Formowanie gwardii lennej

[Iwan Pietrow]

Dzisiejszego dnia w Anatolii Brodryjskiej, na słupach latarni, na drzewach, na tablicach ogłoszeniowych zawieszono plakaty zachęcające do wstępowania do gwardii lennej.

Do wszystkich mieszkańców Anatolii Brodryjskiej!

Władze regionu postanowiły skorzystać z przywilejów nadanych przez Wolnograd i stworzyć na ziemiach Anatolii Brodryjskiej gwardię lenną, która chronić będzie ziem naszych i nawiązywać będzie do sławnych tradycji brodryjskich sił zbrojnych.

Zachęcamy zatem wszystkich zdolnych do tego mieszkańców Anatolii Brodryjskiej do zgłaszania się do utworzonych miejscowych punktów werbunkowych!

Rozpoczęcie służby w gwardii lennej będzie wiązać się z licznymi zaszczytami i korzyściami. Żołnierze objęci zostaną specjalną opieką władz regionu, wszak dobrowolnie postanowili wybrać służbę na rzecz Brodrii i Narodu.

Niech żyje Anatolia Brodryjska! Niech żyją Brodryjskie Siły Zbrojne!


Podpisano
(-) Iwan Pietrow
ostatni legalnie wybrany Prezydent Federacji Brodryjskiej

[Iwan Pietrow]

W celu sprawnego przeprowadzenia rekrutacji w całej Anatolii Brodryjskiej - w szkołach, ratuszach, urzędach i innych budynkach użyteczności publicznej utworzono punkty werbunkowe, które ze względu na brak wykwalifikowanych kadr wojskowych, zostały oddane pod zarząd miejscowych oddziałów milicji. Punkty werbunkowe zostały odpowiednio oznaczone i przystosowane do przyjęcia zgłaszających się ochotników.

A jest ich wielu. Każdy ochotnik po zgłoszeniu się do punktu na wstępie wypełnia ankietę informacyjną, następnie przechodzi badania lekarskie potwierdzające jego zdolność do pełnienia służby, a na końcu, po uzyskaniu odpowiedniej kategorii, zapraszany jest na rozmowę odbywaną z oficerem milicji i wyznaczonym dla punktu urzędnikiem cywilnym.

Spośród tych osób wybrani zostaną najbardziej kompetentni, którzy uzyskają wezwanie na obozy rekrutacyjne. W trakcie obozów sprawdzona zostanie wytrzymałość rekrutów i ich zdolność do pełnienia służby w gwardii lennej.

Obozy rekrutacyjne pozwolą wyłonić te osoby, które zatrudnione zostaną w gwardii lennej Anatolii Brodryjskiej. Trzy tysiące szczęśliwców uzyska możliwość założenia munduru gwardzisty - kontynuatora sławnych tradycji brodryjskiej armii.

[Iwan Pietrow]

Według planów, gwardia lenna składać się będzie w większym stopniu z sił lądowych. W związku z przyjętym założeniem, że gwardia Anatolii Brodryjskiej będzie opierać się na sprzęcie z lat 60. i 70., jej trzon stanowić będzie samodzielny pułk piechoty zmechanizowanej w sile około 2200 ludzi. Jako wsparcie posłużą trzy eskadry śmigłowców (w liczbie około 450 żołnierzy) wraz z lotniskiem (około 200 żołnierzy). Do tego dojdzie jeszcze około 150 żołnierzy wspierających bialeńskie służby odpowiedzialne za eksploatację niszczyciela "Brodria" stacjonującego w Zatoce Aleksandry. Z przyczyn organizacyjnych postanowiono póki co zrezygnować z tworzenia sił morskich. Jak wspomniano, w Zatoce stacjonuje bialeński niszczyciel, więc ze względu na potrzeby zabezpieczenia nizinnych terenów lądowych, zdecydowano się na pozostawienie póki co kwestii ochrony wybrzeża MW SZ RB.

[Iwan Pietrow]

Ze względu na nieobecność Iwana Pietrowa w Anatolii Brodryjskiej powstawanie gwardii lennej zostało wstrzymane, a wszyscy ochotnicy powrócili do swych domów z informacją, że mają "oczekiwać na wezwanie". Po powrocie właściciela lenna jego pierwsze polecenie skierowane do miejscowych urzędników nakazywało rozwieszenie listów informacyjnych wzywających ochotników do zgłaszania się do placówek rekrutacyjnych. Bowiem, jak stwierdził Iwan Pietrow - "Utworzenie gwardii lennej w Anatolii Brodryjskiej to sprawa priorytetowa. Musimy ostatecznie dokończyć jej formowanie, aby nowe pokolenia brodryjskich patriotów zyskały możliwość służby w formacjach kontynuujących sławetne tradycje brodryjskiej armii.".

[Ametyst Faradobus]

Iwan Pietrow jest szeroko znany z wybitnych zdolności strategicznych, mądrości i bystrości umysłu.
Podstawowym czynnikiem koniecznym do odnoszenia zwycięstw jest mądrość dowódcy, nie sprzęt militarny czy liczba żołnierzy.
W ostatnich latach, dzięki wybitnej strategii i zręcznej taktyce Iwana Pietrowa, Anatolia Brodryjska mogła przezwyciężyć krytyczną sytuację i wygrać w konfrontacji z wrogimi siłami.
Świadczy o tym fakt, że na Wyspie Anatolii, która była najgorętszym punktem zapalnym, panuje obecnie atmosfera dialogu i negocjacji.
Silne środki zaradcze, odpowiedzi nie do przewidzenia, wygrywanie jednym ciosem, odnoszenie zwycięstwa bez jednego wystrzału – oto kluczowe taktyki stosowane przez Cara-Seniora.
Iwan Pietrow znany jest również ze swojej niezrównanej odwagi.
Nawet cechując się wybitną mądrością, dowódca nie będzie odnosił sukcesów, jeśli brak mu odwagi.
Chcąc zdławić Naród Brodryjski aktywnościowo i gospodarczo, wrogie siły uciekały się ostatnio do niegodziwych intryg.
Pomimo niepewnej sytuacji, Iwan Pietrow obejrzał z ludźmi występ artystyczny i zorganizował w Carogrodzie narodową konferencję muszkieterów. Odwiedzał również chałupnicze fabryki przemysłu lekkiego z myślą o podnoszeniu standardów życia ludności. W Baryszkinie sfotografował się z wszystkimi żołnierzami.
Iwan Pietrow jest szanowany jako przywódca, który kocha swoich ludzi i dowodzi armią siłą szlachetności.
Żołnierze postępują zgodnie z rozkazami i mają obowiązek utrzymywać wojskową dyscyplinę, są jednak przecież także ludźmi.
Iwan Pietrow traktuje żołnierzy jako swoich towarzyszy dzielących z nim wolę i przeznaczenie. Odwiedza jednostki wojskowe nawet w niedostępnych górach czy na odległych zadupiach i z ojcowską miłością podejmuje środki potrzebne dla poprawy warunków życia żołnierzy. Z serdecznością idzie między nich, czasem fotografuje się nawet z każdym żołnierzem z osobna.
Jest wiele wzruszających historii o jego ciepłych uczuciach wobec żołnierzy. Kiedy marynarze zginęli podczas wykonywania swoich obowiązków, podjął on wszelkie kroki, by okryć blaskiem ich czyny; a dowiedziawszy się o śmierci traktorzysty pancernego, napisał list do jego żony, żeby ją pocieszyć.
To zupełnie naturalne, że wszyscy oficerowie i żołnierze w gwardii lennej Anatolii Brodryjskiej szczerze szanują swojego Cara-Seniora i są pełni determinacji, by poświęcić mu swoje życie.
Żadna gwardia nie dorówna tej, która tworzy integralną całość w oparciu o miłość i poczucie obowiązku.
Światowe media i społeczność międzynarodowa chwalą Cara-Seniora Brodrii, nazywając go „niemłodym przywódcą, który odznacza się wybitną mądrością i jest zręcznym taktykiem”, „dalekowzrocznym i odważnym mężem stanu i dowódcą” czy „życzliwym Generałem”.

[Iwan Pietrow]

Iwan Pietrow w zeszłym tygodniu spotkał się z gubernatorem Anatolii Brodryjskiej w celu ustalenia szczegółów związanych ze stworzeniem gwardii lennej. Dyskusja trwała wiele godzin i w jej trakcie wypracowano szczegółowy plan działania, który zakłada sformowanie potężnych i świetnie zorganizowanych sił zbrojnych zdolnych do odparcia jakiejkolwiek prowokacji lub ataku ze strony potencjalnego przeciwnika.

Po wizycie u gubernatora Ukochany Przywódca dokonał inspekcji stołecznego garnizonu milicji obywatelskiej - formacji stworzonej z ochotników, którzy wyrazili chęć obrony Anatolii Brodryjskiej. Formacja pełni także funkcję ochrony porządku publicznego.

W trakcie wizyty Iwan Pietrow wysłuchał raportu dowódcy jednostki na temat stanu liczbowego milicji i przywitał się z milicjantami, którzy tłumnie przyszli, aby wysłuchać słów swego Wodza, a także zaznajomił się z uzbrojeniem wykorzystywanym przez milicjantów oraz ich warunkami bytowymi.

Wyrażając wielkie zainteresowanie codziennym bytem szeregowych milicjantów, oznajmił, że zrobi wszystko, aby żyło im się coraz lepiej i dostatniej. W trakcie spotkania podkreślił także, że przyszła zorganizowania gwardia lenna będzie priorytetem dla władz Anatolii Brodryjskiej.

Oddział milicji obywatelskiej w trakcie przemarszu ulicami Carogrodu

[Iwan Pietrow]

Na polecenie Iwana Pietrowa do Carogrodu sprowadzono najlepszych krawców z całej Anatolii Brodryjskiej. Ich zadaniem będzie stworzenie wzoru munduru dla oddziałów milicji.

Mistrzowie igieł i nici spotkali się osobiście z Ukochanym Przywódcą. W trakcie spotkania Iwan Pietrow udzielił krawcom wskazówek na temat wyglądu nowego munduru oraz określił jego specyfikacje. Wszyscy z uwagą notowali słowa Wodza.

Na czas wykonywania powierzonych obowiązków krawcy zakwaterowani zostali w carogrodzkim luksusowym hotelu "Przyjaźń", gdzie będą mogli oddać się twórczej pracy na rzecz brodryjskiego narodu.

Carogrodzki Hotel "Przyjaźń"

[Iwan Pietrow]

Po wielu tygodniach wytężonych prac najlepsi brodryjscy specjaliści od odzieży przedstawili swoje dzieło. Nowy mundur dla oddziałów milicji łączyć będzie w sobie prostotę i praktyczność.

Wierzchnią warstwę munduru milicji stanowić będzie luźna bawełniana bluza mundurowa w kolorze khaki nakładana przez głowę, tzw. gimnastiorka, opinana skórzanym pasem na wysokości pępka, a także bawełniane workowate spodnie, zwężone na wysokości kolan i łydek, tzw. bryczesy. Milicjanci na stopy przewiązane onucami zakładać będą skórzane trzewiki sięgające kostki, które od tej wysokości będą zakrywane owijaczami w kolorze stalowym. Dla kadry oficerskiej przewidziane są zaś skórzane buty z wysoką cholewą, tzw. sapogi.

Na bieliznę składać się będą białe bawełniane kalesony oraz biała bawełniana luźna koszula, tzw. rubacha.

Głowy szeregowych milicjantów zakryje bawełniana pilotka. Kadra oficerska dostanie natomiast czapki z daszkiem, tzw. furażki.

Nowe umundurowanie milicjanta - tu z pełnym wyposażeniem bojowym

[Iwan Pietrow]

Ostatnie liczne ataki na Anatolię Brodryjską w wykonaniu prowokatorów i złoczyńców, którzy w nielegalny sposób próbują zagarnąć ziemie Brodrii właściwej przyczyniły się do lawinowego wzrostu zgłoszeń ochotników do służby w strukturach milicji obywatelskiej. Władze regionu dostrzegając tak patriotyczną reakcję obywateli niezwłocznie wydały szereg praw, których celem ma być przyspieszenie procesu formowania nowych, zorganizowanych i dobrze wyposażonych zbrojnych oddziałów chroniących granice lenna.

Ukochany Przywódca i Prezydent Republiki Brodrii Iwan Pietrow w swoim komunikacie skierowanym do ludności Anatolii Brodryjskiej wezwał wszystkich do podwojenia swych wysiłków na rzecz budowy potężnych sił zbrojnych. Podkreślił, że w ich budowę zaangażowani są nie tylko ochotnicy i wojskowi, ale również zwykli cywile tacy jak, np. robotnicy zakładów produkujący nakrętki czy rolnicy zbierający zboże na chleb - słowem wszyscy, efekty pracy których można przeznaczyć na rzecz wojska.