Skrzydło Lotnicze dla Wysp Przyjaźni

[Ronon Dex]

Z chwilą powstania Departamentu Wysp Przyjaźni, Siły Lotnicze jak i całe Siły Zbrojne stanęły przed wyzwaniem zapewnienia temu naszemu terytorium 'zamorskiemu" bezpieczeństwa przed atakiem zbrojnym.

Marynarka Wojenna utworzyła 4 Grupę Bojową i przyjęła do służby nowe okręty wojenne, a Wojska Lądowe już na samym początku podjęły decyzje o sformowaniu kolejnej dywizji zmechanizowanej, która będzie stacjonować na Wyspach Przyjaźni.

Siły Powietrzne przystąpiły do formowania kolejnego skrzydła lotniczego, które będzie stacjonować w bazie wojskowej na największej wyspie archipelagu Wysp Przyjaźni. Ze względu na dużą odległość od wysp macierzystych 9. Skrzydło Lotnicze będzie większe od dotychczasowych, które składają się z czterech lub (rzadziej) trzech eskadr. Zapewne finalnie będzie miało aż 6 eskadr, ponieważ musi sprostać wyzwaniom jakich nie mają dotychczasowe skrzydła lotnicze na Wyspie Bialeńskiej i Anatolii. Na naszych głównych wyspach można łatwo przebazowywać jednostki lotnicze pomiędzy bazami lotniczymi czy wyspami. takiej możliwości nie ma w przypadku Wysp Przyjaźni... po prostu są za daleko. 9. Skrzydło musi być w więc w dużym stopniu samowystarczalne.

Na skutek wymiany sprzętu w 31 i 32 Eskadrze Obrony Powietrznej z dotychczasowych F-2A/B na F-9A - Siły Powietrzne dysponują 28 zmodernizowanymi F-2A i 8 również poddanych modernizacji F-2B. Jest to wyposażenie dla dwóch eskadr lotnictwa taktycznego i zgodnie z decyzjami Dowództwa SZ RB będą stanowiły sprzęt nowo sformowanych 91 i 92 Eskadry Lotnictwa Taktycznego. Są to wielozadaniowe samoloty myśliwskie służące do wywalczania przewagi powietrznej bezpośrednio nad polem walki, a jednocześnie przystosowane do atakowania celów naziemnych.

Lotnictwo stanęło przed pytaniem - w jaki sprzęt wyposażyć kolejne eskadry. Typowe skrzydło lotnictwa taktycznego ma w Siłach Powietrznych trzy eskadry samolotów F-2 oraz jedna eskadrę wyspecjalizowanych samolotów szturmowych A-2 - a więc logicznym było, że Siły Powietrzne jako uzupełnienie 9. Skrzydła zamierzało również wprowadzić przynajmniej jedną eskadrę na samolotach szturmowych A-2.




Samolot szturmowy A-2A testowany jako kandydat do wyposażenia m.in. 93 Eskadry Lotnictwa taktycznego (stąd wymalowany numer 9301).

W międzyczasie jednak na skutek rozmów prowadzonych pomiędzy Marynarka Wojenną, a Zakładami lotniczymi RAT pojawił się samolot wielozadaniowy (myśliwsko-szturmowy) FA-5C. Marynarka Wojenna zamierza nie tylko zmodernizować FA-5A (pierwotnie były znane jako po prostu FA-5, ale z chwilą rozmów na temat nowszej wersji oznaczono je FA-5A... oznaczenia B, D, E itd są zarezerwowane dla odmian dwumiejscowych) do standardu FA-5C, ale również zamówić kolejne maszyny tego typu, aby doprowadzić do sytuacji gdy jeden typ samolotu na lotniskowcu ORB "Republika Bialeńska" zapewnia wykonanie większości zadań... i tym samym wyeliminować z pokładu tego okrętu samoloty typu A-1.

Zwróciło to uwagę Sił Powietrznych, ponieważ pokładowy FA-5C jest samolotem uniwersalnym, o dużych możliwościach ataku na cele naziemne, a co ważniejsze jest od początku samolotem przystosowanym do działań nad rozległymi wodami oraz przystosowanym do zwalczania okrętów za pomocą kierowanych, przeciwokrętowych pocisków rakietowych typu analogicznego, jaki jest wystrzeliwany z okrętowych wyrzutni MSS-4-1 i MSS-2-1.


Testowany FA-5C dla Marynarki Wojennej uzbrojony w dwa pociski przeciwokrętowe (za wewnętrznych węzłach podskrzydłowych) - takie same pociski zakupią Siły Powietrzne dla FA-5C stacjonujących na Wyspach Przyjaźni.

 W przypadku działania wokół Wysp przyjaźni taka cecha jest bardzo przydatna. Samolot szturmowy A-2A nie ma możliwości używania wyspecjalizowanych, kierowanych pocisków rakietowych przeznaczonych do niszczenia okrętów. Co najwyżej może użyć do tego celu kierowanych pocisków przeciwpancernych (skutecznych tylko przeciwko małym jednostkom)  oraz bomb klasycznych. W obu przypadkach wymaga to wejścia w strefę rażenia broni przeciwlotniczej okrętu. Natomiast wyspecjalizowane pociski przeciwokrętowe mają o wiele większy zasięg, co umożliwia ich odpalanie w małej wysokości i dużym oddaleniu od celu. No, ale A-2A jest wyspecjalizowanym samolotem do zwalczania broni pancernej, a FA-5C to samolot bojowy stworzony do działania nad morzem i z pokładu okrętów.




Samolot szturmowy FA-5C testowany jako kandydat do wyposażenia m.in. 93 Eskadry Lotnictwa taktycznego (stąd wymalowany numer 9301) - finalny zwycięzca tego "konkursu". Samolot uzbrojony w 4 kierowane pociski powietrze-ziemia i 3 pociski powietrze-powietrze do samoobrony  - dwa bliskiego zasięgu na belkach na końcach skrzydeł oraz jeden średniego zasięgu na prawym węźle podkadłubowym (na lewym, zasobnik z aparaturą naprowadzającą pociski p-z).

Po przeprowadzeniu testów Siły Powietrzne doszły do wniosku, że ewentualny desant morski na Wyspy przyjaźni będzie dysponował ograniczona liczą pojazdów pancernych, z którymi powinny poradzić sobie śmigłowce szturmowe dywizji zmechanizowanej. Natomiast najskuteczniejsza metoda walki z wrogim desantem jest zniszczenie go zanim dotrze na ląd czyli najlepiej jest zniszczyć okręty przeciwnika, zanim będą mogły desantować siły lądowe.

Finalnie wybór padł więc na FA-5C - szczególnie, że ta maszyna oprócz zwalczania okrętów jest bardzo dobrym samolotem myśliwskim, który może zabrać jednorazowo aż 10 kierowanych pocisków powietrze-powietrze średniego zasięgu, które są uzupełnione jeszcze dwoma bliskiego zasięgu.  W wariancie do bombardowania może zabrać 8 bomb kierowanych, a do zwalczania celów naziemnym może tez wykorzystać 4 kierowane pociski rakietowe powietrze ziemia (zabierane zamiast bomb).


FA-5C uzbrojony do zwalczania celów powietrznych - na węzłach podkadłubowych i podskrzydłowych 10 kpr powietrze-powietrze średniego zasięgu, a na belkach, na końcach skrzydeł dwa pociski rakietowe bliskiego zasięgu.


FA-5C uzbrojony do zwalczania celów naziemnych za pomocą bomb kierowanych - na węzłach podskrzydłowych 8 bo,b kierowanych, a na belkach, na końcach skrzydeł dwa pociski rakietowe bliskiego zasięgu. Dodatkowo na jednym (prawym) węźle podkadłubowym kpr p-p średniego zasięgu (na lewym jest umieszczony zasobnik z aparatura celowniczą i naprowadzająca bomby na cel).


Wybór FA-5C był spowodowany również koniecznością zastąpienia, już przestarzałych samolotów rozpoznawczych RF-1A. Ta odmiana myśliwca F-1 jest już ostania eksploatowaną "w linii", ponieważ F-1 i F-1B zostały już przeniesione do zadań tylko szkoleniowych. Uznano, że FA-5C może zastąpić te maszyny w 43 Eskadrze Rozpoznawczej oraz 44 Eskadrze Rozpoznawczej - szczególnie, że 4. Skrzydło Lotnictwa Rozpoznawczego, jest głownie przeznaczone do zadań patrolowych i rozpoznawczych nad wodami okalającymi nasze wyspy. FA-5C jako uniwersalny samolot pokładowy może zabierać wyspecjalizowane zasobniki z aparaturą służące rozpoznaniu.


Testowany w Siłach Powietrznych samolot FA-5C z podwieszanymi trzema dodatkowymi zbiornikami paliwa, zasobnikiem z aparaturą do rozpoznania (na lewym węźle podkadłubowym) oraz 6 pociskami rakietowymi do samoobrony (4 średniego zasięgu i dwa bliskiego zasięgu).

Przy okazji Siły Powietrzne zamierzają jednak nie rezygnować z zamówionych wstępnie 18 samolotów szturmowych A-2, które postanowiono użyć do sformowania czwartej eskadry w 6. Skrzydle Lotniczym, stacjonującym na Anatolii. Dotychczas ma ono tylko trzy eskadry maszyn F-2C/D i nie ma jak dwa pozostałe skrzydła lotnictwa taktycznego eskadry wyspecjalizowanych samolotów szturmowych.


Wybór samolotu FA-5C powoduje, że nowo tworzone 9. Skrzydło Lotnicze będzie miało następujące eskadry:
- 91 Eskadra Lotnictwa Taktycznego - wyposażona w samoloty F-2A/B
- 92 Eskadra Lotnictwa Taktycznego - wyposażona w samoloty F-2A/B
- 93 Eskadra Lotnictwa Taktycznego - wyposażona w samoloty FA-5C
- 94 Eskadra Lotnictwa Taktycznego - wyposażona w samoloty FA-5C




Samoloty FA-5C w Siłach Powietrznych będą miały górne powierzchnie pomalowane na kolor będący mieszanką zielonego i niebieskiego, który jest pewnym kompromisem dla maskowania samolotu zarówno nad lądem, jak i nad wodą.



Jednak to nie wszystkie eskadry tego skrzydła... działające w dużym oddaleniu od reszty jednostek lotniczych skrzydło lotnicze musi zostać uzupełnione o eskadrę patrolowo-ratowniczą oraz eskadrę lotnictwa transportowego. Ta pierwsza ma zabezpieczać działania na wodach okalających Wyspy Przyjaźni, a eskadra transportowa musi zapewnić łączność lotniczą z resztą kraju oraz mieć możliwość regularnego dostarczania zaopatrzenia, uzupełnień i rotację personelu.

Obecnie dokonywany jest wybór odpowiedniego sprzętu oraz planuje się testy mające na celu wybrać najbardziej odpowiednie maszyny dla tych eskadr.

[Ronon Dex]

Przez ostatnie dwa dni trwały przygotowania i testy dotyczące wyboru sprzętu dla wyposażenia kolejnej eskadry 9. Skrzydła Lotniczego.

Oddalenie Wysp Przyjaźni od reszty terytorium Republiki Bialeńskiej powoduje, że skrzydło lotnicze stacjonujące na wyspach nie może blisko współpracować z innymi jednostkami lotniczymi Sił Powietrznych. Nie może też korzystać zarówno z transportu lotniczego, jak i ze współpracujących eskadr patrolowych, rozpoznawczych i ratowniczych.

O ile rolę typowych samolotów rozpoznawczych doskonale spełniają FA-5C, to na Wyspach Przyjaźni potrzebne są statki powietrzne zajmujące się patrolowaniem na małych wysokościach, dla zabiegania naruszeniom granic przez śmigłowce i małe samoloty np. przemytnicze. Musi tutaj też być możliwość prowadzenia akcji ratowniczych na morzu, bo przecież na poszukiwanie lotnika, który po opuszczeniu maszyny znalazł się w wodzie (lub na obcym lądzie w razie konfliktu) nie przyleci śmigłowiec z Wyspy Bialeńskiej czy Anatolii. Takie maszyny muszą stacjonować na Wyspach Przyjaźni.

W związku z tymi potrzebami Siły Powietrzne postanowiły sformować dla 9 Skrzydła Lotniczego kolejną, piątą eskadrę - oznaczoną numerem 95.

Eskadra będzie miała na wyposażeniu zarówno samoloty AP-3 - a konkretnie nieco zmodernizowaną wersją oznaczoną AP-3A (modernizacja objęła głownie awionikę samolotu). Są to turbośmigłowe samoloty patrolowo-szturmowe, które charakteryzują się dużą ekonomią eksploatacji i doskonale nadają się do długotrwałego patrolowania wód przybrzeżnych wokół Wysp Przyjaźni. Samoloty przenosić wyspecjalizowaną aparaturę rozpoznawczą umieszczoną w obrotowej głowicy optoelektroniczną oraz lekkie uzbrojenie w postaci zasobników z niekierowanymi pociskami rakietowymi, zasobników z bronią lufową, bomby klasyczne oraz kierowane pociski powietrze-powietrze. W razie konfliktu mogą spełniać rolę bliskiego wsparcia czy eskortowania śmigłowców lub zwalczania śmigłowców przeciwnika.

AP-3A przewidziany dla 95 Eskadry Partolowo-Ratowniczej (nr 9501) na lotnisku fabrycznym RAT.

Takie same samoloty są wykorzystywane przez dwie eskadry 4. Skrzydła Lotnictwa Rozpoznawczego (na Wyspie Bialeńskiej) oraz przez trzy eskadry 7. Skrzydła Lotnictwa Patrolowo-Szturmowego (na Anatolii).

Samoloty AP-3A zostały pomalowane na zielono-niebieskawy kolor, który powinien się sprawdzić zarówno nad lądem, jaki nad wodami. Jest to malowanie analogiczne do wybranego dla maszyn FA-5C które mają stacjonować na Wyspach Przyjaźni.

AP-3A (9506) w locie nad morzem...

... oraz w locie testowym nad Wyspami Przyjaźni.

Eskadra będzie liczyła trzy 4-samolotowe klucze AP-3A oraz dwa samoloty zapasowe w kluczy technicznym. Uzupełniać je będą dwa klucze śmigłowców HC-5R (po 4 śmigłowce w każdym + 2 zapasowe w kluczy technicznym) czyli odmiany używanego (zarówno w Siłach Powietrznych, jak i w Wojskach Lądowych) już od dawna śmigłowca HC-5. Odmiana HC-5R to wersja "Combat SAR" tego śmigłowca.

Śmigłowiec HC-5R na lotnisku fabrycznym RAT

Śmigłowiec charakteryzuje się niezawodnością i dużym zasięgiem (który może być jeszcze zwiększony przez tankowanie w powietrzu). Ma też dość spore rozmiary, a więc może spełniać też funkcje transportowe - może to być przydatne w sytuacji gdy na Wyspach Przyjaźni stacjonuje ograniczona ilość statków powietrznych i wymaga się od nich sporej uniwersalności i wykonywania różnych zadań.

Śmigłowce HC-5R zostały (podobnie jak inne śmigłowce bialeńskie) na jednolity zielony kolor - przy czym w przypadku maszyn przeznaczonych na Wyspy Przyjaźni jest to właśnie charakterystyczny zielono-niebieskawy odcień.

HC-5R nr 9522 testowany nad Wyspami Przyjaźni.

W analogiczne barwy będą pomalowane samoloty myśliwskie F-2A/B... pierwotnie przewidywano dla nich kolorystykę taką samą jak dla maszyn stacjonujących na Wyspie Bialeńskiej i Anatolii, ale finalnie Siły Powietrzne postanowiły przyjąć dla statków powietrznych rozmieszczanych na Wyspach Przyjaźni malowanie opracowane wraz z samolotami FA-5C czyli górne powierzchnie w kolorze zielono-niebieskawym, a dolne szare.

F-2A nr 9201 (maszyna przeznaczona dla 92 Eskadry Lotnictwa Taktycznego) na lotnisku fabrycznym RAT w malowaniu przewidzianym dla samolotów stacjonujących na Wyspach Przyjaźni.

F-2A nr 9103 (przeznaczony dla 91 Eskadry Lotnictwa Taktycznego) wlocie testowym nad Wyspami Przyjaźni.

Na chwilę obecną pozostała jeszcze kwestia ostatniej, szóstej eskadry dla 9. Skrzydła Lotniczego - jednostki, która będzie musiała zapewnić transport lotniczy pomiędzy Wyspami Przyjaźni, a resztą terytorium Republiki oraz pełnić rolę zabezpieczającą (np. tankowanie w powietrzu).

[Ronon Dex]

Ponieważ firma RAT rozpoczęła dostawy samolotów pasażerskich PA-330-200 na potrzeby Bieleńskich Linii Lotniczych "Air Bialenia" - Siły Zbrojne postanowiły ten fakt wykorzystać i zamówić 6 samolotów tego typu na potrzeby tworzonego 9. Skrzydła Lotniczego mającego stacjonować na Wyspach Przyjaźni.

Specyfika tego odległego regionu Republiki Bialeńskiej powoduje, że występuje nie tylko potrzeba posiadania tam samolotów transportowych przeznaczonych do transportu ładunków, ale również maszyn mogących przewozić personel nie tylko Sił Powietrznych, ale również stacjonujących tam sił lądowych (planowane jest umieszczenie na Wyspach Przyjaźni dywizji zmechanizowanej) oraz obsady bazy wojskowej czy Marynarki Wojennej. Taką rolę najlepiej spełniają samoloty pasażerskie.

Samolot C-8P czyli zakupiony przez SP pasażerski PA-330-200 w barwach i oznakowaniu wojskowym.

Zakupiono więc 6 samolotów PA-330-200, oznaczonych przez Siły Powietrzne kolejnym numerem dla samolotów transportowych czyli jako typ C-8. Trzy samoloty będą typowymi maszynami pasażerskimi (oznaczenie C-8P), a trzy kolejne będą odmianą tego samolotu przeznaczoną do tankowania innych maszyn w powietrzu (F-2A/B oraz FA-5C) i będą miały typowe oznaczenie tankowców czyli KC-8.

Tankowiec KC-8 na pasie startowym tuż przez startem (dobrze widoczna instalacja do tankowania w tyle kadłuba oraz dwa zasobniki-instalacje z przewodami giętkimi pod skrzydłami)...

... i w chwili oderwania się od ziemi.

Tankowce powietrzne mają instalację do tankowania składającą się z:
- jednej instalacji do tankowania przez przewód sztywny umieszczoną w tylnej części kadłuba i wysuwaną do tankowania.
- dwie instalacje do tankowania za pomoca przewodów giętkich, które są umieszczone pod skrzydłami.

Dodatkowo przestrzeń na paliwo mieści się w miejscu przedziałów bagażowych samolotu (jest oczywiście połączona z instalacją samolotu, co umożliwia korzystanie z całości instalacji paliwowej) - natomiast kabina pasażerska pozostała bez zmian. Ponieważ nie ma tutaj podziału na klasy (jak w samolotach pasażerskich-cywilnych) to samolot ma aż 300 miejsc siedzących w kabinie (oczywiście nie może wtedy zabierać dodatkowego paliwa do przetankowania). Podobnie zresztą skonfigurowano samoloty C-8P - po 300 miejsc pasażerskich. Tym samym w razie potrzeby te 6 samolotów C-8 (3 x C-8P i 3 x KC-8) może jednorazowo przetransportować 1800 żołnierzy.

C-8P (9607) w locie.

KC-8 (9612) w locie.

Przy okazji tego zakupu nowych tankowców Siły Powietrzne zapewne dokonają unowocześnienia floty powietrznych tankowców znajdujących się w 102 Eskadrze Specjalnej - ponieważ w chwili obecnej są tam tylko dwa odrzutowe tankowce powietrzne i to nie najmłodsze, bo swego czasu przebudowane z pierwotnych samolotów VIP czyli VC-3 i po przebudowie oznaczone KC-3 (pozostałe tankowce to turbośmigłowe KC-2). jak na ustawicznie rozbudowujące się Siły Powietrzne to zdecydowania za mało.

Te 6 maszyn C-8P i KC-8 jest uzupełnione przez kolejne 6 samolotów transportowych. Są to maszyny już doskonale znane w Siłach Powietrznych i eksploatowane w 51 Eskadrze Lotnictwa Transportowego.

Nowy C-7 (nr 9601) na pasie startowym lotniska fabrycznego RAT.

Są to nowoczesne samoloty transportowe, które mogą przewozić do 77,5 tony ładunku w ładowni o objętości ponad 590 metrów kwadratowych i dysponujące zasięgiem 8150 km z ładunkiem 18 ton i 4500 km z ładunkiem 72 ton. Zasięg może być zwiększony poprzez tankowanie w powietrzu. Samoloty te mają własności skróconego lądowania - przy ładunku o masie 72 ton wystarcza niecałe 825 metrów pasa (start z ładunkiem maksymalnym wymaga 2360 metrowego pasa).

C-7 9601 w locie nad morzem.

Tym samym wybór sprzętu dla 9. Skrzydła Lotniczego tworzonego dla bazy na Wyspach Przyjaźni został zakończony i Siły Powietrzne przestępują do organizowania jednostki oraz przebazowania sprzętu do bazy wojskowej w naszym odległym regionie.

[Ronon Dex]

W dniu dzisiejszym 9. Mieszane Skrzydło Lotnicze w składzie:

- 91 Eskadra Lotnictwa Taktycznego (na F-2A/B)
- 92 Eskadra Lotnictwa Taktycznego (na F-2A/B)
- 93 Eskadra Lotnictwa Taktycznego (na FA-5C) 
- 94 Eskadra Lotnictwa Taktycznego (na FA-5C) 
- 95 Eskadra Patrolowo-Ratownicza (na AP-3A i HC-5R) 
- 96 Eskadra Lotnictwa Transportowego (na C-17, C-8P i KC-8)

... osiągnęło gotowość bojową - ten związek taktyczny jest już na Wyspach Przyjaźni, choć nieco w spartańskich warunkach bo nasza baza jest tam ciągle jeszcze w budowie.