Prelekcja: Dlaczego lato nie nadchodzi?

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Wszelkie oznaki zmiany podejścia są z góry krytykowane jako wypalenie, negatywna zmiana, uderzenie wody sodowej (w przypadku jednostek) lub "stawanie się grzybową doliną" w przypadku państw. A więc większość udaje nieustający entuzjazm, organizuje kolejne rewolucje, tworzy kolejne państwa. A maska przyrasta do twarzy, bycie rewolucjonistą, władcą absolutnym lub "szaloną carycą" staje się wirtualną osobowością, mikronacyjnym imidżem. 

Ostatnie wydarzenia pokazują, że nic się nie zmieniło. 

A na koniec pozostali, dotychczasowi rewolucjoniści, monarchowie niejednego kraju i nordaccy nomadowie postanowią, że czas wyjść z mentalnego gimnazjum i skupić się na konstruktywnej działalności.

A w to już nie wierzę. 

Generalnie lato dalej nie nadeszło, i gdyby nie wzmianka o Federacji Nordackiej, mógłbym wygłosić obecnie taką samą prelekcję.