Dziękuję za zagajenie kolejnej dyskusji. Swoją drogą polecam zapoznanie się z dorobkiem organizowanej kiedyś na naszej uczelni konferencji "Przeszłość", w czasie której te zagadnienia omawialiśmy w sposób dogłębny:

Ja, także jako historyk, nie mam wątpliwości, że jedna osoba nie jest w stanie napisać dzieła tak uniwersalnego jak opracowanie przedinternetowych dziejów całego mikroświata. Trochę to wygląda jak obecne realowe próby niezłego sowietologa Andrzeja Nowaka, który sobie wymyślił że napisze syntezę dziejów Polski od czasów Mieszka aż współczesność. Absurd jakiś. Możemy natomiast (i powinniśmy) pracować w zespołach, ale ograniczonych do przedstawicieli tych państw, które są niejako bohaterami danej historii. Krótko mówiąc najważniejsze jest to, aby historycy z Hirschbergii i Weerlandu współpracowali z tymi z Austro-Węgier i Trizondalu (Pięciopolski), a dajmy na to bialeńscy - z nordackimi. Chodzi przede wszystkim o wyznaczenie ogólnych ram, bo wiadomo że różne wizje będą się bardzo często zazębiać. Tu z kolei pojawia się ciekawa osobliwość mikronacyjnej debaty historycznej - tworzenie takiej wizji dziejów, aby była ona w miarę spójna.

Bardzo dużym wyzwaniem jest zmienność na mapie Polinu. Dziś w danym miejscu jest państwo w klimatach chociażby żydowskich, rok później ono upadnie i umiejscowi się tam japoński szogunat, aby po jakimś czasie upaść i zostać zastąpionym przez coś w klimatach średniowiecznej Europy Zachodniej. W międzyczasie zaraz obok będzie istniało sobie przez wiele lat państwo w klimatach rosyjskich i co - mamy od niego wymagać dostosowywania za każdym razem własnej historiografii do nowego sąsiada? Od dawna apeluję, aby brać ten aspekt historyczny i dzieje poszczególnych krajów i regionów pod uwagę przy lokowaniu kolejnych państw na mapie.