Spotkanie Prezydenta Republiki z Księciem Sarmacji

[Arkadiusz_Maksymilian]

Szanowny Panie Prezydencie, 
Drodzy Państwo!

Już na etapie planowania tej wizyty czuć było jej podniosłość oraz historyczną wagę, jaką ze sobą niesie. Tak jak Pan Prezydent wspomniał w swoim wystąpieniu, dokonuje się pewien reset relacji bialeńsko-sarmackich, które od lat — jak wszyscy wiemy — były bardzo dalekie od ideału. Stąd po takim czasie jestem niezwykle zadowolony, że nasze społeczeństwa dojrzały do tego, aby te relacje naprawić — a jestem jeszcze mocniej zadowolony oraz usatysfakcjonowany, że dzieje się to dzisiaj, za mojego panowania. 

Pragnę złożyć me podziękowania na dłonie Jego Ekscelencji Pana Prezydenta Ametysta Faradobusa. Dziękuję Panie Prezydencie w zasadzie za całość przewodzenia oraz organizacji tejże wizyty, ale również za nasz wcześniejszy, pełen niespotykanej otwartości kontakt oraz rozmowy, które sprawiły, że ta dzisiejsza moja obecność pośród Was jest możliwa. Z tak mądrym i otwartym przywódcą wierzę, że nie tylko reset relacji sarmacko-bialeńskich jest możliwy, ale również ich poprawa — czego z serca nam życzę. Dziękuję również pozostałym osobom za pomoc w organizacji tego dwudniowego spotkania, jak i dziękuję tym, którzy mieli na przestrzeni lat swój udział w procesie ocieplania naszych stosunków. Wspominam w tym miejscu jednego z byłych prezydentów Bialenii Pana Iwana Pietrowa, zaangażowanego w rozmowy, które obaj toczyliśmy — on także wyrażał wielką chęć i gotowość do poprawy relacji naszych państw, ale inne okoliczności świata realnego uniemożliwiły mu tę próbę. 

Jeśli mowa o istocie resetu tych relacji to nie będę mówił długo, gdyż zasadniczo wszystko przekazał Pan Prezydent i przekazano we wspólnym oświadczeniu. Pragnę tylko wspomnieć uniwersalną prawdę, która sprawdza się również w mikroświecie — prawdę, która mówi, iż czas potrafi leczyć rany. Jest w tym stwierdzeniu coś co można śmiało odnieść do Sarmacji i Bialenii. Musiały upłynąć lata, musiały ochłonąć emocje, wreszcie my sami jako społeczeństwa, musieliśmy uświadomić sobie kolejną prawdę, że w obecnym mikroświecie konflikty „na noże” nie mają głębszego sensu. O ile są pewnym motorem napędowym do aktywności, to jest to aktywność bardzo ograniczona i przynosząca wiele złych emocji. Zdecydowanie są inne pola wzajemnej aktywności, które mogą przynieść nam wszystkim więcej radości i zabawy. Wierzę, że takie pola uda nam się znaleźć, a o jednym z nich wspomniał już Pan Prezydent. Zgodnie wyraziliśmy zdanie, że największym owocem tej wizyty nie będą piękne, kwieciste oświadczenia, bankiety czy złote prezenty — największe owoce to te, które objawią się w przyszłości poprzez wzajemne projekty, które razem będziemy współorganizować. 

Raz jeszcze dziękuję za tę wizytę i do zobaczenia wieczorem na bankiecie.