08-11-2021 14:24
(08-11-2021 02:41)m².r napisał(a): termin trudnodefiniowalny w kontekście każdorazowości - drużyna mająca 8 żołnierzy znacząco różni się sposobem organizacji i charakterem działania od drużyny liczącej żołnierzy 20.Przy czym należy zauważyć, że są to liczebności w przeszłości (oczywiście pomijam tutaj pododdziały techniczne czy logistyczne), a konkretnie w końca lat 30-tych, tuż przed wybuchem DWS.
To były takie dwie skrajności czyli 8-osobowa drużyna brytyjska oraz 20-osobowa drużyna włoska. Jednak akurat włoską drużynę bym z tego wyłączył, ponieważ była ona zasadniczo półplutonem (były 2 w plutonie) i miała bardziej rozbudowaną strukturę - sekcja strzelców i dwie sekcje rkm oraz w sumie trzech podoficerów. Była to raczej organizacja bliższa pierwszowojennym półplutonom niż typowej organizacji plutonu podzielonego na drużyny. Ale niewiele mniej liczna była drużyna polska - liczyła 19 ludzi i tylko jeden rkm, oraz nieco mniejsza rumuńska (17 ludzi). Zresztą ta koszmarnie rozrośnięta polska drużyna była wynikiem uwstecznienia się WP II RP na początku lat 30-tych.
Natomiast dość typową liczebnością było 11-13 ludzi. Wtedy panował pogląd, że maksymalna liczba żołnierzy, która może być sprawnie dowodzona przez jednego podoficera to właśnie 13. Podgląd zresztą dość słuszny - z czasem okazało się, że i to nawet zbyt dużo i drużyny raczej nie przekraczały 11-12 ludzi, a często były redukowane do 9-10. Wyjątkiem była chyba tylko pod koniec DWS drużyna w amerykańskiej piechocie morskiej - liczyła 13 ludzi, ale miała trzy 4-osobowe sekcje, z których każda miał BAR-a. Ale to też trochę specyfika walk na Pacyfiku, gdzie często działano właśnie takimi małymi grupami, ale silnie uzbrojonymi.
Obecnie drużyny nie przekraczają 11 ludzi, a sama liczebność jest determinowana ilością miejsca w wozach bojowych.