Polesie

[Ametyst Faradobus]

Królisko

W sercu Polesia, właściwie na styku trzech Puszcz (Rosieńskiej, Wolnogradzkiej i Kościeliskiej), leży znane i urokliwe miasteczko Królisko. Jest ono jednym z dwóch centrów tak zwanej Polany - obszaru znajdującego się w samym sercu regionu. Zamieszkuje je około dziesięciu tysięcy osób. Miejscowi Poleszucy są co prawda w pełni zasymilowani, ale jednocześnie konsekwentnie podkreślają własną kulturową przynależność uznając się jednocześnie za najczystszych możliwych Bialeńczyków. W narodzie Królisko, wraz z Kościeliskiem, jest synonimem zatwardziałego konserwatyzmu. Miejscowa fama głosi, że komuś udało się w miejscowej aptece kupić kiedyś antyk**cepcję, ale ja w to nie wierzę (podobnie jak w s**x). Króliszczanie lubią też przechwalać się swoją miejskością, stąd ich matecznik jest też symbolem drobnomieszczaństwa, pozerstwa i małostkowości. Mimo to, z uwagi na stosunkowo dobry dojazd z Wolnogradu i dobrą instrastrukturę, miejscowość jest popularnym celem odwiedzin turystów z kraju i zagranicy.

Centrum Króliska we współczesnej odsłonie

Królisko odznacza się typową, urokliwą, małomiasteczkową zabudową. Drewniane chaty mieszają się z niewielkimi kamieniczkami. Duża religijność miejscowych dostrzegalna jest dzięki obecności licznych zielonych meczetów - na wyznawców innych religii patrzą raczej z podejrzliwością. Łatwo tu o sklepy, a pobliskie lasy zapewniają dobre warunki do grzybiarstwa, wędkarstwa i polowań. W mieście działa też centrum kulturalno-rozrywkowe, kilka knajp, a w odległości dziesięciu kilometrów mieści się Aeroklub Centralnobialeński.

Od jakiegoś czasu Królisko jest też punktem ważnym dla obronności Rzeszy - na obrzeżach, w opuszczonym więzieniu zlokalizowano dowództwo jednostek elementu centralnego Żandarmerii Rzeszy. Ponadto na obszarze całej Polany stacjonują jednostki Sił Zbrojnych RB.