19-11-2021 18:11
Filozofia ajatollaha Aliego ibn Abi Taliba w świetle fatw. Przyczynek do badań doktryny Zielonego Kościoła.
Wstęp
Ajatollah Ali ibn Abi Talib jest najbardziej znanym kaznodzieją Zielonego Kościoła – bialeńskiej religii opartej w głównej mierze na swobodnie interpretowanym Islamie. Talib swoje nauki głosił poprzez fatwy. Pierwsze z nich pochodzą jeszcze z okresu Dżamahirija Bialeńskiej, sezonowego państwa istniejącego w lecie 2013 r. Ostatnia, jak dotychczas, fatwa pochodzi z września 2019 r.
Artykuł o Alim ibn Abi Talibie ma na celu prezentację filozofii tego duchownego, która w dużej mierze ukształtowała Zielony Kościół, a w pewnym stopniu także kulturę bialeńską. Holistyczne spojrzenie na Zielony Kościół wymagałoby też zbadania dorobku teoretycznego Akrypy Ali Shariati, a także porównania tych dwóch wizji. Polecam to zagadnienie uwadze badaczy.
Chciałbym serdecznie podziękować Helwetykowi Romańskiemu, który umożliwił powstanie tej pracy poprzez przywrócenie Bialeńczykom dostępu do archiwalnego forum z lat 2013-2018. Forum to jest miejscem niezwykle cennych zabytków bialeńskiej historii. Wiele z nich zasługuje na poświęcenie im badań. Wierzę, że mój artykuł jest jedynie pierwszym z serii artykułów poświęconych dziejom naszego kraju, których powstanie stało się możliwe dzięki odzyskaniu dostępu do naszej przeszłości.
Prorok i święci
Prorokiem Zielonego Kościoła jest Muammar Kaddafi, któremu przysługuje tytuł Ojca Ziemi. Kaddafi nazywany jest największym przyjacielem Allaha. Talib docenia jego walkę z imperializmem oraz uważa, że wierni powinni brać z niego przykład (F1).
Filozof popiera koncepcję kultu świętych (F1, F2). Świętymi w pełnym rozumieniu tego słowa mogą zostać tylko wierni. Niewierni mogą zostać co najwyżej Świętymi Świeckimi (F10).
Poza Kaddafim, świętymi wspomnianymi w fatwach są: Mieczysław Moczar (F17), Akrypa ibn Ali Shariati, Feliks Spirkin (F19, w fatwie zawarto wcześniejsze dane), Piter Jasiński, Andrzej Swarzewski, a nawet Eddard Noqtern (F22), Ilich Ramírez Sánchez (F24), Saddam Hussajn (F26), Baszszar al-Asad, Włodzimierz Lenin, Józef Stalin, Bolesław Piasecki, magiczne kucyki z equestrii (sic!) (F38), a także kapitan Bomba (N28).
Widzimy więc, że zestaw świętych jest niezwykle zróżnicowany, są tu zarówno postaci fantastyczne, mikronauci, jak i osoby ze świata realnego – głównie rewolucyjni socjaliści. Ajatollah jasno opowiada się po stronie lewicy antyimperialistycznej.
Odchodząc od tematu świętych, warto dodać, że ajatollah ogłosił tygodniową żałobę po śmierci Fidela Castro (F30). Co ciekawe, żałoba została ogłoszona też po śmierci Zbigniewa Wodeckiego (F33). Jedna z fatw została też poświęcona śmierci Zbigniewa Brzezińskiego (F34).
Wskazówki duchowe
Talib zaleca, by wierni modlili się publicznie, aby pokazywać swoją potęgę. Modlitwa w ukryciu jest uzasadniona jedynie wówczas, gdy wróg jest potężniejszych od wyznawców Allaha (F2).
Ajatollah zaleca wiernym także lekturę Zielonej Książki (F2), wybitnego dzieła autorstwa Proroka Zielonego Kościoła i Patrona Republiki Bialeńskiej, Muammara Kaddafiego. Inną polecaną przez myśliciela książką się „Barwy walki” autorstwa Mieczysława Moczara (F35).
Ajatollah zaleca słuchanie muzyki takiej, jak Warszawianka 1905, Na barykady ludu roboczy, Czerwony sztandar, Walcz Muammarze, Hymn ZSRR (F38). Wyraził też uznanie dla muzyki Zbigniewa Stonogi (F39). Uznał, że przez muzykę można wielbić Boga (N3). Talib pozytywnie ustosunkowuje się też do nasheedów (N9). Talib popiera nurt muzyczno-estetyczny vaporwawe (N20).
Ajatollah wezwał wiernych do oglądania anime (N8). Szczególnie polecał „Atak tytanów” ze względu na ważne tematy, które porusza. Jako, że go nie oglądałem, oddam głos samemu autorowi: „Pokazuje ono prawdę o człowieku, o jego dążeniu do celu. Człowiek jest w stanie poświęcić wszystko by go zrealizować (…) Każdy z wiernych pewnie chociaż raz w życiu stanął przed wyborem, którego konsekwencje były zauważalne. Często stoimy przed wyborem, nie mamy czasu na podjęcie decyzji. Jak są 2 wyjścia to zawsze jest opcja 50/50 jednak efekt naszej decyzji często może być większy niż skala wyboru. Dlatego w myśl kaprala Leviego, parafrazując jego słowa. Podejmujcie takie decyzji, których będziecie najmniej żałować !” (N24). Mówiąc o upodobaniu do anime, warto wspomnień o innej kontrowersyjnej deklaracji przywódcy religijnego Bialeńczyków - popierał on Kucyki w słynnym bialeńskim konflikcie o granice w tworzeniu narracji (F12).
Ajatollah aprobuje też memy, które uważa za przejaw cyfrowej kultury (N27).
Arcykapłan błogosławi wojujących i pochwala śmierć na wojnie (F7), w czym podziela pogląd tradycyjnego Islamu. Talib wzywa jednocześnie do wzajemnego przebaczenia. Ceni umiejętność przepraszania i wybaczania (F16).
Ajatollah pochwala miłość do życia, szanowanie siebie oraz bliźnich. Wierni powinni troszczyć się o zbawienie współbraci (N12). Uważa ponadto, że każdy człowiek powinien wykorzystać swój talent, tak jak zrobili to Che Guevara, Lenin, masoneria francuska, Luter i Kaddafi (F17).
Talib a polityka
Ajatollah głosi, że Islam i socjalizm łączy dążenie do dobra ludzkości i zaleca krzewienie socjalizmu. Zaleca współpracę Bialenii z innymi islamskimi i socjalistycznymi państwami (F3). Krytyką obejmuje zaś monarchizm oraz parlamentaryzm. Popiera natomiast dyktatury pochodzące od zwykłych ludzi (F3). Jednoznacznie opowiada się za wolnością słowa, wyznania i myśli, zapowiadając śmierć i piekło dla ciemiężycieli (F6).
Talib wyraził poparcie dla ekonomii politycznej państw socjalistycznych, wyznawcom kapitalizmu zaś zagroził piekłem. Socjalizm uznał za drogę rozwoju gospodarczego (F42). Kapitalizm uznany został za system zbrodniczy (N5).
Duchowny zaleca muzułmanom, by głosowali na swoich braci w wierze (F9). Ajatollah uważa, że wierni Zielonego Kościoła powinni odpłacać szykanami na szykany, a dobrem na akceptację (F11).
Zielony Kościół nie stroni od wyrażania opinii na bieżące tematy polityczne. Talib pobłogosławił np. Partię Regionów „Rewolucja” (N10). Duchowny nie omieszkał pobłogosławić prezydentury Feliksa Spirkina (F25), a także prezydentury Andrzeja Swarzewskiego (N1).
Zielony Kościół jako religia powstała w Bialenii jest nastawiony bardzo patriotycznie. Najlepiej obrazuje to fakt, że Ajatollah groził wrogom Bialenii zniszczeniem i czerwonym ogniem socjalizmu (F15). Autor fatw z radością przyjął odrodzenie niepodległej Bialenii w 2019 r., porównując ją do zmartwychwstałego mesjasza (N1). Talib błogosławił także swoją wcześniejszą ojczyznę - Siedmiogród, Siedmiogrodzian i tow. Davida Kovacsa, przywódcę Siedmiogrodu (F43).
Duchowy przywódca Zielonego Kościoła potępił ruchy ksenofobiczne, rasistowskie i używające mowy nienawiści (F40).
Talib docenił pokonanie Państwa Islamskiego przez Władimira Putina. Ajatollah złożył Putinowi życzenia pokonania również Stanów Zjednoczonych Ameryki. Putin został nazwany przyjacielem pokoju (F41).
Ajatollah potępia ideologię LGBT, ale jednocześnie zaleca tolerowanie homoseksualizmu i innych orientacji. Wyznawcy Zielonego Kościoła nie powinni należeć do organizacji LGBT (N26). Fatwę tę należy rozumieć jako krytykę pewnej postawy politycznej, a nie ludzi o odmiennych orientacjach. Wszakże ajatollah opowiedział się jako przeciwnik ingerencji Kościoła w prywatne sprawy ludzi (F21).
Doktryna i organizacja Zielonego Kościoła
Talib określił Zielony Kościół mianem Islamu Socjalistycznego (F20). Pokazuje to dążenia do syntezy pomiędzy tymi odległymi od siebie nurtami. Określenie wahabizmu mianem sekty (F29) świadczy natomiast o tym, jaki nurt Islamu jest odległy od doktryny Zielonego Kościoła. Uznanie w fatwach uzyskał natomiast Islam Szyicki (F41).
Talib wprowadza hierarchię wśród kapłanów Zielonego Kościoła. „Każdy kto chce nauczać musi być nauczonym, tym, że jest Diakon jest to nowicjusz pomocnik dla następnego stopnia, Mułła jest kimś kogo określa się mianem księdza, prowadzi ceremonie religijne. Mardza to teolog. Iman pełni rolę biskupa a Patriarcha jest jednym jedynym przywódca Zielonego Kościoła” (F4).
W późniejszym czasie wprowadził inną hierarchię: „Najwyższy przywódca Zielonego Kościoła będzie nosił tytuł Ajatollah. Przywódca Zielonego Kościoła na inne państwa, miasta, lub jednostki administracyjne wydzielone, wskazane prze Ajatollaha będzie Patriarchą Zielonego Kościoła w konkretnym miejscu. Prałaci podlegli Patriarchą opiekujący się Zielonymi Kościołami w jednostkach zarządzanych przez Patriarchów. Prezbiter i Mułła prowadzący nabożeństwa do tego Mułła jest na wyższym stopniu od Prezbitera naucza też prawa religijnego. Minorzyści pomagają w nabożeństwach” (F18).
Ajatollah uważa, że jedynie duchowni mogą sądzić duchownych, zaś ludzie świeccy nie powinni mieć nad nimi żadnej władzy (F8).
Talib popiera rozszerzenie i uniwersalizację Zielonego Kościoła (F11). Duchowny chciał, by idee Zielonego Kościoła trafiły do wszystkich mikronautów, a nie tylko do Bialeńczyków (F20). Dążenie do poszerzenia pola terenu Kościoła widać w fakcie, iż Talib powołał brodryjskie struktury ZK, którym nadał nazwę Zielonego Kościoła Aleksandryjskiego. Sam przyjął brodryjskie imię Aleksandra I (F31).
Ajatollah zapowiada solidarność wiernych Zielonego Kościoła – zapewnia, że żadna Umma (wspólnota) nie zostanie bez wsparcia (N18).
Talib poparł Instytut Wprowadzania Akryponyzmu i jego założyciela Akrypę Ali Shariati (F23), co oznacza, że w jakimś stopniu utożsamia się z głoszonymi przezeń poglądami. Jest to kolejny dowód, by czytać Taliba przy uwzględnieniu istnienia równolegle rozwijanej doktryny Shariati.
Ajatollah nazwał wprawdzie Zielony Kościół jedyną drogą do zbawienia (N18), ale uważa jednocześnie, że synkretyzm religijny nie jest niczym złym, ponieważ na skutek pomieszania ludzkich języków, różne nazwy odnoszą się do tych samych elementów świata. Wierni Zielonego Kościoła mogą jednocześnie praktykować inne religie (N22). Przykładem eklektyzmu jest fakt, że w 2016 r. ajatollah świętował Wielkanoc (F27). Świętowanie Wielkanocy nie przeszkodziło duchownego w przeklęciu księży katolickich, „którzy dopuszczają się czynów obrzydliwych”, nazywając ich „sługusami Szajtana” (N13).
Ważnym świętem Zielonego Kościoła jest 1 maja. W czasie tego święta w 2019 r. Talib wezwał do naśladowania Marksa, Engelsa, Stalina i Ceausescu (N4). Zielony Kościół obchodzi też Ramadan (N7).
Ezoteryka
Ajatollah ogłosił, że dusza po śmierci powraca do Dunii tak długo, dopóki nie osiągnie oświecenia. Dlatego właśnie każdy powinien dążyć do oświecenia, bo tylko tak może opuścić krąg wcieleń (N6). W innym miejscu Raj został określony jako Socjalistyczna Republika (N12).
Zielony Kościół nie potępia okultyzmu, magii, wróżb, ani ezoteryki. Potępia natomiast praktyki takie jak nekromancja (N17). Zakazane nie są tabliczki OUIJA, ale mistrz przestrzega wiernych przed lekkomyślnymi praktykami, ponieważ mogą one ściągnąć gniew dusz, które nie chciałyby być budzone (N21). Talib nie zabrania wiernym uczestnictwa w obchodach Halloween (F37).
Talib zwraca uwagę na niebezpieczne zjawisko poltergeistów. Uważa, że pojawiają się one tam, gdzie brakuje harmonii, a występuje zła energia. Dlatego wierni powinni unikać konfliktów (N23).
Kościół jest świadomy istnienia światów równoległych (N23). Talib zaprosił kosmitów do Zielonego Kościoła (N2).
Arcykapłan uznał koty za zwierzęta błogosławione. Wierni powinni, wzorem Mahometa, hodować koty. „Nauczam was, że Allah odbiera zawsze jeden zły uczynek dziennie temu kto w domu trzyma kota. Jak masz dwa koty Allah miłosierny i litościwy wówczas odejmie dwa grzechy dziennie.” (N14). Uważa też, że zwierzęta posiadają duszę i mogę trafić do raju, a nawet mają na to większą szansę od ludzi (N17).
Podsumowanie
Najważniejsza dla zrozumienia doktryny Talib jest, moim zdaniem, fatwa 25 z nowego forum. Myśliciel ze szczególnym naciskiem podkreślał w niej znaczenie wyobraźni. Głosił, że myśli człowieka urzeczywistniają się. „Nowe imperium” zostanie zbudowane właśnie dzięki wyobraźni. Człowiek nie tylko powinien marzyć, ale też dążyć do realizacji swoich marzeń (N25).
Myśl Aliego ibn Abi Taliba jest silnie eklektyczna. Wrażenie robi też jej rozmach – od spraw duchowych, poprzez politykę, aż po ekonomię. Rozpatrując stanowisko ajatollaha w poszczególnych sprawach trzeba brać pod uwagę, że często powstawały one pod wpływem chwili. Niektóre opinie przyjęły się i stały stałym elementem doktryny Zielonego Kościoła, a inne popadły w zapomnienie, lub nawet zostały potępione przez wiernych, jak fatwa krytykująca LGBT.
Filozofia Taliba jest ważna nie dlatego, by traktować ją jako wykładnię prawowierności doktryny, ale dlatego, że wyraża pewien istotny nurt myśli bialeńskiej – nie tylko religijnej. Otwarcie na różne nurty duchowości, pociąg do rewolucyjnego socjalizmu, przychylność dla różnorodnych nurtów sztuki, skłonność do przesady – to wszystko cechy wielu Bialeńczyków, które w myśli Taliba osiągnęły najpełniejszy obraz.
Wpływ Taliba na kulturę i myśl bialeńską zachęca do własnej twórczości. Wpływ na innych można mieć tylko, jeśli – oprócz marzenia i dążenia do realizacji marzeń – promuje się swoje marzenia i wizje. Współczesna Bialenia potrzebuje więcej twórczości wszelkiego typu, większej oryginalności, większej otwartości na awangardową myśl i sztukę. Podążanie tropem Taliba jest jedną z możliwości osiągnięcia tych celów.
Objaśnienie do skrótów:
Skróty F1, F2, F3, itd. odnoszą się do numeracji poszczególnych fatw.
Z kolei skróty N1, N1, N3, itd. odnoszą się do numeracji fatw na nowym forum Bialenii.
Bibliografia:
Wątek z fatwami na starym forum: https://archiwum1.bialenia.org.pl/showth...hp?tid=654
Wątek z fatwami na nowym forum: http://spolecznosc.bialenia.org.pl/showt...hp?tid=113