Sprzęt do eksploracji v-kosmosu

[Ronon Dex]

Dzisiejszej nocy odbył się test wynoszenia UTK-1 przez rakietę Energia. Rakiety tego typu były pierwotnie używane do wynoszenia samolotów kosmicznych USK-1 (często po dwa na raz) w celu zaoszczędzenia paliwa dla dłuższych lotów (nasze pierwsze samoloty kosmiczne po starcie samodzielnym nie miały już zbyt dużych możliwości, bo pozostałe paliwo pozwalało na manewry orbitalne, dotarcie do stacji kosmicznej czy dużego statku kosmicznego na orbicie (oraz oczywiście na powrót na powierzchnię Pollinu), a następnie były i czasem jeszcze są używane do wynoszenia (po cztery na raz czyli cały klucz) myśliwców kosmicznych LMK-1 (mogą startować samodzielnie, ale wtedy muszą dotrzeć do jednej ze stacji kosmicznych by uzupełnić paliwo, jeżeli mają operować dalej na orbicie czy opuścić orbitę Pollinu).

Ponieważ transportery kosmicznej UTK-1 są generalnie przeznaczone do operowania w przestrzeni kosmicznej (stąd nie przywiązywano wagi do aerodynamiki - w zasadzie to mają aerodynamikę "cegły") i choć mogą dokonać samodzielnego startu z planety o ciążeniu i atmosferze podobnej do Pollinu to zużywają w tym celu duże ilości paliwa. Stąd próba wynoszenia tego (w sumie dość dużego) pojazdu kosmicznego za pomocą rakiety nośnej. Takie działania mogą być przydatne w przyszłości, gdy planujemy ekspansję poza orbitę Pollinu. Z czasem oczywiście powstanie odpowiednia stacja kosmiczna na orbicie (obecne dwie są przystosowanie do bazowania myśliwców kosmicznych i w zasadzie przez cały czas są "zajęte"), ale zanim ją zbudujemy to najlepiej będzie wysłać część pojazdów właśnie za pomocą rakiet nośnych. Co prawda mamy dwa duże transportowe samoloty kosmiczne TSK-3, ale ich eksploatacja jest dość kosztowna i na razie wymaga takiego wsparcia, za pomocą prostszych metod wynoszenia elementów na orbitę.

1/ Rakieta nośna przygotowania do wyniesienia UTK-1 (wraz z modułem załogowym).





2/ W chwile po starcie...



3/ Odłączenie dodatkowych silników startowych.



4/ W drodzę na orbitę...



5/ Już po osiągnięciu zadanej orbity (w tym przypadku kołowa 300 km nad powierzchnią Pollinu) - odłączenie pojazdu i lot samodzielny.