Uhrajińcy Noklezji, budźcie się!

[AleksanderNovak]

Po licznej naradzie w lesie, Kajinowcy zebrali tysiąc ochotników z wsi na wokół miasteczka. Wysłano dzień wcześniej również informatorów by dowiedzieć się, ile osób przyłączyłoby się do rozbrojenia garnizonu w Najabrnikach. Gdy było już ciemno, ludzie z siekierami, widłami czy bronią myśliwską zorganizowani w mniejsze grupy, z zaskoczenia zlikwidowali pracowników urzędu miasta i posterunku carskiego wojska. W tych działaniach zginęło kilkudziesięciu Kajinowców, jednak zyskano 283 karabiny, 7 pistoletów i kilka tysięcy sztuk amunicji. Zabito wszystkich żołnierzy Caratu i państwowców z urzędu.

W dotychczasowym urzędzie miasta utworzono Sztab Kolektywnej Anarchistycznej Insurekcji Noklezji z której wywieszono czarną flagę, z najbardziej uzdolnionych ochotników wydzielono organizację składającą się z kilku kompanii:
1. Kompania Piechoty
-Pluton A (20 karabinów)
-Pluton B (20 karabinów)
-Pluton C (20 karabinów)
2. Kompania Piechoty
-Pluton A (20 karabinów)
-Pluton B (20 karabinów)
-Pluton C (20 karabinów)
3. Kompania Piechoty
-Pluton A (20 karabinów)
-Pluton B (20 karabinów)
-Pluton C (20 karabinów)
4. Kompania Piechoty
-Pluton A (20 karabinów)
-Pluton B (20 karabinów)
-Pluton C (20 karabinów)

Pozostałe 43 karabiny schowano w ramach rezerwy, pistolety ofiarowano oficerom nowych formacji. Pozostałych chłopów zwolniono do domów, natomiast wokół miasta sformowano barykady i okopy obawiając się wroga. W całym mieście wydano manifest:

Do wszystkich robotników i rolników miasta i okolic!

Robotnicy i rolnicy! Wasze miasto jest obecnie zajęte przez Kolektywną Anarchistyczną Insurekcję Noklezji! Nie służymy żadnej władzy, żadnej opcji politycznej, żadnej firmie, nie służymy żadnemu dyktatorowi! Wręcz przeciwnie, wyzwalamy Wasze miasto od wszelkiej władzy i dyktatury, wszelkich plutokratów; arystokracji i wyzyskiwaczy. Będziemy się starać chronić miasto od wszelkiej władzy; panów i wyrzutków. Będziemy chronić wolność każdego pracownika: rolnego i robotniczego, czy tych którzy oferują usługi.

Nie reprezentujemy żadnej władzy. Wręcz przeciwnie, nie poddamy nikogo żadnemu przymusowi. Nikogo nie dotkną żadne restrykcje. Mieszkańcy! Nie będziemy wam niczego dyktować, rozkazywać, nakazywać, nie będziemy wam niczym grozić. Macie sami się zorganizować i porozumieć, na tyle na ile chcecie i na jaki sposób chcecie.

My, Kajinowcy możemy jedynie wam doradzać: czy to w sferach organizacyjnych, wojskowych czy intelektualnych lub innych.

[Kamiljan Harlin]

Był cichy czerwcowy wieczór. Dla Uhraińców minął kolejny pozbawiony nadziei dzień z rzędu. Wielu już dawno zwątpiło w wiarygodność manifestu Kajinowców. Czekali, aż pojawi się jakiś charyzmatyczny wódz, który poprowadzi ich do wolności - nie wyobrażali sobie życia bez silnej władzy w tych niepewnych czasach. Poparcie dla biernych od miesięcy anarchistów spadało od dawna, a braki podstawowych towarów dawały się we znaki.

Dziś rano na te błagania odpowiedział charyzmatyczny lider - Leonid Repulijski. Wygłaszał płomienną przemowę na placu w Mieżwodnojach:

- Bracia i Siostry! Dość już mamy tego zamieszania, czasów niepewności i nieobecności władzy mogącej zagwarantować nam nasze prawa. Nadszedł czas, abyśmy wzięli sprawy w swoje ręce! Jesteśmy zobowiązani wobec naszych przodków i potomków walczyć o kulturę i dziedzictwo Uhrainy. Nie możemy być bierni wobec rozgrywających się wokół nas wydarzeń. Jeśli my nie zadecydujemy o swoim losie, to zrobi to za nas ktoś obcy. Dlatego wzywam wszystkich Uhraińców i osoby mające w sercu Uhrainę oraz empatię! Wzywam Was do powstania w imieniu wolnej Uhrainy!

Na placu zaczął się gromadzić coraz liczniejszy tłum ciekawych wydarzenia ludzi, którzy po wsłuchaniu się w słowa mówcy w przeważającej większości zgadzali się z nim.

- Już czas, nadszedł nasz czas. Chwyćcie za kosy, widły i noże! Korzystajcie z nich tylko po to, by bronić naszej suwerenności. Nie wyrządzajcie nikomu niepotrzebnej krzywdy, ale dbajcie o pokój i porządek na ziemiach Uhrainy. Za wolność!