Formowanie gwardii lennej

[Ametyst Faradobus]

Iwan Pietrow jest szeroko znany z wybitnych zdolności strategicznych, mądrości i bystrości umysłu.
Podstawowym czynnikiem koniecznym do odnoszenia zwycięstw jest mądrość dowódcy, nie sprzęt militarny czy liczba żołnierzy.
W ostatnich latach, dzięki wybitnej strategii i zręcznej taktyce Iwana Pietrowa, Anatolia Brodryjska mogła przezwyciężyć krytyczną sytuację i wygrać w konfrontacji z wrogimi siłami.
Świadczy o tym fakt, że na Wyspie Anatolii, która była najgorętszym punktem zapalnym, panuje obecnie atmosfera dialogu i negocjacji.
Silne środki zaradcze, odpowiedzi nie do przewidzenia, wygrywanie jednym ciosem, odnoszenie zwycięstwa bez jednego wystrzału – oto kluczowe taktyki stosowane przez Cara-Seniora.
Iwan Pietrow znany jest również ze swojej niezrównanej odwagi.
Nawet cechując się wybitną mądrością, dowódca nie będzie odnosił sukcesów, jeśli brak mu odwagi.
Chcąc zdławić Naród Brodryjski aktywnościowo i gospodarczo, wrogie siły uciekały się ostatnio do niegodziwych intryg.
Pomimo niepewnej sytuacji, Iwan Pietrow obejrzał z ludźmi występ artystyczny i zorganizował w Carogrodzie narodową konferencję muszkieterów. Odwiedzał również chałupnicze fabryki przemysłu lekkiego z myślą o podnoszeniu standardów życia ludności. W Baryszkinie sfotografował się z wszystkimi żołnierzami.
Iwan Pietrow jest szanowany jako przywódca, który kocha swoich ludzi i dowodzi armią siłą szlachetności.
Żołnierze postępują zgodnie z rozkazami i mają obowiązek utrzymywać wojskową dyscyplinę, są jednak przecież także ludźmi.
Iwan Pietrow traktuje żołnierzy jako swoich towarzyszy dzielących z nim wolę i przeznaczenie. Odwiedza jednostki wojskowe nawet w niedostępnych górach czy na odległych zadupiach i z ojcowską miłością podejmuje środki potrzebne dla poprawy warunków życia żołnierzy. Z serdecznością idzie między nich, czasem fotografuje się nawet z każdym żołnierzem z osobna.
Jest wiele wzruszających historii o jego ciepłych uczuciach wobec żołnierzy. Kiedy marynarze zginęli podczas wykonywania swoich obowiązków, podjął on wszelkie kroki, by okryć blaskiem ich czyny; a dowiedziawszy się o śmierci traktorzysty pancernego, napisał list do jego żony, żeby ją pocieszyć.
To zupełnie naturalne, że wszyscy oficerowie i żołnierze w gwardii lennej Anatolii Brodryjskiej szczerze szanują swojego Cara-Seniora i są pełni determinacji, by poświęcić mu swoje życie.
Żadna gwardia nie dorówna tej, która tworzy integralną całość w oparciu o miłość i poczucie obowiązku.
Światowe media i społeczność międzynarodowa chwalą Cara-Seniora Brodrii, nazywając go „niemłodym przywódcą, który odznacza się wybitną mądrością i jest zręcznym taktykiem”, „dalekowzrocznym i odważnym mężem stanu i dowódcą” czy „życzliwym Generałem”.