PRZYJĘTY Ustawa o systemie szkolnictwa wyższego

[Ametyst Faradobus]

Pogrubiona została zjedzona litera. Ze swojej strony odradzam rozbijanie szkolnictwa na inne instytucje naukowe. Co prawda nauka sarmacka, z którą miałem w większej mierze do czynienia znacznie odstaje poziomem od bialeńskiej, ale jednak widziałem już kilka takich instytucji i zapoznawałem się z ich strukturą organizacyjną, dlatego wyciągnąłem parę wniosków.

 Obecny stan demografii mikroświata powinien skłaniać do łączenia się instytucji, grupowania się ludzi przy jednej inicjatywie. Według moich obserwacji w Republice Bialeńskiej nie ma stricte określonej kasty/grupy osób zajmującej się wojskiem, które domaga się szczególnej autonomii, wobec czego nie widzę potrzeby tworzenia osobnych instytucji dydaktyki wojskowej, tym bardziej że Pan Marszałek Ronon Dex jest pracownikiem Uniwersytetu. Ze swojej strony poszedłbym w kierunku ustawowej gwarancji stworzenia jednostki organizacyjnej Uniwersytetu ds. dydaktyki wojskowej (wydział, instytut, katedra, zakład, pracownia - jak chcecie), jeśli Dowodzący Sił Zbrojnych sobie zażyczy. Pozwoli to uniknąć dodatkowej "papierkologii" związanej z osobną "uczelnią".

Ja może w tym miejscu tego aż tak nie podkreślałem, ale te pozostałe instytucje mają (de facto już dziś) charakter narracyjny i w 90% przypadków zapewne taki utrzymają. Nie ma co jednak zamykać furtki w imię nic niedającego formalnego monopolu UB.

Przepis oczywiście poprawny, tylko po co kadencja? Doświadczenie mówi mi, że odsetek osób rzeczywiście zafascynowanych v-nauką jest mały, dlatego nie spodziewam się że po upływie 3 miesięcy danego rektora, potencjalni następcy będą uderzać drzwiami i oknami. Zgadnijcie (uwaga, link do KS) kto pełnił urząd przez następne 4 kadencje. Nie wiem czy podobnie jak ja lubicie wszelkiej maści procedury, ale spodziewam się, że okresowe wybieranie tej samej osoby na urząd rektora nie będzie szczególnie fascynujące. Proponuję kadencję nieokreśloną i następne wybory po rezygnacji bądź w przypadku gdy znajdzie się inny chętny albo opcję z luźno określaną kadencją — przykładowo kandydat na Rektora oferuje się na 6 miesięcy a Senat w zależności od swej woli wyraża mu na to zgodę albo jej nie wyraża.

Jest to jakiś pomysł i nawet rozważałem niekadencyjność rektora. Zdecydowałem się ostatecznie na opcję środkową, gdzie w przypadku braku możliwości jego wyłonienia (bo np Senat nie widzi takiej potrzeby) funkcję na czas nieokreślony sprawował będzie prezydencki nominat, ale dla odróżnienia będący jedynie pełniącym obowiązki.

Rozumiem że nikt nie zapomni ewentualnie określić wag w statucie. Często się zapomina o takich niuansach w aktach wykonawczych do ustaw.

 Jeśli nie taka była intencja to wystarczy:

 "Głos studenta w głosowaniach Senatu stanowi połowę głosu pracownika naukowego."

I tu zgłaszam autopoprawkę. Dziękuję.

Nie mam tutaj uwag odnośnie samej legislacji, ale mam wrażenie że projekt ustawy jest teraz pisany pod obecnego Prezydenta, przy czym nie mam tu na myśli nic złego. Po prostu obawiam się, że potencjalny następca może nie być tak bardzo zafascynowany v-nauką, a tutaj dochodzą dla niego kolejne obowiązki administracyjne, które może bez przeszkód pełnić Rektor. Czy jest konieczność odbierania Uniwersytetowi autonomii w zakresie ustalania statutu, który będzie zgodny z postanowieniami ustawy? Czy nie lepiej zamiast zgody Prezydenta na przyznanie nagrody, określić Rektorowi jakieś widełki? Ja nie wiem, ale pozostawiam do rozważenia.

Dobrze Pan zgadł, Panie Kulego. Akurat te przepisy pochodzą z obecnie obowiązującej ustawy i po prostu nie dostrzegłem potrzeby ich zmieniania, ale możemy o tym porozmawiać i to rozważyć. Natomiast jeśli chodzi o zmiany w Statucie to kierowałem się zasadą, że jeśli Statut nadaje Prezydent to i Prezydent powinien dokonywać ewentualnych zmian.

Dziękuję za te słowa i zachęcam do dalszego udziału w debacie. Jeżeli kulega przewodniczący von Ribentrop nie ma nic przeciwko to prawem przewodniczącego ZN przedłużam debatę o 24 godziny.