06-02-2022 18:21
W modelu kapitalistycznym właścicielami ziemi są feudałowie, ziemię zaś uprawiają pracownicy najemni; podobnie dzieje się w fabryce, której właścicielami są kapitaliści, a w której pracują pracownicy najemni podporządkowani kapitalistom. W modelu marksistowskim ziemia należy do państwa, niezależnie od tego, czy dysponują nią państwowe kolektywy rolne czy spółdzielnie produkcyjne. Jeśli nawet w niektórych z tych państw istnieje własność prywatna ziemi, to ludzie posiadają ziemię czasowo, na okres przejściowy, pracując jako najemni pracownicy państwowi.
Handel w modelu kapitalistycznym opiera się na prywatnych sklepach. Celem takiego handlu jest zysk, który ciągnie się od konsumentów, i który właściciel sklepu gromadzi dla siebie. W modelu marksistowskim zlikwidowano handel prywatny, a jego miejsce zajął handel uspołeczniony. Państwo marksistowskie zastąpiło kapitalistycznych kupców, sklepami zaczęli kierować urzędnicy, mający uzupełniający ich pensje udział w zyskach. Jaki nowy element wprowadziła rewolucja marksistowska? Otóż przekształciła najemników zatrudnianych przez prywatnego przedsiębiorcę w najemników państwowych. Twierdzi przy tym, że nie jest to niesprawiedliwe ani niesłuszne. Najemnicy nie są już podporządkowani kapitalistom-wyzyskiwaczom, ale podlegają państwu.
Produkcja należy do społeczeństwa, do państwa marksistowskiego, nie jest własnością monopolistyczną wykorzystywaną przez feudałów i kapitalistów. Ziemia zaś należy do państwa, a nie do feudałów.
Na tym polega rewolucja w stosunku do kapitalizmu, w gruncie rzeczy jednak nie doszło do żadnej zmiany.
Jakie korzyści przynosi ta rewolucja robotnikowi?
Dla robotników nic się nie zmieniło, ponieważ dalej muszą pracować przez wiele godzin, przy czym znaczną część czasu pracy im odebrano, nie wiadomo dla kogo ani w jakim celu. Robotnik jest siłą najemną; pracuje przez ileś godzin, odzyskując znacznie mniej, niż wypracował; nadal też zarządza nim ktoś inny.
W modelu marksistowskim jeden człowiek nie może dysponować ziemią, ponieważ rząd położył na niej rękę i rozporządza nią wedle własne oceny. Ma prawo zlikwidować własność prywatną, przekształcić ją w spółdzielnie, we własność zespołową albo w gospodarstwo państwowe, może nakazać, by leżała odłogiem.
Wszystkie środki produkcji są własnością państwa-kapitalisty, nie należą już do klasy kapitalistów. Jednym słowem wszystko, co w modelu kapitalistycznym realizowała klasa kapitalistów, tu realizuje państwo marksistowskie. A zatem los państwa marksistowskiego będzie taki sam jak los klasy kapitalistów. Dlaczego? Ponieważ państwo marksistowskie odziedziczyło po kapitalistach wszystkie ich cechy, obowiązki i sposoby działania.
Państwo marksistowskie zdaje sobie sprawę, że jest dziedzicem klasy kapitalistycznej i dlatego ją naśladuje, a nawet dysponuje identycznie jak ona. Dlatego właśnie doszło do wydarzeń w Polsce, w Czechosłowacji i w wielu miejscach Związku Radzieckiego. Klasa robotnicza będąca zasadniczą stroną w stosunkach produkcji stworzyła niegdyś opozycję ludową, doprowadziła do rewolucji robotniczej wobec klasy kapitalistów, dziś zaś, w modelu marksistowskim, kieruje ją przeciwko państwu-kapitaliście.