DEBATA TEMATYCZNA V Sesja Sejmu Rzeszy [Co dalej z Anatolią?]

[Ametyst Faradobus]

Wysoki Sejmie,

dwie pozostałe debaty utknęły wyjątkowo szybko i zakończyły się konkluzją o konieczności wypracowania projektów nowych aktów, do czego zasiądę za jakiś czas (zainteresowanych zachęcam, rzecz jasna, do współpracy). Zaistniała potrzeba zajęcia się czymś jeszcze w ramach tej sesji. Postanowiłem zatem wznowić prowadzoną w czasie poprzednich obrad debatę o rozwoju największego regionu Rzeszy, czyli Anatolii. Widocznym efektem tamtej dyskusji jest ogólny opis wyspy, dzięki któremu my i postronni możemy zapoznać się z podstawowymi informacjami. Teraz przyszedł czas na ludzkie działanie.

Jak zaznaczałem wcześniej - w tej kadencji nie planuję specjalnie ożywiać żadnego innego regionu historyczno-kulturowego. Rozwój Anatolii, jej odkrycie i pobudzenie do życia jest bowiem zadaniem szczególnym i otwierającym przed nami wiele możliwości na różnych polach naszej aktywności. Anatolia nadal jest ziemią nieznaną - głąb lądu nadal czeka na szczegółowe opisanie i zagospodarowanie, a Port Arthurberg i inne przybrzeżne miasta i lenna - na dalszy rozwój, pobudzenie i ożywienie.

Po pierwsze powinniśmy zająć się kwestiami czysto teoretycznymi: ustalić, ilu v-mieszańców może mieć Anatolia, gdzie znajdują się główne skupiska ludności, jak ludne są Port Arthurberg oraz inne większe miasta. Bardzo zróżnicowane pod tym względem są lenna, które jak wynika z opisów są zamieszkiwane albo przez kilkuset albo przez miliony ludzi. Te wszystkie sprawy należy wyjaśnić. Może zatem warto powołać stałą komisję statystyczną przy Administracji Lwa, gdzie na bieżąco omawiane będą te problemy?

Drugi problem to rozwój samych podmiotów. Nadal na przebudzenie czeka Port Arthurberg, który powinien stać się prawdziwym centrum i stolicą regionu, położoną nieco na uboczu lokalną metropolią. To miasto czeka na pomysł na siebie. Sam chciałbym dołożyć swoją cegiełkę nie tyle jako Lew, co jako osoba prywatna i obywatel Rzeszy w ten sposób, że zacznę wykorzystywać tutejsze lotnisko jako coś na kształt tańszego odpowiednika lotniska w Wolnogradzie. Myślę też, że należy w dalszym ciągu kreować Port Arthurberg na główny port towarowy i pasażerski Republiki Bialeńskiej (może z naciskiem na jedną z tych specjalizacji?).

Kolejną sprawą jest rozwój lenn i mniejszych miast. Tę kwestię rozpatrzyłbym w kontekście kulturowym i klimatycznym poszczególnych mikroregionów tak, aby lenna i miasta położone w pobliżu siebie funkcjonowały w, przynajmniej odrobinę, podobnych realiach - niech w okolicach Anatolii Brodryjskiej będzie popularna kultura ruska i cyrylica, a na północy panuje klimat surowy i mroźny. To powinna być kwestia pewnej umowy, ale po to tu jesteśmy, aby o takich sprawach rozmawiać.

Koniec końców ważna kwestia odkrywania ziem centralnej Anatolii, które można uznać za coś nieco poza naszą kontrolą, za miejsce dzikie i nie do końca znane. Warto zastanowić się nad wznowieniem wypraw naukowych do centrum wyspy w celu przebadania go od różnych stron. Przy okazji stworzy to pole do współpracy Rzeszy z Uniwersytetem Bialeńskim i innymi instytucjami naukowymi.

Wreszcie kwestia bezpieczeństwa: stosunkowo gęsta sieć baz regularnych Sił Zbrojnych stanowi gwarancję integralności terytorium. Do tego dochodzi baza Gwardii Rzeszy zlokalizowana w pobliżu Arthurbergu. Jako Sztab Gwardii zaczęliśmy proces tworzenia sieci bezpieczeństwa na Anatolii w oparciu o jednostki Żandarmerii Rzeszy, które w tym regionie mają bazować w sporej mierze na oddziałach dostarczonych przez lenników. Zachęcam więc do zainteresowania się akcją i włączenia się w nią, a i w ogóle do tworzenia własnych gwardii lennych. Przy okazji możemy zastanowić się nad przestępczością zorganizowaną (mafia anatolijska?) jako elementem narracyjnym.

Do rozważenia pozostają też sprawy polityczne: Miecznik Portu Arthurbergu z punktu widzenia prawa lokalnego cieszy się na Anatolii szczególnym statusem i jest tu kimś a la primus inter pares. Szczególnie mojego zastępcę, ale i wszystkich Sejmujących zachęcam do kolektywnego zastanowienia się nad rolą Miecznika w regionie.

Przedstawiony powyżej zestaw zagadnień jest obszerny. Nie musimy ich wszystkich omawiać na już. Bardzo chciałbym poznać Wasze przemyślenia i oczekiwania tak, abyśmy mogli przystąpić do dalszych aktywności w zakresie gospodarzenia Anatolią. Zapraszam do debaty!