Historia Kościoła Ekumenicznego. Michelangelo Piccolomini

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Wykład opublikowany w Wyższym Seminarium Duchownym 6 maja 2018 r.

Historia Kościoła Ekumenicznego

I. Geneza i cele Kościoła Ekumenicznego

Kościół Ekumeniczny został założony 23 marca 2018 r. przez rotryjskiego biskupa Severina Castiglioniego w Meribie na terytorium Nowego Wienisławowa. Można wyróżnić trzy przyczyny powstania nowego związku wyznaniowego. Wszystkie opisane zostały w dwóch pierwszych listach apostolskich Patriarchy Linusa.

1. Bezpośrednią przyczyną był pogłębiający się konflikt między Jego Ekscelencją Severinem Castiglionim a Patriarchą Rotrii Piusem VI, który skutkował odebraniem godności kardynalskiej w dniu 22 marca 2018 r. Pius VI nie potrafił zaakceptować faktu kierowania nową mikronacją przez Castiglioniego. Sam biskup zaś miał dość przymykania oczu na grzechy, które trapiły najwyższych dostojników Kościoła Rotryjskiego. Zawłaszczyli oni Kościół niczym prywatny folwark.

2. Upadek wartości w Kościele Rotryjskim stanowił kolejną przyczynę powołania nowego Kościoła. Jak napisał Patriarcha Linus w Liście Apostolskim "Bluźniercza obrzydliwość na miejscu świętym", w Kościele Rotryjskim nie liczyły się cnoty chrześcijańskie, ale wartości ludzkie, grzeszne. Dominowała wszechpotężna żądza władzy, zaszczytów, gromadzenia bogactw i majątków. Brakowało wzajemnej współpracy, wszelkie kontakty międzyludzkie oparte były na szantażu, strachu, pogardzie i każdorazowym udowadnianiu swojej wyższości. W obłędzie tyranii, szpiegostwa, przekupstwa, zdrad, pychy i donosicielstwa oraz notorycznego łamania prawa nie było miejsca na głoszenie wartości chrześcijańskich.

Ponadto należy zauważyć, że powtórna elekcja Alberta Orańskiego w styczniu 2018 r. odbyła się z naruszeniem prawa, a więc jego wybór powinien być uznany za nieważny. Elekcja była ustawiona już wcześniej, a konklawe stanowiło fikcję, sztucznie podtrzymywaną dla rozbudzenia emocji wiernych. Jego Ekscelencja Castiglioni nie mógł znieść tego wypaczenia tradycji konklawe oraz pozostałych grzechów trapiących Rotrię.

3. Trzecią, lecz najważniejszą przyczyną erygowania Kościoła Ekumenicznego była chęć swobodnego głoszenia nauki oraz wartości wspólnych dla chrześcijaństwa niezależnie od jego nurtów, co nie jest możliwe w Kościele Rotryjskim, posiadającym sztywną doktrynę. Dzięki temu głównemu założeniu Kościoła Ekumenicznego każdy chrześcijanin w mikroświecie może znaleźć odpowiednie miejsce dla siebie w danej wspólnocie. Kościół Ekumeniczny oparty na ustroju synodalnym gwarantuje bowiem swobodę oraz możliwość demokratycznego rozstrzygania kwestii dotyczących związku wyznaniowego. Czegoś takiego zawsze biskup Severino Castiglioni gorąco pragnął.

II. Historia Kościoła Ekumenicznego

W krótkiej historii istnienia Kościoła Ekumenicznego wyróżnić możemy dwa okresy: nowowienisławowski oraz bialeński.

1. Okres nowowienisławowski trwał od 23 marca 2018 r. do 22 kwietnia 2018 r. Stolicą Kościoła była wówczas diecezja Meriba w Nowym Wienisławowie. W tym czasie Kościół dzielił się na cztery jednostki administracyjne – diecezję Meriba (na jej czele Patriarcha Linus – biskup Severino Castiglioni), diecezję wolnogradzką w Republice Bialeńskiej (na jej czele biskup Aurelio Castiglioni), diecezję warszawską w Rzeczypospolitej Obojga Narodów (na jej czele Patriarcha Linus – biskup Severino Castiglioni) oraz Kościół Prawosławny Brodrii (Kościół lokalny, na jego czele Metropolita Cyryl – biskup Tomasz Dostojewski). Oprócz wymienionych biskupów duchownym tego okresu był również ksiądz Aleksander Dostojewski. W okresie nowowienisławowskim odbyła się I sesja zwyczajna Synodu Powszechnego, na której zaakceptowano rytuał nominacji prezbiteriatu oraz episkopatu. W tym czasie zastanawiano się nad połączeniem organów Nowego Wienisławowa z organami Kościoła. Ostatecznie do tego doszło, jednakże na krótko. Pod wpływem odejścia z Kościoła Ekumenicznego oraz powrotem na łono Kościoła Rotryjskiego biskupa Aureliusza Castiglioniego, Patriarcha Linus ogłosił likwidację Kościoła Ekumenicznego, a Kościołowi Prawosławnemu Brodrii przyznał autokefalię. Nowe Wienisławowo również przestało istnieć.

2. Okres bialeński trwa od 28 kwietnia 2018 r. Rozpoczął się wówczas, gdy po kilku dniach tułaczki jako episcopus vagans biskup Severino Castiglioni wrócił do opuszczonej przez byłego syna diecezji wolnogradzkiej Kościoła Ekumenicznego i objął ją we władanie. Dnia 28 kwietnia 2018 r. ogłosił wskrzeszenie Kościoła Ekumenicznego oraz opublikował nieco zmodyfikowany Akt Węgielny. Patriarcha Linus stwierdził, że jego idea wciąż jest żywa i ma szansę osiągnąć sukces w mikroświecie oraz pomóc v-chrześcijanom w rozwoju swojej wiary. Podkreślił jednak, że nie będzie ewangelizował w tych krajach, które tej ewangelizacji nie chcą. Nową stolicą Kościoła stała się archidiecezja wolnogradzka. Chęć zostania duchownym wyraził Hewret von Thorn, który 30 kwietnia 2018 r. został diakonem. Zaś 4 maja 2018 r. Kościół Prawosławny Brodrii ponownie został włączony jako Kościół lokalny we wspólnotę Kościoła Ekumenicznego. 6 maja 2018 r. rozpoczęła się II sesja Synodu Powszechnego. Jego Świątobliwość rozpoczął dodatkowo tworzenie bazy wykładowej w nowopowstałym Wyższym Seminarium Duchownym. Arcybiskup Wolnogradu stworzył ponadto ryt wolnogradzki agapy oraz pogrzebu.

Wykład autorstwa Severina biskupa Castiglioniego będzie systematycznie uzupełniany, tworząc kronikę Kościoła