Sytuacja na Wyspie Suderland

[Karl von Schwarzengrau]

"Zmierzch bogów"

Nad ranem dnia 22 czerwca, do dowódców 9 i 10 dywizji piechoty dotarł rozkaz o rozpoczęciu ofensywy w kierunku wybrzeża Zatoki Królewskiej na wschód od miasta stołecznego Deliland. Żołnierze byli gotowi do tej ofensywy - od kilku dni trwały przygotowania na północnym brzegu rzeki Alfold. Atak został poprzedzony kilkunastominutowym ostrzałem lasu przy użyciu 20 dział artyleryjskich. Pozycje wroga były dobrze znane przez zwiad Legionu Suderlandzkiego - w związku z tym, na pozycje wroga spadły pociski zapalające celem spalenia jego umocnień, uniemożliwiając skorzystanie z nich po zakończeniu ostrzału. 

Jednostki znajdujące się poza Delilandem nie były przezbrajane przez najemników z Ronon Shield - w związku z tym dysponują oni kilkudziesięcioma czołgami przeznaczonymi do walki z piechotą - głównie PzKpfw III wyposażonymi w miotacze ognia, przywiezione do suderlandzkich zakładów celem dokonania napraw. Sformowany ad hoc pułk pancerny przewodzi natarciu dwóch dywizji piechoty. Celem jest odcięcie dwóch korpusów milicji komunistycznej i zniszczenie ich. 

[Karl von Schwarzengrau]

Jednostki Legionu Suderlandzkiego są w dalszym ciągu przezbrajane przez najemników z Ronon Shield. W dalszym ciągu trwają również szkolenia jednostek w wykorzystywaniu bardziej zaawansowanego sprzętu wojskowego.

Z raportów wynika, że suderlandzkie jednostki znajdują się w odległości ok. 5 kilometrów od plaży i zamknięcia okrążenia. Możliwe, że 26 czerwca kocioł zostanie zamknięty i wróg utraci dwa korpusy, co przełoży się na brak potencjału ofensywnego oraz poważne osłabienie jego defensywy.

[Karl von Schwarzengrau]

27 czerwca jednostki atakujące z południa w kierunku Zatoki Królewskiej wypełniły swoje zadanie. Na początku dnia do wybrzeża, a w konsekwencji zamknięciu kotła, brakowały 3 kilometry. Legion miał na drodze dwie linie obronne złożone z milicji komunistycznej oraz lekkich czołgów i pojazdów pancernych. Przed piechotą ruszyły suderlandzkie czołgi wyposażone w miotacze ognia.



Jak czołgi zbliżyły się do linii obronnej rozpoczęły podpalanie okopów. Piechota wroga uciekła w popłochu co umożliwiło eliminacje całych kompanii w okopach jak i tuż za nimi. Następnie, okopy zostały przejęte przez wojska LS, w których jednostki dokonały reorganizacji. W tym samym czasie do bitwy włączyły się dwa czołgi średnie "Pantera". Jednostki LS uzyskały również niewielkie wsparcie powietrzne - do zakładów w Elladorze dostarczono uszkodzone samoloty celem dokonania napraw. Część z nich zostawiono na Wyspie Suderland celem zapewnienia większego wsparcia powietrznego suderlandzkim jednostkom.







Piloci trzech Me262 ostrzelali z dział kal. 50mm zamontowanych w maszynach kilak pojazdów wroga. Celem uniknięcia strat w czołgach wyposażonych w miotacze ognia, wszystkie pojazdy wroga na cel obrały dwie "Pantery". Następnie ku okopom ruszyły czołgi PzIII, a za nimi piechota. Powtórzono ten sam schemat - czołgi podpalają okopy, a piechota strzela do tych, którzy z nich wyskakują.



W trakcie walk wzięto kilkuset jeńców. Na zdjęciu widoczne resztki kompanii wroga w eskorcie dwóch żołnierzy LS z przodu.



Jednostki Legionu Suderlandzkiego nacierające z południa ostatecznie zamknęły kocioł dochodząc do wybrzeża.

[Karl von Schwarzengrau]

Legion Suderlandzki przystąpił do eliminacji wrogiego oporu w okrążeniu. W kotle znalazły się dwa korpusy milicji komunistycznej. W natarciu wzięła udział głównie piechota, lecz została ona wsparcia czołgami i samolotami naprawionymi w Zakładach Zbrojeniowych w Elladorze. Walki o przełamanie linii obronnej trwały dwa dni, lecz udało się w końcu przełamać wrogą obronę. Wróg skapitulował, co pozwoliło Legionowi Suderlandzkiemu odzyskać ok. 20 000 karabinów skradzionych z magazynów oraz przejąć następne ok. 25 000 sztuk dostarczonych komunistom z zagranicy. Do niewoli wzięto ok. 42 000 komunistów i anarchistów.

Zdjęcia

[Karl von Schwarzengrau]

Po rozbiciu dwóch wrogich korpusów, jednostki Legionu Suderlandzkiego rozpoczęły stabilizacje frontu i szykowanie się do dalszych ofensyw. Dalsze wytyczne są takie - I Korpus ma przekroczyć rzekę Alfold i nacierać w kieurnku zachodnim - ku Alacutro. Na wschodzie z kolei, 8, 9 i 10 dywizje piechoty mają nacierać w kierunku północno-wschodnim, celem połączenia się z 17. brygadą i zabezpieczenie północnych regionów hrabstwa Bradburg.

[Karl von Schwarzengrau]

Jednostki Legionu Suderlandzkiego rozpoczęły ofensywę w kierunku północnych regionów Hrabstwa Bradburg. Teren zdecydowanie sprzyjał obrońcom - obszar jest zalesiony oraz pagórkowaty. Celem sprawdzenia sił wroga w regionie zrobiono kilka patroli i misji zwiadowczych na ziemi, jak i w powietrzu. Niestety, misje powietrzne nie przyniosły duego efektu, bo wróg był zamaskowany. Aby uniknąć niepotrzebnych strat w zaawansowanych technologicznie maszynach, patrole piechoty nie zostały wsparte przez pojazdy otrzymane od Ronon Shield, a maszynami przywiezionymi z Nordaty do napraw. 
Opór wroga okazał się silniejszy niż tego się spodziewano. Celem oczyszczenia dróg w lesie, do wsparcia piechoty Legionu Suderlandzkiego przydzielono 4 sztuki dział pancernych "Sturmtiger". Działa pancerne wypełniły swoją rolę - zniszczyły wrogie umocnione pozycje oraz wrogie działa. Następnie do boju wyruszyli grenadierzy, którzy zdobyli wszystkie wyznaczone cele.

Zdjęcia

[Karl von Schwarzengrau]

Legion Suderlandzki kontynuuje ofensywę. Udało się przemieścić front o ok. 20 kilometrów na północ i jeśli wszystko pójdzie zgodnie z oczekiwaniami, uda się połączyć z 17. brygadą piechoty LS. Doszło do ciężkich walk o jedną z lokalnych wsi. Wróg postanowił przeprowadzić kontratak o sile co najmniej jednej kompanii. Nasze lotnictwo wykryło wrogie ruchy, co pozwoliło jednostkom suderlandzkim na przygotowanie zasadzki. Kiedy jednostki wroga wyruszyły w transporterach ze wsi, piechota Legionu Suderlandzkiego otworzyła ogień - a wsparcia udzieliło lotnictwo. W konsekwencji, wroga grupa bojowa została unicestwiona w kilka minut. Następnie lotnictwo kontynuowało naloty na wieś, ponieważ była silnie ufortyfikowana przez wroga. Walki trwały kilka godzin, ale udało się zdobyć wieś. 

Zdjęcia

Suderlandzka kompania piechoty zmierzająca na północ


 

Nalot na wieś


Wraki wrogich pojazdów na tle ruin wsi