Gongdze - centrum stepowego buddyzmu

Monaster Gongdze

centrum buddyzmu w Ordzie Wewnętrznej

Jednym z najważniejszych miejsc na duchowej mapie nie tylko Ordy Wewnętrznej, ale całego stepu rozciągającego się na granicy Brodrii i Nan-Di jest Monaster Gongdze, położony około pięćdziesiąt kilometrów na południe od stolicy regionu. Od pięciuset lat pełni on funkcję głównego ośrodka miejscowej odmiany buddyzmu, która przesiąknięta jest szamanizmem, ludyzmem i pogańskimi naleciałościami. Przed powstaniem Ułankorty to właśnie wokół tego klasztoru rozciągało się największe miasto regionu, również noszące nazwę Gongdze. Dziś jest to niewielki ośrodek turystyczny i pielgrzymkowy liczący niecałe dziesięć tysięcy mieszkańców.

Jedna ze świątyń na terenie monasteru

Monaster (termin ten upowszechnił się na stepie pod wpływem kultury brodryjskiej i misji prawosławnych) zajmuje powierzchnię dwudziestu hektarów. Główny kompleks budowli, w większości zbudowanych z drewna, obejmuje świątynie (na czele z głównym chramem Buddy Spasionego, słynną z powodu rzadkich wyobrażeń różnych diabołów) i stupy, budynki gospodarcze i rezydencjonalne. Wokół niego rozciągają się pastwiska, na których wybudowano kilkadziesiąt mniejszych kapliczek. W monasterze Gongdze tradycyjnie rezyduje Paciacialama – zwierzchnik stepowego buddyzmu. Po śmierci Paciaciamamy XIII w 2011 roku trwają nieustanne poszukiwania kolejnego wcielenia, a funkcję zwierzchnika wspólnoty tymczasowo pełni opat Tendo Jajco, który przed postrzyżynami był worem w zakonie jednego z największych gangów działających na pograniczu Nan-Di i Nowej Ordy. Jego nawrócenie się nie tylko zmieniło jego życie, ale także przyniosło realne korzyści finansowe wspólnocie, której z czasem został duchowym i administracyjnym przywódcą.

Kapliczki na terenie obszarów podległych monasterowi

W ciągu swojej historii klasztor pełnił także funkcje obronne, czego świadectwem są pozostałości murów i bastionów. Ponadto na jego terenie zachował się pałac służący okazyjnie chanom. Dziś łączy funkcje ośrodka religijnego i turystycznego oraz rolę sanktuarium i muzeum. W okresie świetności monaster zamieszkiwało półtora tysiąca mnichów. Dziś jest ich około setki, co i tak czyni Gongdze największą wspólnota buddyjską Ordy Wewnętrznej.