Sobór św. Bazylego Wielkiego w Wolnogradzie

[Aleksander (Czerepach)]

Sobór św. Bazylego Wielkiego w Wolnogradzie



Sobór św. Bazylego Wielkiego znajduje się w Dzielnicy Marcowej przy ulicy Akrypy Ali Shariati 10. Sobór jest główną świątynią Bialeńskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia została zbudowana w 1848 wieku przez architekta Władimira Solinkę, który pochodził z Brodrii. Obecny kształt Soboru pochodzi z roku 1919, kiedy miała miejsce jego gruntowna renowacja. W latach 1947-1974 Sobór był zamknięty dla wiernych z powodu represji komunistycznych. W kolejnych latach świątynia popadała w ruinę, jednak w latach 1991-1996 miał miejsce jej remont. Od 19 stycznia 2023 jest główną świątynią Bialeńskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.


Wnętrze Soboru i ikonostas

[Karol Medycejski]

Ilu wiernych liczy Kościół?

[Aleksander (Czerepach)]

Obecnie 50.

[Karol Medycejski]

A jest jakaś oficjalna lista?

[Aleksander (Czerepach)]

Nie, ale powstanie.

[Aleksander (Czerepach)]

Ze Wschodu zabłysnął i całe stworzenie oświecił nauką,* okrył się chwałą męczeństwa* bogonośny i boski Ignacy.

Drodzy bracia i siostry w Chrystusie Panu ,

Św. Ignacy był biskupem Antiochii (70-107). Ok. 105 roku został uwięziony i skazany na śmierć. Eskortowany przez żołnierzy napisał w drodze do Rzymu 7 listów; 4 podczas postoju w Smyrnie: do Efezjan, Magnezja, Trallian; napisał także list do Rzymian z prośbą o zaniechanie starań o jego uwolnienie; z Troady wysłał trzy listy: do Filadelfian, Smyrneńczyków oraz do Polikarpa, bpa Smyrny (wspomnienie 23 lutego). Kościół określa Ignacy po raz pierwszy jako "Kościół katolicki" na oznaczenie całego ludu bożego złączonego w jeden organizm z Chrystusem (Smyr. 8,2); przez jedność i zgodną miłość wierni tworzą jakby żywą symfonię i stają się członkami Chrystusa (Ef. 4,1-2); św. Ignacy wzywa do święcenia niedzieli (dnia ósmego) oraz odrzucenia szabatu (Magn.9,10). Dla Kościoła rzymskiego Ignacy ma szczególny szacunek; gminę tę pozdrawia słowami: "Kościołowi, który pierwsze dzierży miejsce, a leży w miejscowości przez Rzymian zamieszkałej; który jest godny Boga, godny czci, godny chwały, godny uwielbienia, godny powodzenia, godny świętości, który pierwsze zajmuje miejsce w związku miłości": słowa te rozumiane są zazwyczaj jako określenie przodującej roli Kościoła rzymskiego w całym Kościele powszechnym. Dalsza trasa konwoju wiodła przez Neapol (w Macedonii), Filipy, Tesalonikę, Dyrrachium nad Adriatykiem i Brindisi. W Rzymie 20 grudnia 107 roku został rzucony w amfiteatrze Flawiuszów (Koloseum)  na rozszarpanie przez dzikie zwierzęta za cesarza Trajana. Zostały po nim tylko grubsze kości, które jako skarb nieoceniony przewieziono do Antiochii.

[Aleksander (Czerepach)]

Anielską czystość na ziemi zachowując,* masz zaszczyt przebywać w towarzystwie aniołów;* rodziców doprowadziłeś do poznania Chrystusa,* i wyznając wiarę w Boga w Trójcy jedynego,* w cierpieniach krew swoją przelałeś;* męczenniku Kononie,* módl się do Niego za nami wszystkimi.

Drodzy bracia i siostry w Chrystusie Panu,

Św. Konon żył w pierwszym stuleciu po Chrystusie, w małoazjatyckim mieście zwanym Izauria, leżącym na północnych stokach gór Taurus. Na naleganie rodziców poślubił młodą dziewczynę, którą po ślubie przekonał, by zachowała dziewictwo. Młode małżeństwo żyło jak brat z siostrą, poświęcając się tylko Bogu. Św. Konon do wiary doprowadził i swoich rodziców. Jego ojciec Nestor za krytykowanie kultu pogańskiego skazany został na śmierć. Wcześnie też zmarła matka i żona; odtąd więc całkowicie poświęcił się w klasztorze modlitwie zaprawianej surowym postem. Przez swoje nauczanie i dokonywanie cudów wielu przyprowadził do Chrystusa. Gdy w Izaurii zaczęły się prześladowania chrześcijan, pierwszy ucierpiał św. Konon. Za nie złożenie ofiary bożkom został do krwi pobity przez oprawców. Lecz mieszkańcy Izaurii z bronią stanęli w jego obronie. Kaci przestraszeni uciekli z miejsca kaźni, zostawiając poranioną i zalaną krwią swoją ofiarę. Św. Konon żałował, że nie mógł ponieść śmierci za Chrystusa. Po dwóch latach umarł i został pochowany obok swych rodziców i żony.

Podczas Boskiej Liturgii modlono się też za szybkie zakończenie wojny domowej w Brodrii.

[Aleksander (Czerepach)]

"Oto oblubieniec nadchodzi o północy i błogosławiony sługa, którego zastanie czuwającym, niegodny jest zaś ten, którego zastanie leniącym się. Zważ, przeto, duszo moja, nie daj ogarnąć się przez sen, abyś nie została oddana śmierci i królestwa pozbawiona, lecz odrzuć sen i wołaj: Święty, Święty, Święty jesteś Boże, dla Bogurodzicy zmiłuj się nad nami."

Dzisiaj w Soborze św. Bazylego Wielkiego w Wolnogradzie odbyła się Liturgia Uprzednio Poświęconych Darów, sprawowana przez Metropolitę Wolnogradzkiego i całej Bialenii Aleksandra (Czerepacha). Podczas liturgii odczytano fragment Ewangelii według świętego Mateusza, mówiący o  przeklętym drzewie figowym. Metropolita wygłosił również mowę.

Drodzy bracia i siostry w Chrystusie Panu,

Niedługo będziemy obchodzić Paschę, która upamiętnia zmartwychwstanie Jezusa, który wstał z grobu żeby otworzyć ludziom dostęp do nowego życia, co symbolizuje jajko, które jemy podczas uroczystego śniadania. W przepięknym fragmencie Ewangelii według św. Mateusza mówiącym o drzewie figowym czytamy: A widząc drzewo figowe przy drodze, podszedł ku niemu, lecz nic na nim nie znalazł oprócz liści. I rzekł do niego: Niechże już nigdy nie rodzi się z ciebie owoc! I drzewo figowe natychmiast uschło. Uschnięte drzewo figowe symbolizuje stary Izrael, który nie wydał owocu. Podczas dzisiejszego dnia wspominamy Józefa syna Jakuba którego bracia, kierowani zazdrością, sprzedali do niewoli egipskiej.

Chciałbym również przypomnieć o budowie Farwardin - nowej stolicy naszego wspaniałego kraju. Zachęcam wiernych do podjęcia się trudu budowy i wypełnienie Kwestionariusza Rekrutacyjnego. Farwardin jest jak Nowe Jeruzalem, apokaliptyczne zstępujące z nieba miasto dla zbawionych.

Na zakończenie mojej mowy chciałbym zachęcić wszystkich wiernych do podjęcia refleksji nad własnym postępowaniem i modlitwy, szczególnie podczas trwającego Wielkiego Tygodnia.

[Aleksander (Czerepach)]

Dzisiaj, w godzinach popołudniowych w Soborze św. Bazylego Wielkiego w Wolnogradzie Metropolita Wolnogradzki i całej Bialenii Aleksander (Czerepach) przewodniczył uroczystej liturgii paschalnej. Podczas liturgii oprawę muzyczną zapewnił chór, który śpiewał pieśni paschalne. Metropolita wygłosił również słowo.

Drodzy bracia i siostry w Chrystusie Panu,

Dzisiaj obchodzimy Paschę. Zmartchwystanie, dzięki któremu Jezus pokonał szatana, i wyzwolił nas z jego panowania. Jest to także okazja do spotkania z rodziną w celu wzajemnego świętowania. O zmarychwystaniu pięknie mówią słowa troparionu: „Chrystus powstał z martwych, śmiercią podeptał śmierć, i będącym w grobach życie dał”. Z okazji Paschy życzę Wam, drodzy wierni spokoju i spędzenia świat w rodzinnej atmosferze.