Przemysł winiarski w Rzeszy

[Karol Medycejski]

Neau Autterau

Nasze pierwsze enologiczne kroki kierujemy do Nowej Auttery, stolicy Oceanii, a właściwie do jej okolic położonych na północ i wschód od miasta. W okolicy panuje specyficzny mikroklimat. Dzięki bliskości Oceanu Wirtualnego Centralnego i prądom morskim zimy są krótkie i stosunkowo ciepłe (temperatura rzadko spada poniżej zera), zaś pora wiosenno-letnia zazwyczaj długa, ciepła i wilgotna. Zwłaszcza w jej pierwszych miesiącach od marca do początków czerwca notuje się duże i częste opady deszczu. Gleby w tej okolicy, dzięki przepływającej tędy Autterze, odznaczają się wyjątkową żyznością. 

Wszystko to przekłada się na bardzo korzystne warunki do uprawy winorośli. Nic więc dziwnego, że od wieków istnieje tu zorganizowana kultura uprawiania i picia wina, zaś rejon ten określamy apelacją nowoautterską, czy też w lokalnej gwarze: Neau Autterau.

Wina autterskie zazwyczaj są lekkie, orzeźwiające, półwytrawne, półsłodkie lub słodkie. Dominują białe odmiany winorośli. Wiele z win słodkich, zwłaszcza tych bardziej jakościowych, produkowana jest także w tradycyjny sposób poprzez zbiór specjalnych odmian winogron pokrytych pleśnią, nie zaś poprzez dosładzanie na etapie produkcji. 

Najsłynniejszym produktem eksportowym tego regionu jest wino nazywane Mlekiem ukochanej Pani (autt. Leubfrauenemilche), które jednak posiada różne nazwy handlowe. Przez młodzież i starszych nazywane często Maryjką lub Mszalnym (choć podobno rotryjscy kapłani od niego stronią - ich strata). Niemal zawsze można je znaleźć w charakterystycznych niebieskich butelkach. Jest to tak zwane drogie tanie wino lub tanie drogie wino - zależnie od tego kogo o to spytać. W bialeńskich supermarketach często można je kupić za 6,66 Bln. To, co ważne, to fakt, że wino często występuje w odkręcanych butelkach i można je lać do szklanky.