Święto Pracy (2022)

[Ametyst Faradobus]

Szanowne Państwo, Kochani moi,

zazwyczaj w Bialenii czciliśmy Święto Pracy barwnym pochodem, spotkaniem w gronie międzynarodowej klasy pracującej oraz orderami i odznaczeniami. Dziś sytuacja jest inna, gdyż większość z nas - niestety także i ja - z przyczyn obiektywnych musiała maksymalnie ograniczyć działalność nie tylko w Republice, ale w ogóle w mikroświecie. Trudno, tak się zdarza i mam nadzieję, że nikt z nas nie ma o to pretensji. Mam nadzieję, że wszyscy Ci, którym się do czegoś zobowiązałem wybaczą mi moje zaniedbania i to, że nie mogę być dziś w sensie wirtualnym pełnoprawnym Człowiekiem Pracy.

W związku z tym pozwólcie, że wciąż jako Minister Spraw Zagranicznych oraz Lew Wolnogradu, a także jako zwykły Bialeńczyk złożę Wam życzenia wszelkiej pomyślności. Przede wszystkim życzę nam wszystkim, aby ta praca realowa, którą chcąc nie chcąc musimy się akurat teraz bardziej intensywnie zajmować, sprawiała nam satysfakcję i przyjemność. Ponadto wierzę głęboko, że gdy uporamy się wszyscy z rzeczywistymi trudnościami znajdziemy w sobie czas, energię i siłę do tego, aby znów wspólnie bawić się naszą kreatywnością. Pamiętajcie więc dziś, w dniu Święta Pracy, że mikronacje to nie kolejny etat tylko zabawa, a wysiłek w nią włożony powinien zawsze dawać radość (nawet jeśli po drodze zdarzą się spory, trudności i niedociągnięcia). Oby za rok, w dniu 1 maja, zdarzyło się tak, że spotkamy się na normalnych obchodach, pełni zapału do wirtualnej pracy, wolni od realowych zmartwień.

Niech się święci Pierwszy Maja! Tak w realu jak i na Polinie.

[Heinz-Werner Grüner]

Ku chwale bialeńskiej świetności powodzenia w przyszłości!

[Karol Medycejski]

Bardzo dziękuję za życzenia - nawzajem! Jak wszyscy wiedzą, ja jako pracownik umysłowy, mag, teolog i jurysta bardzo ciężko pracuję i nie mam czasu na głupoty, stąd święto pracy oczywiście świętowałem pracując.

[Ametyst Faradobus]

Ja napisałem 1 maja chyba ze trzy strony z przypisami grubymi jak pewien knur z Polesia.