Iwan Pietrow 2022 - Wersja do druku

B I A L E N I A Z C H A R A K T E R E M

Drodzy Bialeńczycy, Дорогие соотечественники,

Dziękuję Wam za dotychczasowe wsparcie i oddane na mnie podpisy. Dzięki nim mogę oficjalnie wystartować w nadchodzących wyborach prezydenckich.

Bycie Prezydentem Republiki Bialeńskiej to niełatwe zadanie. Prezydent w naszym kraju odpowiedzialny jest za jego sprawne działanie. Jeżeli mielibyśmy w prosty sposób przedstawić, od czego zależy pomyślność Bialenii, to należy powiedzieć krótko - słaby Prezydent to słaby kraj, natomiast silny Prezydent to silny kraj.

Oczywiste jest to, że potrzebujemy silnego Prezydenta, a nie kucharkę, która przygotowuje kotlety. Wszyscy chcemy, aby Bialenia była silna i rozwijała się. Chcemy, aby była liderem mikroświata i wzorem do naśladowania. Poprzedni i obecny Prezydent bardzo o to dbali. I bardzo dobrze im to wychodziło. Jeżeli zostanę Prezydentem Bialenii będę musiał zmierzyć się z wielkim wyzwaniem – kontynuacją ich mądrej i sprawnej polityki.

Przed ogłoszeniem chęci startu w wyborach wielokrotnie zastanawiałem się, czy na pewno uda mi się zrealizować to zadanie. Na moich barkach obecnie ciąży już wiele obowiązków. Bycie Carem Brodrii to ciężkie brzemię.

Uznałem jednak, że dam radę. Wiele osób mnie do tego zachęcało i utwierdziło w przekonaniu, że jestem gotowy do zostania Prezydentem Republiki – tego świętego i niesamowitego kawałka mikronacyjnej ziemi.

W trakcie swojej prezydentury chciałbym doprowadzić do tego, żeby Bialenia rozwinęła otoczkę narracyjną i dzięki temu wytworzyła swój unikalny charakter.

W mojej ocenie, ostatnie lata bialeńskiej państwowości wyssały z niej jej narracyjne soki. Działając jeszcze w 2018 r. pamiętam, że Bialenia była tak w zasadzie symulatorem prawa i parlamentu. Było nas wtedy zdecydowanie więcej i jeszcze jako tako to funkcjonowało. Ta formuła niestety przetrwała do dzisiaj i w obecnych realiach kompletnie się nie sprawdza. Jesteśmy państwem biurokracji i zbyt dużej ilości przepisów. Nie przyciągamy nowych mikronautów. Należy to zmienić.

Nie mówię tu o przepisywaniu całego prawa, bo przez to nigdy nie wyjdziemy z wyżej opisanego prawotwórczego i nudziarskiego schematu. Moim pomysłem na rozwiązanie tego problemu jest postawienie na narrację i przeniesienie ciężaru funkcjonowania państwa z prawa i przepisów na nasze umysły i wyobraźnię.

Mikronacyjne statystyki pokazują, że spora część mikronautów wybierając mikronacje do osiedlenia patrzy na ich narracyjny klimat i otoczkę. Być może jestem w błędzie, ale ja tej otoczki w Bialenii nie widzę… Bialenia nie kojarzy mi się tak naprawdę z niczym. Pomimo swojej rewolucyjnej przeszłości obecnie nie ma dla mnie żadnego charakteru.

Gdy zostanę Prezydentem będę chciał zainicjować debatę na temat naszego klimatu i tego, co możemy zrobić, żeby pokolorować naszą rzeczywistość. Potrzebujemy w tym zakresie zmian, które dookreślą Bialenię.

Będę chciał ponadto powołać do życia Komisję Rozwoju Regionów – organizację podległą Prezydentowi, która będzie centralnie rozwijać poszczególne bialeńskie regiony. Dołączyć do Komisji będą mogli wszyscy. Dzięki temu będziemy mogli wspólnie zadecydować o narracyjnym wyglądzie naszego państwa.

Moim zdaniem jej utworzenie jest potrzebne. Bialenia dysponuje bowiem ogromem niewykorzystanych ziem, które warto byłoby w jakiś sposób zagospodarować i rozwinąć.

Od razu zaznaczam, że celem Komisji nie będzie opisanie wszystkiego w naszym państwie, lecz zainicjowanie pewnych tematów, które mam nadzieję w przyszłości zostaną pociągnięte przez osoby nimi zainteresowane.

Odnosząc się natomiast do samej kwestii rozwoju regionów – jest to temat nie mniej aktualny niż problem ucharakteryzowania naszego państwa. Regiony w Bialenii są od dawna przedmiotem sporów i ożywionych dyskusji, polem udanych i mniej udanych inicjatyw. Nie ulega wątpliwości, że reforma regionów jest w Bialenii potrzebna, ponieważ na chwilę obecną aktywnie (i to też nie zawsze) działa tylko jeden z nich.

Kontynuując natomiast temat narracyjnego renesansu, to z wielkim zaangażowaniem chciałbym kontynuować zainicjowaną przez naszego Елбасы, Prezydenta Swarzewskiego, budowę naszej nowej stolycy. Bialenia zasługuje bowiem na jej rozwój.

Tworząc program wyborczy w tym okresie, nie sposób pominąć temat obchodów rocznicy Powstania Marcowego. Chciałbym aby były one huczne i radosne. Planuję zorganizowanie w ich trakcie konkursów i innych inicjatyw. Będzie to święto, w którym wezmą udział nie tylko Bialeńczycy, ale też liczni zagraniczni goście.

Chciałbym również, aby Bialenia była bardziej aktywna na arenie międzynarodowej. I nie mówię tu o aktywności tradycyjnej – opierającej się na współpracy z innymi mikronacjami – co też w pewnym stopniu jest potrzebne. Mam na myśli to, żeby przyciągała do siebie mikronautów. Moim zdaniem będąc jedną z największych mikronacji, powinniśmy rocznie organizować co najmniej dwie cykliczne imprezy dla mieszkańców mikroświata. Jakie to mogą być imprezy – chciałbym o tym z Wami porozmawiać.

Bez względu na powyższe chciałbym być Prezydentem wszystkich Bialeńczyków. Chciałbym, aby w trakcie mojej kadencji Bialenia rozwijała się i stawiała sobie nowe granice, ale przy tym pozostała dalej miejscem stabilnym – miejscem, w którym będą się dobrze czuć mieszkańcy starsi, ale też nowi. Jestem pewien, że tę harmonię można osiągnąć. Musimy jednak działać wspólnie – wszyscy w końcu jesteśmy Bialeńczykami.