WYBÓR Elekcja Lwa Wolnogradu

[Ametyst Faradobus]

Szanowne Państwo, Drogi Kontrkandydacie,

na początek pragnę wyrazić moją wdzięczność zarówno za zgłoszenie mojej kandydatury, którą oczywiście przyjmuję, jak i za wystawienie kandydatury konkurencyjnej. Dla mnie jest to motywacja do tego, aby jakoś konkretniej sformułować i przedstawić moją wizję rozwoju Rzeszy. Do tego samego zachęcam Piotra. W przypadku mojej wygranej chciałbym zaproponować mu objęcie stanowiska Miecznika, aby mógł wspomagać Lwa w koordynowaniu działań Kolosalnego Związku. Jeśli zaś wygra Piotr ja sam będę chciał zaoferować mu własne wsparcie i doświadczenie i wówczas to ja wyrażę chęć zostania Miecznikiem.

Co zaś się tyczy programu: nie będzie on rewolucyjny, ale stanowić będzie - jak zwykle - kontynuację mojej dotychczasowej polityki. Miesiąc temu, kiedy zdjęto ze mnie brzemię konduktorowania mogłem w większym stopniu poświęcić się na nowo sprawom Rzeszy. Rozpocząłem kilka inicjatyw, które i tak planowałem dokończyć. W głowie mam też kilka kolejnych.

1. Plany przeniesienia stolicy Republiki z Wolnogradu na Anatolię potraktować należy jako wyzwanie. Z jednej strony de facto na terytorium Rzeszy powstanie nowa aglomeracja, związana dosyć ściśle z Portem Arthurberg. Wchodzą tu chociażby kwestie transportu, o których wspomnę za chwilę. Jednocześnie Wolnograd będzie musiał zostać pomyślany trochę na nowo i dostosować się do nowej sytuacji. Ja w tym upatruję szansę dla miasta - szansę, którą jednak łatwo jest zmarnować i tego będę chciał uniknąć.

2. Co się tyczy transportu - wielkim wyzwaniem będzie stworzenie siatki połączeń na Anatolii. W naszym przypadku mowa tu przede wszystkim o Kolejach Rzeszy, w ramach których będę chciał utworzyć kilka nowych siatek lokalnych w różnych częściach wyspy. Częściowo mówiłem już o tym w Ministerstwie Infrastruktury. Gorąco zachęcam do zapoznania się z moją wizją. Sądzę, że jest to dobry moment, aby po przerwie powrócić do rozbudowy lokalnej sieci kolejowej.

3. Kolejny ważny segment: Gwardia. W tej kadencji będę się chciał skupić na rozbudowie sił porządkowych, a więc Żandarmerii oraz milicji miejskich. Całe terytorium Rzeszy będę chciał objąć siecią posterunków, aby zapewnić bezpieczeństwo mieszkańcom. Chcę też rozbudować segment ratowniczy. Możemy również zastanowić się nad powołaniem do życia kolejnych oddziałów liniowych elementu centralnego (być może na bazie infrastruktury, którą w Wolnogradzie pozostawią przenoszone do nowej stolicy jednostki regularnej armii?).

4. Wreszcie rzecz z pozoru paradoksalna, ale z dużym potencjałem: warstwa symboliczna. Wydaje mi się, że w tym zakresie jest jeszcze sporo do zrobienia, a odzyskanie dostępu do tradycji Pierwszej Rzeszy oraz Pryncypatu Lahazydii, zgromadzonej na starym forum, rodzi nowe możliwości. Przede wszystkim będę chciał zaproponować ustanowienie dnia 10 lub 14 czerwca Świętem Rzeszy - na pamiątkę ustanowienia Kolosalnego Związku. Kolejna sprawa to ceremoniał - wydaje mi się, że byłoby fajnie, aby wydarzenia takie jak otwarcie i zamknięcie sesji sejmowych albo wybór i inauguracja Lwa odbywały się w zgodzie z odwieczną tradycją, którą należy wymyślić. Mówię to, wbrew pozorom, bez cienia ironii - w latach pięćdziesiątych coś takiego zrobił na UJ Estreicher i dzisiaj wszyscy myślą, że plus ratio quam vis to dewiza uczelni od czasów Kazimierza albo że zegar z postaciami w Collegium Maius ma 2137 lat. Działa? Działa! Rzesza może pójść dokładnie w tym kierunku - oczywiście w granicach rozsądku, aby brak jakiegoś posta czy rytuału nie blokował działań organów władzy. Jedynie wspomnę o pomniejszych pomysłach takich jak insygnia, herbarz Rzeszy albo dążenia do przejęcia Pałacu Prezydenckiego po wyprowadzce lokatora za cieśninę.

Szanowne Państwo, Wysoki Sejmie,

Czcigodni Lennicy i Plenipotenci,

to co ja powiedziałem, te moje postulaty, to ja wszystko uczynię. I na mnie warto głosować, bo nie tak jak inne partie, inni lennicy, inne partie - obiecują, a nic nie robią dla Rzeszy Bialeńskiej.

Dziękuję bardzo Państwu.