Zmiana składu Zgromadzenia - konsultacje

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

No to się właśnie spieramy o idee — ja przynajmniej, z prawdziwą przyjemnością. Jaką wartość dodaną wniosłoby to, gdybyśmy toczyli tę dyskusję jako przewodniczący stronnictw politycznych, a kilka osi podziału ewidentnie mamy?

Wniosłoby weryfikację przy urnie, czyli wciągnęłoby (przynajmniej w jakimś stopniu) w naszą dyskusję innych członków Wspólnoty. Wiem, że może pojawić się argument, że "gdyby chcieli, to by się włączyli", ale Mikroświat nie działa tak, że wystarczy dać możliwość - trzeba zachęcić, wciągnąć, zaanimować. Dlatego właśnie bez katechonów i pasjonariuszy nie ma państwa, bo to oni muszą stworzyć reszcie płaszczyznę do niewymagającej aktywności.

Zastrzegam, że „dyskretna zapaść państwa trzydziestolatków” w moim wydaniu oznacza tyle, że sprawy ustrojowe nie mają dla mnie najmniejszego znaczenia dopóty, dopóki aparat państwowy działa dobrze.

Jeżeli Bialenia doczeka się złych władz — lub choćby wizji złych władz — zainteresowanie się pojawi

Brzmi jak plan.

Trudno jednak o niezbędne do zaangażowania emocje wtedy, gdy w kranie płynie ciepła woda. Polityka dla polityki ma zaś tyle samo sensu, co wybijanie szyb po to, żeby szklarze mieli pracę.

Życie mikronacji musi się wokół czegoś toczyć, jeśli ma się toczyć w ogóle. Polityka jest jedną z podstawowych dziedzin wokół których może się toczyć na dłuższą metę i z większą intensywnością. Oczywiście może też kręcić się wokół jakiejś dobrze zaplanowanej narracji, gospodarki, itd. Nie twierdzę, że polityka powinna być jedynym, czym będziemy się w Bialenii zajmować, bo to też by się w końcu przejadło. Ale jest ona jedną z płaszczyzn, których animowanie może powodować "ruch w interesie".

[Ametyst Faradobus]

Szanowne Państwo, Kochani moi,

przyznaję, że po nieobecności nie jestem w stanie w sposób dokładny nadrobić tej debaty. Czy ktoś z Was mógłby mi ją streścić albo po prostu zaprezentować stanowiska poszczególnych uczestników?

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Chodzi z grubsza o to, czy jest sens zwiększać kompetencje Rady Republiki, żeby spróbować zaktywizować politykę. Ja mówię, że tak, pan Sonnero też uważa, że można spróbować, a Karol i Helwetyk podchodzą raczej sceptycznie. A w dalszej części dyskusji przeszliśmy do dyskusji meta-mikronacyjnej (mikrozoficznej), moim zdaniem całkiem ciekawej. Jeszcze będziemy ją kontynuować na przyszłym colloquium, może w sposób nieco bardziej uporządkowany.

[Ametyst Faradobus]

A zwiększyć w jaki sposób?

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Najkonkretniejsze propozycje padły tutaj: http://spolecznosc.bialenia.org.pl/showt...0#pid29500

[Helwetyk]

Ja mówię, że tak, pan Sonnero też uważa, że można spróbować, a Karol i Helwetyk podchodzą raczej sceptycznie. A w dalszej części dyskusji przeszliśmy do dyskusji meta-mikronacyjnej (mikrozoficznej), moim zdaniem całkiem ciekawej.

Merytorycznie się odniosę później, bo wsiąknę. Teraz (dzisiaj) tylko punktowo. Dopóki dyskusja dotyczyła Rady Republiki jako takiej, nie śledziłem jej uważnie; jestem jak najdalszy od wyrażania nieproszonych opinii w sprawach wewnętrznych. Wszystkie moje wypowiedzi należały do dalszej części dyskusji.

[Ametyst Faradobus]

Trochę mi to przypomina te plany DEMOKRATYZACJI konstytucji Białorusi, gdzie ma się odbywać ten Zjazd Ludowy. Ewentualnie system PRL-owski z Radą Państwa jako organem, który pomiędzy sesjami Sejmu pozostaje najwyższym organem - podobnie zresztą jak komitety centralne w okresach pomiędzy zjazdami partii.

[Helwetyk]

Wniosłoby weryfikację przy urnie, czyli wciągnęłoby (przynajmniej w jakimś stopniu) w naszą dyskusję innych członków Wspólnoty. Wiem, że może pojawić się argument, że "gdyby chcieli, to by się włączyli", ale Mikroświat nie działa tak, że wystarczy dać możliwość - trzeba zachęcić, wciągnąć, zaanimować. Dlatego właśnie bez katechonów i pasjonariuszy nie ma państwa, bo to oni muszą stworzyć reszcie płaszczyznę do niewymagającej aktywności.

Nieco odbiegając od głównego wątku — dość wymownym dla mnie przykładem weryfikacji przy urnie i zarazem niewymagającej aktywności jest trwające obecnie głosowanie w Mikroświatowej Unii Piłkarskiej. Do organizacji kolejnego v-Mundialu zgłosiły się dwa kraje, Insulia i Sarmacja. Jeden z krajów przygotował swoją kandydaturę, drugi — nie. Głosowanie kończy się za niecałą godzinę, głosy rozkładają się idealnie równo. Tutaj chodzi „tylko” o v-Mundial, ale skutki podobnych głosowań w ramach jednego kraju wyobrażam sobie raczej w czarnych barwach.

Inna rzecz jest taka, że dyskutujemy tutaj na poziomie „konstytucyjnym”, próbujemy odpowiedzieć nie na pytanie „co”, a „jak”. W przypadku partii najczęściej jednak odpowiadamy na pierwsze z tych pytań, formułując program, w którym deklarujemy nasze plany na najbliższe miesiące. A ponieważ obowiązki są (bywają) raczej niewdzięczne, a cudzego programu nikt realizować nie będzie, jesteśmy w obecnym, postpolitycznym punkcie (my, Pollin). Trudno zaś zmieniać „konstytucję” co wybory…

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Nieco odbiegając od głównego wątku — dość wymownym dla mnie przykładem weryfikacji przy urnie i zarazem niewymagającej aktywności jest trwające obecnie głosowanie w Mikroświatowej Unii Piłkarskiej. Do organizacji kolejnego v-Mundialu zgłosiły się dwa kraje, Insulia i Sarmacja. Jeden z krajów przygotował swoją kandydaturę, drugi — nie. Głosowanie kończy się za niecałą godzinę, głosy rozkładają się idealnie równo. Tutaj chodzi „tylko” o v-Mundial, ale skutki podobnych głosowań w ramach jednego kraju wyobrażam sobie raczej w czarnych barwach.

Niech żyje Insulia! Mundial w Insulii byłby wielkim ciosem w samo serce imperializmu! <3

Inna rzecz jest taka, że dyskutujemy tutaj na poziomie „konstytucyjnym”, próbujemy odpowiedzieć nie na pytanie „co”, a „jak”. W przypadku partii najczęściej jednak odpowiadamy na pierwsze z tych pytań, formułując program, w którym deklarujemy nasze plany na najbliższe miesiące. A ponieważ obowiązki są (bywają) raczej niewdzięczne, a cudzego programu nikt realizować nie będzie, jesteśmy w obecnym, postpolitycznym punkcie (my, Pollin). Trudno zaś zmieniać „konstytucję” co wybory…

Oczywiście, że trzeba znaleźć inną oś sporu politycznego, nie można co pół roku przechodzić z monarchii do republiki i z powrotem. Ale czy to my mało sporów politycznych na Pollinie przeżyliśmy, by miało nam brakować pomysłów? Dobrym przykładem na długotrwałą rywalizację polityczną jest Dreamland. Tym, co tam zawiodło, był brak dopływu nowych twarzy, może z przyczyn niezależnych, a może ze względu na zbytnią hermetyczność sporu (ciężko było się połapać o co chodzi). I niestety, z biegiem czasu obie strony nieco zgrzybiały (co nie znaczy, że ich nie lubię, bo Dreamland to chyba mój ulubiony kraj do obserwowania) i temperatura życia politycznego i tam ostygła.

[Helwetyk]

Niech żyje Insulia! Mundial w Insulii byłby wielkim ciosem w samo serce imperializmu! <3

Do północy pojawił się kolejny głos, ostatecznie 7:6 dla kandydatury Sarmacji. Biorąc pod uwagę nachodzącą wizytę Jego Książęcej Mości w Insulii oraz to, że poważnie zaczęto rozważać scenariusz wspólnego v-Mundialu, w zasadzie niewykluczone, że cios został zadany. Przepadła piękna okazja do zacieśnienia współpracy sarmacko-insulijskiej oraz podkreślenia mocnej obecności księstwa na Nordacie. ;P

Ale czy to my mało sporów politycznych na Pollinie przeżyliśmy, by miało nam brakować pomysłów?

Wymyślić postulaty — wiadomo, żaden problem. Ale takie z sensem…?