Dawah w Bialenii Południowej

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

W obliczu planowanego masowego napływu Hirschbergów i Weerlandczyków na Anatolię w charakterze gastarbeiterów, wśród anatolijskich imamów oraz muzułmanów świeckich rozpoczęły się dyskusje, czy również wśród nich należy prowadzić Dawah. Jedna strona argumentowała, że Mahomet przyniósł przesłanie dla wszystkich narodów na całym świecie, nie należy więc ograniczać jej głoszenia do Bialeńczyków. Inni uważają, że gastarbeiterów, przybywających do Republiki tylko na krótki czas, nie należy poddawać ani bialenizacji, ani islamizacji.

Delegacja imamów wybrała się do Farwardin, by zasięgnąć rady ajatollaha Andrawsa ibn Aflatun Alqabilatiego, wyznaczonego przez wielkiego ajatollah Aliego ibn Abi Taliba do szerzenia wiary na Anatolii. Nauczyciel potwierdził, że Dawah nie jest ograniczony do Bialeńczyków i powinien objąć wszystkich, którzy nie są głusi na słowo Allahowe. Zachęcił jednak do umiaru i niewywierania presji na przybyszach z odległych krain - nawrócenie powinno w każdym przypadku być świadome i dobrowolne.