Szanowne Państwo, Kochani moi,

przyszedł dzień, w którym mogę ogłosić swój powrót do w miarę stałej aktywności mikronacyjnej. Obowiązki realowe nie pozwolą mi co prawda zaangażować się w takim stopniu, w jakim bym chciał, ale czasu i energii mam teraz nieco więcej. 

Mogę powiedzieć, że urlop od mikro dobrze mi zrobił i pozwolił się zdystansować. Przede wszystkim podtrzymuję słowa sprzed paru miesięcy: to nie jest etat i nie zamierzam tej naszej zabawy traktować jako jakiś obowiązek. Tym, co przeszkadzało mi przed wyjazdem w skupieniu się było, w mojej opinii, rozdrobnienie sprawowanych przeze mnie funkcji ministra, lwa, lennika, rektora, profesora, parlamentarzysty i tak dalej. Niestety lub stety, ale musicie nastawić się, że będę aktywny w jednym albo dwóch polach. Czasy chyba jednak temu sprzyjają: stan wyjątkowy faktycznie (nie wiem czy de iure?) wygasił mój mandat ministerialny. Gorąco liczę też na to, że Generał @"Iwan Pietrow", nasz conductor et dictator rei publicae, zdecyduje się wdrożyć w życie plany reformy kulturowo-administracyjnej, co z kolei będzie remedium na moje wypalenie samorządowe.

Jako, że ostatnio w coraz większym stopniu siedzę w świecie realowej nauki to zacząłem znajdować dziwną przyjemność w śledzeniu absurdów polskiego życia akademickiego. Postaram się to wykorzystać jako inspirację do zarządzania Uniwersytetem Bialeńskim, który będzie czymś w rodzaju połączenia uniwersyteckiego molocha z wyższą szkołą robienia hałasu w Pcimiu Dolnym albo innym Collegium Humanum.

Krótko mówiąc chyba skupię się na v-akademii, a jeśli chodzi o drugie pole działalności to powiedzcie mi, gdzie będę najbardziej potrzebny. Dla porządku mogę też złożyć dymisję z większości funkcji, mogę też sprawować je tytularnie - jak wolicie.

Pozdrawiam cieplutko i życzę błogosławionego Dnia Sternikowskiego.