Zmiana składu Zgromadzenia - konsultacje

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Oczywiście zrobisz, jak będziesz uważał

Nie no, to jednak kwestia decyzji całej Wspólnoty. Ja od początku mówiłem, że wracam do Pałacu tylko na jedną kadencję, żeby spróbować jeszcze raz krajem poruszyć. W jakimś stopniu to się udało, ale nie jestem generalnie zadowolony, bo ta cała aktywizacja nie jest zbudowana na solidnych fundamentach. Może ja nie potrafię odpowiednio ruszać, a może bez nowych ludzi się nie da, trudno ocenić.

bez sarmackiego czy innego kija w dupsku

Uczciwie trzeba jednak powiedzieć, że Sarmacja osiągnęła największe sukcesy w dziejach mirkoświata i do dziś jest najbardziej ludna. Ten typ rozrywki najbardziej przeciętnemu mikronaucie odpowiada.

Nazywam to dreamlandyzacją (traumlandyzacją) mirkonacji (przy całej mojej sympatii do KD). Zresztą to ostatnie państwo też zostało de facto uratowane przez eks-wandejczyków, czy też ogólnie pojętych ludzi bez kija w dupie

Potrzebne były dwie strony, "wandusy" i "konserwatyści". Jak są same "wandusy", to mamy aktywność jak w Wandystanie lub DB. Jak są sami konserwatyści to z kolei mamy Scholandię. Efekt bliźniaczo podobny w swoich skutkach. Tylko dążenie do czegoś i rywalizacja mogą prowadzić do dynamizmu.
Ludzie z kijem w dupie są potrzebni. Sami "fajni ludzie" nie są w stanie utrzymać żywej mikronacji. I na odwrót.

Co do meritum może i masz rację, mikroświat się zmienia i być może nigdy nie będzie już normalnych wyborów, ludzi dążących do wysokich stołków, emocjonujących dyskusji w parlamencie i czekania z wypiekami na północ, żeby zobaczyć, kto przez najbliższe miesiące będzie zasiadał w parlamencie lub Pałacu. Być może należy się do tego przystosować. Ale osobiście nie wiem, czy chcę się do tego przystosować, bo ten nowy mikroświat nie jest dla mnie atrakcyjny.