryguje wolne miasto, o czym zobowiązany jest poinformować Sejm Rzeszy Bialeńskiej w trakcie jego najbliższej sesji.
4. Zamiast opisu Założyciel może przedstawić Lwu Wolnogradu gotowy projekt statutu lub innego dokumentu określającego zasady ustroju lokalnego - w przeciwnym razie Lew Wolnogradu określa te zasady w tekście aktu erygującego wolne miasto z możliwością ich zmiany na poziomie wspólnoty.
5. Plenipotenci wolnych miast Rzeszy Bialeńskiej mają prawo do aktywnego udziału w pracach Sejmu Rzeszy Bialeńskiej. Plenipotentem wolnego miasta jest osoba pełniąca urząd zwierzchnika wspólnoty albo inna osoba określona przez przepisy prawa miejscowego.
6. Jedna osoba może być jednocześnie zameldowanym mieszkańcem dowolnej liczby wolnych miast. Władze wolnego miasta zobowiązane są do przekazania każdemu zameldowanemu mieszkańcowi lokalu mieszkaniowego na czas pozostawania mieszkańcem danego wolnego miasta.

art. 5.
W przypadku, gdy przez okres co najmniej miesiąca aktywność w wolnym mieście zanikła Sejm Rzeszy Bialeńskiej może odebrać mu ów status przesuwając ośrodek do grupy miast Rzeszy Bialeńskiej. Statusu wolnego miasta nie mogą utracić Wolne Miasto Stołeczne Rzeszy Bialeńskiej "Wolnograd" oraz Wolne Miasto Rzeszy Bialeńskiej "Port Arthurberg".

art. 6.
1. Za miasta lenne uznaje się ośrodki miejskie położone na terenie lenn Rzeszy Bialeńskiej i podlegające władzy lenników.
2. Do miast lennych zalicza się wszystkie ośrodki położone na terenie lenn Rzeszy Bialeńskiej, które są uznawane za miasta w chwili wejścia w życie niniejszej Ustawy.
3. Pozostałe miejcowości położone na terenie lenn Rzeszy Bialeńskiej mogą uzyskać status miasta lennego w przypadku, gdy spełnione zostaną następujące wymagania:
- lenno oparte jest o co najmniej 15 folwarków (w przypadku każdego kolejnego miasta lennego wymagane jest kolejne 15 folwarków),
- miejcowość zostanie opisana na forum Republiki Bialeńskiej lub w innym miejscu,
- miejscowość posiada herb lub inny symbol graficzny,
- miejscowość posiada względnie odpowiednią infrastrukturę oraz cechy przestrzenne świadczące o jej miejskim charakterze,
- miejscowość posiada administrację lub samorząd przynajmniej na poziomie narracyjno-fabularnym,
- miejscowość posiada swój plan w dwolnej formie graficznej.
4. Status miasta lennego nadaje Lew Wolnogradu, a w przypadku miejscowości położonych na Anatolii także Miecznik Portu Arthurberg, na wniosek lennika.
5. Zobowiązuje się Lwa Wolnogradu o złożenie do Dowódcy Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej wniosku o umożliwienie lennikom, na terenie lenn których znajdują się miasta lenne, zwiększenia liczebności własnych gwardii lennych o tysiąc żołnierzy za każde miasto.

art. 7.
1. Za miasta Rzeszy Bialeńskiej uznaje się te miejscowości położone na terytorium Rzeszy Bialeńskiej, niebędące częścią żadnego lenna lub wolnego miasta, które w chwili wejścia w życie niniejszej Ustawy uznawane są za miasta, byłe wolne miasta, a także te miejscowości, którym w przyszłości zostanie nadany ów status.
2. Status miasta Rzeszy Bialeńskiej nadaje nadaje Lew Wolnogradu.
3. W przypadku, gdy miasto Rzeszy Bialeńskiej znajdzie się na terenie lenna automatycznie zostaje przekształcone w miasto lenne.
4. Lew Wolnogradu w oparciu o projekt aktu prawnego przedstawiony przez Założyciela nadaje wolnemu miastu statut, który może być następnie zmieniany przez władze danego wolnego miasta.
5. Na mocy decyzji Lwa Wolnogradu miasto Rzeszy Bialeńskiej może się stać siedzibą okręgu o określonych granicach, obejmującego swoim zasięgiem miasto oraz kilka mniejszych miejscowości. Okręg taki nazywany jest rejonem. Istnienie rejonu nie ogranicza tworzenia nowych lenn oraz wolnych miast. W przypadku nadania siedzibie rejonu statusu wolnego miasta zaleca się, aby jego terytorium pokrywało się z dotychczasowymi granicami rejonu.

art. 8.
Kwestie związane z funkcjonowaniem ośrodków miejskich nierozstrzygnięte na mocy postanowień niniejszej Ustawy rozstrzyga Lew Wolnogradu.

art. 9.
Ustawa wchodzi w życie z chwilą jej publikacji.