Ten krótki instruktaż został stworzony z myślą o studentach podejmujących studia na Wydziale Nauk Humanistycznych (WNH UB). Ma na celu praktyczne wyjaśnienie zasad odbywania studiów i uzyskiwania stopnia magisterskiego. W razie wątpliwości władze Wydziału chętnie udzielą odpowiedzi na nurtujące pytania.

Szczegółowe zasady studiowania na naszym Wydziale reguluje rozporządzenie Dziekana, które obowiązuje zarówno studentów, jak i doktorantów. Stara nazwa Wydziału może być myląca, ale akt ten nadal obowiązuje. Studia na obydwu etapach mają charakter indywidualny.

Po przyjęciu przez Rektora w poczet studentów WNH UB dziekan utworzy specjalny wątek nazwany najczęściej Indywidualnym Tokiem Studiów i opatrzony nazwiskiem studenta, który zostanie poproszony o podanie dyscypliny, w której planuje się specjalizować (na przykład historia albo literaturoznawstwo), a także ogólnego zarysu pracy magisterskiej (roboczy temat albo po prostu zakres tematyczny). Na tej podstawie, z uwzględnieniem oczekiwań studenta, dziekan wyznacza opiekuna naukowego i przekształca Indywidualny Tok Studiów w Indeks.

W dalszej kolejności student i jego opiekun naukowy wybierają dwa teksty zazwyczaj naukowe (może to być wykład, książka, artykuł). Student zapoznaje się z nimi i pisze dwa krótkie eseje, w których dzieli się swoimi refleksjami, przemyśleniami albo po prostu streszcza lektury. Za każdy z tych esejów opiekun naukowy wystawia ocenę w skali od 5 do 2. W wyjątkowym przypadku możliwe jest napisanie jednego, większego eseju.

Drugim etapem studiów jest praca magisterska. Rzecz jasna jest ona krótsza od tych, które przygotowuje się w nieistniejącym realu na równie nieistniejących tamtejszych uniwersytetach. W jej ramach student albo tworzy albo zredagowany tekst naukowy z przypisami i bibliografią (obejmujący najczęściej kilka stron) albo wygłasza wykład, który pełnego aparatu nie musi posiadać, ale warto wówczas podać przynajmniej bibliografię. Opiekun naukowy recenzuje pracę, ale ostatecznej oceny dokonuje dziekan, który ma prawo zadać autorowi kilka dodatkowych pytań.

Po uzyskaniu oceny z pracy magisterskiej wyliczona zostaje ocena końcowa, która jest średnią arytmetyczną wszystkich trzech uzyskanych ocen. Jeżeli wynik jest pozytywny, to znaczy jeśli średnia wynosi 3 lub wyżej, wówczas dziekan występuje do rektora o wystawienie dyplomu i nadanie stopnia magistra w określonej dyscyplinie.

Do podjęcia studiów doktoranckich wymagane jest posiadanie tytułu magistra w dowolnej dyscyplinie humanistycznej lub społecznej. Ich rozpoczęcie wygląda podobnie, jak w przypadku studiów magisterskich: po przyjęciu w poczet doktorantów należy poinformować dziekana na temat zakresu tematycznego przyszłej dysertacji. Następnie dokonany zostaje wybór promotora oraz następuje otwarcie przewodu doktorskiego.

Jedynym zadaniem doktoranta jest napisanie, z pomocą promotora, dysertacji opatrzonej aparatem naukowym i prezentującej odpowiedni poziom merytoryczny, wnoszącej coś nowego do v-nauki. Objętość powinna wynosić około 5-7 stron znormalizowanego tekstu, aczkolwiek dopuszcza się krótsze i dłuższe prace. W drodze wyjątku może mieć też formę obszernego wykładu. Generalnie jest dobrze widziane, gdy oprócz złożenia dysertacji doktorant włączy się w działalność dydaktyczną Wydziału i wygłosi dodatkowo publiczny referat na bliski sobie temat.

Po złożeniu końcowej wersji dysertacji (zatwierdzonej przez promotora) promotor wystawia recenzję, po czym następuje publiczna obrona. Trwa ona około 48 godzin, a w jej trakcie każdy zainteresowany ma prawo do zadawania doktorantowi pytań, na które ten jest zobowiązany odpowiedzieć. Pytania głupie i niemerytoryczne dziekan może uchylić. Po zakończeniu obrony dziekan i promotor wspólnie ustalają ocenę, a w przypadku pozytywnego rezultatu (to jest uzyskania co najmniej 3) dziekan wnioskuje do rektora o nadanie tytułu doktorskiego.