Cytat:Samolot kosmiczny USK-1 Hermes (uniwersalny samolot kosmiczny - typ pierwszy) został skonstruowany w firmie Razor Air Tech na zapotrzebowanie Bialeńskiego Programu Kosmicznego. Samolot może pełnić funkcję zarówno promu kosmicznego do komunikacji z obiektami orbitalnymi, jak również niewielkiego statku załogowego do bliskich podróży kosmicznych np. na satelity lub nawet na sąsiadujące planety. Stanowi także wyposażenie statków międzyplanetarnych - jako prom pokładowy.


Dzięki zastosowaniu nowatorskich rozwiązań napędowych (stanowiących tajemnicę firmy RAT) stało się możliwe odbywanie poziomego startu z normalnego pasa startowego i dotarcie do orbity. USK-1 - może się również obyć bez pasa startowego, gdyż posiada napęd umożliwiający start pionowy. Manewr taki jednak jest bardzo paliwożerny co powoduje, że samolot kosmiczny może w zasadzie tylko jednokrotnie dokonać startu i lądowania na planetach o ciążeniu i atmosferze zbliżonej do Pollinu. Dlatego jego start może odbywać się przy użyciu rakiety nośnej - wtedy pojazd zachowuje zdolność dokonania manewru lądowania i ponownego startu z planety zbliżonej do Pollinu. Można oczywiście wystartować poziomo, uzupełnić paliwo na orbicie i wyruszyć w dalszą podróż.

Cytat:Samolot kosmiczny USK-2 został skonstruowany w firmie RAT na zamówienie wojskowe, które wymagało pojazdu większego niż używane przez BPK samoloty kosmiczne USK-1 - jednak o wymiarach pozwalających umieścić samolot kosmiczny jako prom na statku kosmicznym typu "Eksplorator".

W efekcie powstał samolot kosmiczny mający dwuosobową załogę i mogący przewozić 6 pasażerów (USK-1 - 1+4) oraz mający ładownię o pojemności 30 metrów sześciennych (czyli ponad trzykrotnie większą niż niewielka ładownia USK-1) i mogący zabrać ponad 10 ton ładunku na orbitę.

Zwiększenie możliwości ładunkowych oraz nieunikniony wzrost masy startowej pojazdu (z 26 do prawie 36 ton) spowodował, że USK-2 nie ma jak USK-1 możliwości pionowego startu i lądowania na planetach typu Pollinu, a tylko na takich gdzie panuje mniejsze ciążenie.

Cytat:Statki kosmiczne typu Eksplorator są jednostkami badawczymi przeznaczonymi do lotów wewnątrz układu planetarnego oraz pozwalające na podróże do najbliższych, sąsiednich układów planetarnych. Zostały zbudowane przez firmę Razor Air Tech na potrzeby Bialeńskiego Programu Kosmicznego.

Są to stosunkowi duże (ponad 235m) statki kosmiczne składające z dwóch zasadniczych zespołów - członu załogowo-ładunkowego oraz członu silnikowego. Oba te elementy połączone są członem łączącym, który posiada magazyn sond kosmicznych oraz element sztucznej grawitacji. Element wytwarzający sztuczna grawitację wiruje wokół członu łączącego i może wytworzyć na obwodzie ciążenie zbliżone do 0,68g. Jednak jego elementy są zbyt małe by pełniły funkcje użytkowe - element ten służy tylko do umożliwienia czasowego przebywania załogi w warunkach grawitacji (np. w czasie odpoczynku), aby uniknąć negatywnych dla organizmu skutków długotrwałego przebywania w warunkach nieważkości.

Statek posiada 6 silników głównych oraz po 6 silników hamujących i napędu pionowego. Zasadniczo pojazd jest przeznaczony do podróżowania pomiędzy obiektami kosmicznymi, pozostawania na ich orbicie i komunikowania się z powierzchnią za pomocą promu (samolot kosmiczny USK-1 Hermes) - jednak statek ma możliwość startu i lądowania na powierzchniach planet czy księżyców. W eksploatacji tego elementu nie stosuje się bez potrzeby, bo start statku z powierzchni zużywa duże ilości cennego i drogiego paliwa, jak również procedura przejścia przez atmosferę negatywnie wpływa na żywotność pojazdu.

Cytat:Lekki, dwuosobowy myśliwiec kosmiczny wyprodukowany przez firmę Razor Air Tech - jest to pierwszy typ kosmicznego pojazdu bojowego stworzony przy wykorzystaniu doświadczeń z Bialeńskiego Programu Kosmicznego i przeznaczony do walki w przestrzeni kosmicznej.

LMK-1 (lekki myśliwiec kosmiczny typ pierwszy) został zbudowany w układzie średniopłata ze szczątkowym usterzeniem w kształcie litery X i posiada dwa silniki główne, dwa silniki pomocnicze, dwa silników hamujące, cztery silniki napędu pionowego oraz układ silniczków manewrowych (RCS).

Silniki główne wraz silnikami pomocniczymi pozwalają na poziomy start z odpowiednio długiego pasa startowego oraz po osiągnięciu niskiej orbity Pollinu (LPO) na przechwycenie celu na orbicie oraz powrót na powierzchnię. W przypadku uzupełnienia paliwa już na orbicie lub gdy myśliwiec rozpoczyna działania z bazowania na orbicie może operować swobodnie w zakresie orbit wysokich, a nawet dotrzeć do satelitów Pollinu,  w tym przypadku największym ograniczeniem jest niewielka objętość kabiny oraz zapasy tlenu załogi.

LMK-1 posiada możliwość pionowego startu i lądowania, jednak jest ona ograniczona tylko do ciał niebieskich o niższej grawitacji oraz tam gdzie nie ma atmosfery lub jest ona rozrzedzona. Na planetach w typie Pollinu maszyna musi operować z pasów startowych lub zostać wynoszona w przestrzeń kosmiczna za pomocą niewielkich rakiet nośnych. Jednak duże rakiety nośne w typie używanych w ramach BPK rakiet nośnych Zeus-T i będące w opracowaniu rakiety nośne o jeszcze większych gabarytach i udźwigu mogą wynosić więcej niż jeden myśliwiec kosmiczny - planuje się wprowadzenie rakiety nośnej, która może wynosić w przestrzeń jednocześnie cztery LMK-1.

Pomimo posiadania niewielkich skrzydeł oraz szczątkowego usterzenia LMK-1 nie nadaje się do operowania w atmosferze - płaty i stery służą tylko do stabilizacji oraz zapewnienia sterowności pojazdu podczas startu na orbitę i podczas powrotu na powierzchnię.

Uzbrojeniem LMK-1 są dwa działka elektromagnetyczne (nie występuje zjawisko odrzutu) kalibru 55mm, które wystrzeliwują pociski o masie 1 kg z prędkością 1050 m/s. Przeznaczone są do niszczenia celów w przestrzeni kosmicznej (satelity i pojazdy kosmiczne) i mają zapas 120 pocisków.

Cytat:18 lipca 2016
1. Praca bojowa obu współpracujących ze sobą stacji kosmicznych.
2. Operowanie myśliwców i samolotów kosmicznych w oparciu o stacje kosmiczne.
3. Wynoszenie na LPO klucza lekkich myśliwców kosmicznych za pomocą rakiety nośnej.
4. Przechwytywanie i niszczenie celów w przestrzeni kosmicznej przez myśliwce.
5. Eskortowanie samolotów kosmicznych przez myśliwce.
6. Operowanie myśliwców z pokładów statków kosmicznych.

19 lipca 2016
1. Działania ratownicze na orbicie.
2. Trening w opuszczaniu orbity Pollinu i powrotu myśliwców kosmicznych na powierzchnię.

20 lipca 2016
1. Zejście z orbity i lądowanie na innym lotnisku niż przewidziane wcześniej.
2.  Odtworzenie gotowości bojowej na obcym lotnisku przy minimalnej ilości personelu pomocniczego.
3. Start na orbitę po odtworzeniu gotowości bojowej, poza miejscem stałego bazowania.

21 lipca 2016
1. Wyniesienie klucza myśliwców kosmicznych LMK-1 przez rakietę nośną "Energia" z kosmodromu Hasselandzkiej Agencji Kosmicznej.
2. Osiąganie przez myśliwce kosmiczne (po starcie za pomocą rakiety nośnej) wysokich orbit Pollinu.
3. Zagadnienia logistyczne związane z zaopatrywaniem na orbicie statków kosmicznych i stacji orbitalnych.