01-06-2020 18:12
Jaki przywódca? Tarsycjusz Operar.
W tym artykule pragnę przedstawić fragment mojego poglądu w kontekście tematu przewodniego trzeciego wydania Acta Microsophica.
Przywódcy państw są tymi, od których zależy przyszłość mikroświata. Odpowiednie przywództwo w kraju zyskuje więcej obywateli i prowadzi ich do większej aktywności. Tak jak nie ma dwóch takich samych mikronacji, tak nie ma dwóch identycznych liderów. Przywódca jest ściśle związany ze swoimi obywatelami.
Skoro zatem przywódca jest tak niezwykle ważny, dla kraju, to można śmiało powiedzieć, że aby dobrze pełnić tą funkcję, potrzeba określonych cech i kompetencji. Głowa państwa z prawdziwego zdarzenia to która, pociągnie za sobą naród, jednocześnie pracując wraz z nim i pozostałymi członkami administracji państwowej nad budową coraz lepszych standardów.
Z tego względu przywódca państwa powinien być pracowity. Podobnie jak w firmie – zawsze menadżer robi większą pracę niż osoby u niego zatrudnione. Lider powinien być wzorowym obywatelem, który daje świadectwo nie tylko przed swoim narodem, ale i na arenie międzynarodowej. Przywódca nie spocznie, tylko ciągle szuka nowych propozycji i rozwiązań. Dlatego też, osoba, która, która ubiega się o takie stanowisko lub już na nim jest powinna pamiętać, żeby patrzeć w przyszłość i nie poddając się śmiało w nią wkraczać ze swoim ludem. Trudno wyobrazić sobie przywódcę, który choćby wykazywał wielkie zaangażowanie, nie wierzy w to co robi.
Cechy, które powinien mieć przywódca to samokontrola emocjonalna oraz samoświadomość. Samoświadomość, jako umiejętność odczytywania własnych emocji, a samokontrola jako zdolność do panowania na owymi emocjami a także reakcjami. Świadomość własnych uczuć umożliwia lepszy kontakt z ludźmi, co więcej – pozwala na pewniejsze działania i postawienie się w roli obywatela, by lepiej zrozumieć dany problem. Zdarza się, że wskutek nagłego przypływu emocji liderzy podejmują nieprzemyślane decyzje, które często są szkodliwe dla społeczeństwa i wywołują niepotrzebny nieład.
Na koniec do przymiotów przywódcy zaliczam również fuzję realizmu i optymizmu. Mimo tego, że został wymieniony jako ostatni stanowi on podstawę do większości wyżej wymienionych cech. Lider powinien znać obie strony ewentualnego konfliktu, dostrzegać dobre i złe strony rozwiązania i brać pod uwagę każdy głos, lecz bez względu na sytuację powinien wierzyć we właściwy kierunek państwa, którym kieruje.