Pieśni ku chwale Ukochanego Przywódcy Iwana Pietrowa

[Ametyst Faradobus]

Generałowi Iwanowi Pietrow

Carogrodzka Prawda

Czy są jeszcze niepodległe serca
Co chcą bronić Bialenii swoim ciałem
I uparcie iść do zwycięstwa
Jak Twój Dziadek... Generale?
 - Ty Jego nie znałeś. 

A prawda Carogrodzka wciąż boli
I świeża jest ciągle jak otwarta rana
Bo takiego piekła zapomnieć nie można
I uwierzyć trudno w to dzieło szatana.
 
Czarny orzeł od rana bestialsko morduje
Z rozpaczy i trwogi struchlałą
Pełną rodzin wieś całą.
Z jej płaczów, jęków, krwi
Bezlitośnie drwi.
 
Twój ojciec z siostrą cudem ocaleni.
On czternaście miał lat
I w piękne życie wierzył
Ona duszę anioła w bieli.

Dzisiaj stoimy na tej świętej ziemi
Okupionej męczeństwem jej dzieci
I składamy w hołdzie z pokorą
Męczennikom nieludzkich wyroków
Wieniec prawdy tamtych dni
           ... i tylko cisza trwa.