Prośba arcybiskupa

[Janek Sapieha]

Żeby zostać patriarchą trzeba być zawsze autentycznie oddany sprawie bez reszty. Fakt, że porównywanie pewnych spraw z perspektywy tak odległej ze sobą w czasie, wypada niekiedy dość niefortunne, jednak historia pokazuje, że najwyższy urząd wymaga poświęceń. Prawdopodobnie nie doszło by do rozłamu w kościele wschodnim, gdyby władze kościelne potępiły agresję na Ukrainę. Ciężko w takiej sytuacji nie oprzeć się wrażeniu, że takie rozwiązania powodują dalszą laizacje Europejczyków.

[Ametyst Faradobus]

Do rozłamu na Ukrainie by nie doszło, gdyby trzydzieści lat temu pewien buc o nazwisku Denysenko, który wcześniej nie powiedział publicznie słowa po ukraińsku, wchodził w tyłek Partii i rusyfikował ukraińską Cerkiew, którą dotąd traktował jak swój prywatny folwark, nie postanowił się obrazić, bo go nie wybrano patriarchą w Moskwie.

To, co się zdarzyło rok temu to nie żaden rozłam: po prostu jedna grupa raskolników połączyła się z drugą, aby następnie pokłócić się na nowo w nieco innych okolicznościach.

[Janek Sapieha]

Rozmawiamy o państwie, w którym żyje kilkadziesiąt milionów ludzi, a skala występowania zjawiska obejmuje także inne terytoria. Ja uważam tylko, że cerkiew jest w stanie ponownie zjednoczyć ktoś, kto ma większe ambicje niż dotychczasowy patriarcha. Wciąż żywy przykład św. Ambrożego pozostawia nadzieje, że w końcu nadejdą lepsze dni.