08-11-2021 02:41
Struktura organizacyjna wojska opiera się, w całym swoim skomplikowaniu, na najbardziej efektywnym zarządzaniem siłą żywą w kontekście wykonywania powierzonych zadań.
Podstawowym budulcem wojsk lądowych są drużyny - termin trudnodefiniowalny w kontekście każdorazowości - drużyna mająca 8 żołnierzy znacząco różni się sposobem organizacji i charakterem działania od drużyny liczącej żołnierzy 20. Jako istotny czynnik w definiowaniu drużyny, może posłużyć fakt, iż drużyna zwykle dowodzona jest przez podoficera (teoretycznie - kaprala, w praktyce - w zależności od formacji, może być to wyższa szarża), będąc zarazem najmniejszym pododdziałem, który da się dostrzec z punktu widzenia "sztabówki".
Koncepcja drużyny ewoluowała wraz z ewolucją taktyki, wykorzystywanego sprzętu oraz sposobu dowodzenia. W dzisiejszych czasach, kluczowymi elementami są wysoka mobilność - a więc stan osobowy drużyny umożliwiający umieszczenie jej w wykorzystywanych na polu walki pojazdach, etaty żołnierzy oparte na jak najlepszym wykorzystaniu broni wsparcia - głównie RKMów, choć w specjalizowanych drużynach można napotkać również UKMy, lub ogólnie brak broni wsparcia - np. w przypadku załóg pojazdów, działonów artylerii, etcetera, jak i zapewnieniu drużynie praktycznej możliwości działania w terenie - pośród żołnierzy może znaleźć się choćby sanitariusz (choć jest to raczej ewenement, najczęściej sanitariuszy można spotkać dopiero na poziomie plutonu), praktycznie zawsze radiotelegrafista, w zależności od przeznaczenia- strzelec-celowniczy granatnika ppanc, amunicyjny RKMisty, czy też kierowca-mechanik. Trzecim elementem jest utrzymanie optymalnego nakładu pracy dowódcy drużyny. Zbyt duża drużyna jest niemożliwa w dowodzeniu na polu walki, zbyt mała drużyna nie jest w stanie realizować wyznaczonych jej zadań.
Jako formę dygresji - należałoby tu dodać, że dwunastoosobowa drużyna (dream. Squad), w ramach założeń i standardów Królewskiego Korpusu Piechoty Morskiej dzieli się w dalszej kolejności na czteroosobowe, bardzo samodzielne, fireteamy (czyli wedle nomenklatury bialeńskiej - sekcje), które w dalszej kolejności podzielić można na dwuosobowe buddyteamy (które nie mają swojego odpowiednika w nomenklaturze bialeńskiej).
Drużyny łączą się w plutony. Pluton to najmniejszy pododdział etatowo dowodzony przez podoficera, najczęściej porucznika. Z punktu widzenia sztabówki, pluton jest najmniejszą jednostką, której powierza się samodzielne wykonanie określonych zadań na polu walki. Należy oczywiście dodać, że jest to samodzielność w ramach struktury kompanii.
//Pozwolę sobie tu przerwać i dokończyć wypowiedź, kiedy ponownie znajdę chwilę na zasiądnięcie do tematu.//
Podstawowym budulcem wojsk lądowych są drużyny - termin trudnodefiniowalny w kontekście każdorazowości - drużyna mająca 8 żołnierzy znacząco różni się sposobem organizacji i charakterem działania od drużyny liczącej żołnierzy 20. Jako istotny czynnik w definiowaniu drużyny, może posłużyć fakt, iż drużyna zwykle dowodzona jest przez podoficera (teoretycznie - kaprala, w praktyce - w zależności od formacji, może być to wyższa szarża), będąc zarazem najmniejszym pododdziałem, który da się dostrzec z punktu widzenia "sztabówki".
Koncepcja drużyny ewoluowała wraz z ewolucją taktyki, wykorzystywanego sprzętu oraz sposobu dowodzenia. W dzisiejszych czasach, kluczowymi elementami są wysoka mobilność - a więc stan osobowy drużyny umożliwiający umieszczenie jej w wykorzystywanych na polu walki pojazdach, etaty żołnierzy oparte na jak najlepszym wykorzystaniu broni wsparcia - głównie RKMów, choć w specjalizowanych drużynach można napotkać również UKMy, lub ogólnie brak broni wsparcia - np. w przypadku załóg pojazdów, działonów artylerii, etcetera, jak i zapewnieniu drużynie praktycznej możliwości działania w terenie - pośród żołnierzy może znaleźć się choćby sanitariusz (choć jest to raczej ewenement, najczęściej sanitariuszy można spotkać dopiero na poziomie plutonu), praktycznie zawsze radiotelegrafista, w zależności od przeznaczenia- strzelec-celowniczy granatnika ppanc, amunicyjny RKMisty, czy też kierowca-mechanik. Trzecim elementem jest utrzymanie optymalnego nakładu pracy dowódcy drużyny. Zbyt duża drużyna jest niemożliwa w dowodzeniu na polu walki, zbyt mała drużyna nie jest w stanie realizować wyznaczonych jej zadań.
Jako formę dygresji - należałoby tu dodać, że dwunastoosobowa drużyna (dream. Squad), w ramach założeń i standardów Królewskiego Korpusu Piechoty Morskiej dzieli się w dalszej kolejności na czteroosobowe, bardzo samodzielne, fireteamy (czyli wedle nomenklatury bialeńskiej - sekcje), które w dalszej kolejności podzielić można na dwuosobowe buddyteamy (które nie mają swojego odpowiednika w nomenklaturze bialeńskiej).
Drużyny łączą się w plutony. Pluton to najmniejszy pododdział etatowo dowodzony przez podoficera, najczęściej porucznika. Z punktu widzenia sztabówki, pluton jest najmniejszą jednostką, której powierza się samodzielne wykonanie określonych zadań na polu walki. Należy oczywiście dodać, że jest to samodzielność w ramach struktury kompanii.
//Pozwolę sobie tu przerwać i dokończyć wypowiedź, kiedy ponownie znajdę chwilę na zasiądnięcie do tematu.//