Dawah w Bialenii Południowej

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Dawah pośród różnych grup religijnych przybierać musi specyficzne formy. Najprostsza jest koranizacja ateistów oraz ludzi bardzo luźno związanych ze swoimi kościołami. Wówczas wystarczy wykazać nawracanym niesprzeczność Koranu z najnowszymi odkryciami nauki (socjalizmu arabskiego z socjalizmem naukowym), wskazać na mądrość zawartą w Koranie i tradycji Zielonego Kościoła oraz korzyści wynikające z powierzenia swojego życia Allahowi. Spośród nawróceń w okresie obecnego Dawahu aż 80% pochodzi z tej grupy.

Kontakty z chrześcijanami są znacznie trudniejsze z uwagi na ich już ugruntowane, dogmatyczne poglądy religijne, które częstokroć nie pozwalają im na poznanie Prawdy tkwiącej w naszej Wierze. Próbując nawrócić chrześcijanina należy wskazać na ważną rolę Proroka Isy w naszym Kościele oraz ciągłość pomiędzy Nim a Mahometem.

Jeszcze trudniejsze są próby Dawahu wśród mazdaistów oraz wyznawców rdzennych religii. Ludzie ci potrzebują wiele czasu, by w pełni pojąć Tawhid (jedyność Boga). Wśród mazdaistów, zwłaszcza na Anatolii, pojawiają się próby tworzenia bałwochwalczych syntez wiary Zielonego Kościoła z dotychczas panującymi tam wierzeniami. Należy temu za wszelką cenę zapobiegać.

Pomimo tych wszystkich trudności, nie możemy ustawać w naszej pracy na rzecz islamizacji całej Bialenii, a następnie całego Pollinu. Bóg jest wielki i wynagrodzi nasze starania.