Wieści z zagranicy

[Akrypa Ali Shariati]

Chciałam się włączyć do rozmowy i zaczęłam pisać ale poczułam onieśmielenie z publikacją na forum KD bo nie czułam, że powiedziałam coś bardziej wartościowego. Tutaj czuję się trochę swobodniej więc to jest tych kilka chaotycznych myśli:
Mikronacje to ogólnie nie jest zbyt poważny biznes. Ale nie ma co z takiej myśli iść w kierunku, że oznacza to, że można go psuć innym jak niektórzy chyba jednak lubią. Wizje budowania Stowarzyszenia (tak jak pan Zaym powiedział) które miałoby jednoczyć w realu polskie mikronacje to czysta fantazja (chyba, że to jednoczenie miałoby objąć tylko małą grupę samych Sarmatów bo w Stowarzyszeniu nawet chyba członkowie jednej mikronacji niezbyt zżyci zeżarliby się bardzo szybko). Zamiast myśleć o tym jak przeprowadzić udaną reklamę (w co wierzę, że się da ale na pewno nie takimi sposobami jakie zaproponowano) to może lepiej popracować by mikronacje były ogólnie przyjemniejsze? I to przede wszystkim dla tych co chcą już tu są. Dla mnie to trochę dobrej zabawy którą uprawiam sobie czasami.
Kto jak kto ale Sarmacja akurat nie ma co narzekać na pojawianie się nowych osób, po prostu mało kto zostaje. I śmiem ryzykować, że to nie kwestia infrastruktury mikronacji lecz klimatu i podejścia do nowych osób.