Ars bene moriendi, czyli odjazd

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

Szkoda Bialenii, ale dziś już nie ta sama frajda co te x lat temu.
Chociaż ja i tak zawsze najmilej wspominam Republikę Ludową Siedmiogrodu.

RLS był fajny, ale ja moje najmilsze wspomnienia są oczywiście związane z Bialenią.

Mimo, że nie jestem obywatelem Bialenii, to pragnę wyrazić ubolewanie, ale i nadzieję na widok tego wątku. Szanowałem ten kraj i uważam, że zrobiono w jego przypadku kawał dobrej roboty, cenię również bardzo współpracę, jaką swego czasu miał on z Suderlandem. Widok mikroświata w stanie umierającym napawał mnie swego czasu trwogą, ale aktualnie nie rozpaczam szczególnie nad tym faktem, mimo że miejsce to zajmowało mi spory kawał moich młodszych lat i ukształtowało mnie w pewien sposób.

Wirtualne państwa są mimo wszystko tylko wirtualne. Dla mnie mają największą wartość wtedy, gdy traktujemy je jako miejsce do spotykania ludzi, uczenia się oraz kształtowania naszej wyobraźni, której nic tu nie ogranicza. Gdy jakaś część mikroświata umiera, to jednak mimo wszystko ludzie nadal trwają i wierzę, że Bialeńczycy zbiorą się jeszcze przy innych projektach, może nawet bardziej realnych od internetowego forum. Tego wam życzę, z Bogiem!

Ja też mam nadzieję, że nasze drogi nie rozchodzą się całkowicie. Fajnie byłoby jeszcze kiedyś porobić coś wspólnie, choć już niekoniecznie w mikroświecie, który nam wszystkim się przez te lata przejadł.
Dziękuję za miłe słowa. Proszę wpaść 15 listopada na oficjalne zamknięcie, roześlemy jeszcze zaproszenia.