Anatolia

[Ametyst Faradobus]

Anatolijski Pep

Bardzo charakterystycznym elementem kuchni wszystkich ludów i regionów południowej Anatolii jest pep - szczególny rodzaj pieczywa stanowiący podstawową przekąskę, a zarazem ważny motyw w tutejszych mitologiach i legendach. W wielu z nich bywa określany mianem chlebka bożego, któremu przypisuje się niezwykłe właściwości włącznie z czynieniem człowieka nieśmiertelnym. Różne grupy ludzkie wypiekają go właściwie od pokoleń korzystając z mąki pszennej oraz drożdży. Przekąska zazwyczaj sprzedawana jest na ulicy za grosze (co bardziej bojaźliwych przyjezdnych-miękiszonów odstraszają smakowite buły leżące na szmatach), ale tradycyjne gospodynie wciąż wypiekają ją w domu niemal każdego dnia.

W zależności od regionu pep może przybierać przeróżne kształty oraz nosić różne nazwy. Przykładowo w okolicach Faradobaju ma on formę okrągłego placka nazywanego al-pepl', w Abdulstaden jest podłużną bułką, ale nazywaną tak samo jak w Faradoabju. W Malboro funkcjonuje thepep w formie trójkąta. Z kolei w rejonie Chylonii sprzedaje się pepy z wgłębieniem w środku nazywane po prostu pep. Od jakiegoś czasu pojawiają się różne rodzaje pepu nadziewane serem serem, musztardą albo dżemem octowym, aczkolwiek nie jest to tradycyjna jego forma. Co bardziej konserwatywni politycy i działacze społeczni domagają się prawnego zakazu nadziewania narodowego przysmaku mieszkańców tej części Republiki. Wyjątkiem jest jedynie słony pep serowy znany niektórym ludom anatolijskim pod nazwą witamciuli.