Produkcja bojowych wozów piechoty

[Ronon Dex]

Produkcja bojowych wozów piechoty

W chwili powstanie Protektoratu Nan Di nie posiadano żadnego typu bojowego wozu piechoty, nieregularne jednostki działające przez utworzeniem protektoratu używały transporterów opancerzonych, głównie rodzimych ZSD-2. Z chwilą rozpoczęcie budowy Sił Samoobrony powstała potrzeba posiadania odpowiedniego wozu bojowego dla formacji zmechanizowanych.

Na terenie Imperialnej Brodii użytkowano w większości pojazdy tej klasy nie będące już zbyt nowoczesnymi oraz stosunkowo niewielką liczbę nowoczesnych i dobrze uzbrojonych pojazdów. Takie same pojazdy w Republice Bialeńskiej produkowano w 2014, ale w niewielkiej liczbie (tylko w jednaj brygadzie OT w Bengazi) i po wprowadzeniu pojazdów uznanych za docelowe i standardowe je wycofano. Pierwotnie zastanawiano się nad zakupem licencji i podjęciem ich produkcji oraz zamówiono kilka pojazdów pochodzących z magazynów SZ RB.

Jeden ze sprowadzonych w celach testowych CVT-3-IFV (pochodzi z dawnej BOT Bengazi, stąd pustynne malowanie).

Po przeprowadzeniu testów uznano, że w zasadzie spełniają swoją rolę, ale mają nieco zbyt słaby pancerz. Natomiast bardzo spodobało się silne uzbrojenie pojazdu – złożone z niskociśnieniowej armaty 100 mm oraz sprzężonego z nią działka 30 mm. Za wprowadzeniem tych pojazdów przemawiał fakt, że są one przewidziane jako podstawowy pojazd tej klasy w Imperialnych Siłach Zbrojnych. Jednak pomimo postawienia na pewną standaryzację Sił Samoobrony Nan Di z Imperialnymi Siłami Zbrojnymi uznano, że nie jest potrzebne posiadanie identycznych pojazdów, a w zupełności wystarczy standaryzacja uzbrojenia i amunicji.

Zapadła więc decyzja o budowie własnego pojazdu, lepiej dostosowanego do założeń Sił Samoobrony Nan Di – ale o identycznym uzbrojeniu, co bojowe wozy piechoty CVT-3-IFV (oznaczenie bialeńskie). Pojazd został oznaczony ZBD-5 - oznaczenia ZBD-1, ZBD-2, ZBD-3 i ZBD-4 zostały zarezerwowane dla starszych pojazdów brodryjskich lub bialeńskich, gdyby miały w jakiejś sytuacji trafić do Nan Di.

Zastosowano koncepcję opracowaną w bialeńskich Zakładach Zbrojeniowych „Ronon Arms” podczas tworzenia CVT-3 czyli pojazdu o silnym uzbrojeniu złożonym zarówno z działa 100 mm, jak i sprzężonej z nim armaty automatycznej 30 mm (oraz karabinu maszynowego). Jednak w zakładach „Yakutarii” przejęto tylko ogólna koncepcję pojazdu i jego główne uzbrojenie – kadłub został ukształtowany inaczej. Zrezygnowano z dwóch, przednich karabinów maszynowych 7,62 mm, które w CVT-3 były obsługiwane przez żołnierzy desantu – uznając ich małą efektywność. Cały, 7-osobowy desant został zlokalizowany z tyłu pojazdu, a wieża z uzbrojeniem również ma inny kształt. Zrezygnowano również z możliwości pływania, na korzyść silniejszego pancerza niż w CVT-3, uznając że ten pojazd jest przeznaczony do ścisłego współdziałania z czołgami, które zdolności pływania i tak nie mają. Silniejsze opancerzenie powoduje, że przy podobnych gabarytach ZBD-5 jest o ponad 5 ton cięższy od CVT-3, a w związku z tym zastosowano mocniejszy silnik (600, zamiast 500 KM).

ZBD-5

wzorzec realowy: ZBD-04A

Podstawowe dane taktyczno-techniczne:
- masa: 24 t
- prędkość: 75 km/h (szosa)
- zasięg: 500 km
- załoga: 3 żołnierzy
- desant: 7 żołnierzy
Uzbrojenie:
- 100 mm armata niskociśnieniowa
- 30 mm armata automatyczna sprzężona z działem
- 7,62mm karabin maszynowy sprzężony z działem

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

>wozów piechoty
Ładnych wozów się nasz pan Tymoteusz dorobił. Tylko pozazdrościć.