Lenno Atgādine - Wersja do druku

Atgādine (czyt. atga'din), lenno Bartłomieja Demiatycza, położone jest we wschodniej Anatolii, w miejscu, gdzie dochodzi do połączenia ze sobą dwóch rzek, mających swój początek u podnóży położonego daleko na zachód Szczytu Maciejewskiego. Na terytorium lenna można dostać się dwoma głównymi drogami: jedna z nich wiedzie od wschodu z miasta Port Arthurberg po południowej stronie tej z rzek, która wpływa do Cieśniny Bialeńskiej i prowadzi przez podstarzały most wprost do głównej miejscowości lenna; druga zaś prowadzi od północy wzdłuż drugiej z rzek, wiodąc od ruin sięgającego starożytności miasta Carnuntum.

Główna miejscowość lenna, której historia sięga XVII wieku, nosi nazwę identyczną, jak ono samo; prócz niej w lennie znajdują się także dwie niewielkie wsie — Demiatycze oraz Umarowice. W nich właśnie ulokowane są folwarki będące w posiadaniu lennika. Mieszkańcy poza samą miejscowością Atgādine trudnią się w przeważającej większości rolnictwem. Ci zamieszkali zaś w głównej miejscowości trudnią się najrozmaitszymi zawodami, często związanymi z rzemieślnictwem bądź handlem, przy czym próżno tutaj wypatrywać wpływów ogromnych sieci i koncernów, jakie jeszcze w nie tak dalekim dużym mieście Port Arthurberg widać na każdym kroku. Przyczynia się do tego stosunek mieszkańców do tego rodzaju wpływów, który mimo upływu czasu pozostaje zdecydowanie sceptyczny. Lenno w dużej mierze jest samowystarczalne. Co warto również zaznaczyć, wciąż dosyć dobrze się tu mają tradycyjne zawody o tajnikach przekazywanych z pokolenia na pokolenie, co jest kolejnym elementem wyróżniającym Atgādine z bądź co bądź dosyć zindustrializowanego otoczenia, jakim jest wschodnia Anatolia. Z drugiej jednak strony, lenno z uwagi na swoje położenie, zwłaszcza w niestabilnych okresach stawało się miejscem, gdzie przetaczały się najróżniejsze fale, doprowadzając do wymieszania się ze sobą najróżniejszych wpływów, a także miejscem działania grup ideowych, bojowych czy religijnych o zróżnicowanym charakterze.