Spotkanie Prezydenta Republiki z Księciem Sarmacji

[Ametyst Faradobus]

Po spotkaniu do wiadomości publicznej podany został tekst oświadczenia, pod którym podpisy złożyli obydwaj przywódcy. W czasie konferencji prasowej jako pierwszy zabrał głos Prezydent Republiki.

Czcigodni Sarmaccy Goście,
Szanowne Państwo, Kochani moi,

przede wszystkim chciałbym raz jeszcze wyrazić moją radość z powodu tego, że mogę dziś gościć w Pałacu Prezydenckim Jego Książęcą Mość Arkadiusza Maksymiliana. Jest moją osobistą satysfakcją, że w ramach wypełniania obowiązków przywódcy Bialenii jest mi dane przekroczyć ten ważny próg prowadzący do symbolicznego resetu w warunkach tak różnych od tego, gdy się poróżniliśmy ponad dziesięć lat temu.

W dużym skrócie: rozmowa, którą dzisiaj odbyliśmy jest tak naprawdę dopełnieniem pomniejszych, jakie mieliśmy okazję przeprowadzić na przestrzeni ostatnich tygodni. Najważniejszy wniosek jest taki, że w dzisiejszym, kameralnym Mikroświecie współpraca jest ważniejsza od sporów. Skończyły się czasy, gdy w jednym, dużym albo średnim państwie można było z łatwością znaleźć ludzi o przeróżnych talentach. Wierzę, że jako dwie społeczności złożone z doświadczonych mikronautów będziemy w stanie współpracować w taki sposób, aby z jednej strony rozumieć to co różne, a z drugiej - wzajemnie się od siebie uczyć i korzystać wzajemnie ze swoich umiejętności. Mamy i mieliśmy różne podejście do tej zabawy. Chyba przyszedł najwyższy czas, abyśmy to po prostu zaakceptowali i zamienili niechęć w ciekawość.

Wraz z Jego Książęcą Mością rozważaliśmy w minionym czasie różne warianty współpracy. Nie ukrywam, że na pierwszy plan wybija się tu sfera naukowa. Aby jednak konkretne działania zaistniały musimy się lepiej znać i tu pojawia się coś, co możemy dać my obaj jako reprezentanci najwyższy władz politycznych. Mamy nadzieję, że wkrótce uda się zaktywizować nasze ambasady, odpowiednio - bialeńską w Grodzisku i sarmacką w Wolnogradzie. Być może uda nam się powołać ambasadorów, ale równie dobrze może to być stała obecność głowy państwa, szefa rządu albo szefa dyplomacji. Ważne jest natomiast to, aby istniała taka instytucjonalna podstawa do dalszych inicjatyw oddolnych i odgórnych.