Dawah w Bialenii Południowej

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Zdecydowana większość bialeńskich muzułmanów to szyici. Wynika to z faktu, że Sułtanat Aharski, który w średniowieczu przyniósł Islam na nasze ziemie był państwem szyickim. Bialeński szyizm, zwany też zielonym szyizmem, daleki jest jednak od dogmatycznego odrzucania innych tradycji Islamu. Słusznie zauważają, że współcześnie kwestia sukcesji po Proroku Mahomecie nie ma już kluczowe znaczenia. Znacznie ważniejsze jest podążanie za wskazanami Koranu oraz staranie o przybliżanie świata ziemskiego do rajskiego ideału (przy czym pamiętać trzeba, że cel ten nigdy nie zostanie ziszczony w pełni, a wiara w Królestwo Allahowe na Ziemi jest herezją). Zielony Kościół ceni sobie twórcze rozwijanie Islamu nie tylko w ramach szyizmu, ale też sunnizmu, sufizmu i innych odłamów. Otwarty jest nawet na aspekty duchowości innych religii, zwłaszcza chrześcijaństwa wschodniego (ja sam polecić mogę lekturę Filokalii).

W Bialenii mieszkają jednak także muzułmanie, którzy są sunnitami i bardzo cenią swoją tożsamość religijną. Część z nich to konwertyci, a część to przybysze z Al Rajnu i innych państw muzułmańskich. Szacuje się, że stanowią oni nie więcej niż 10% bialeńskich muzułmanów. Większość z nich przynależy do Zielonego Kościoła, w ramach którego ich tradycje i różnice teoogiczne są szanowane. Działa jednak również niewielki Związek Szyitów w Republice Bialeńskiej, który pryncypialne dba o zachowanie swojej odrębności, prowadzi własne akcje Dawahu, również wśród innych muzułmanów.