Wyprawa hiperborejska

[Andrzej Płatonowicz Ordyński]

W czerwcu bieżącego roku postanowiliśmy poszukać wejścia do podziemnego świata Agharty. W lipcu wyruszyliśmy na ekspedycję sambańską, która przyniosła nam wiele intrygujących poszlak. Z pewnością trafiliśmy na trop czegoś tajemniczego, ale czy była to Agharta? Ze względu na bezpieczeństwo uczestników byliśmy zmuszeni powrócić do kraju w obliczu trwającej w Sambanafryce wojny domowej. Powrócimy tam w bardziej sprzyjających okolicznościach. W międzyczasie zaplanowaliśmy podróż na Kontynent Południowy, czyli Hiperboreę. To bardzo tajemnicza część Pollinu, wiele mam w ogóle jej nie uwzględnia. O Hiperborei zrobiła się głośno na krótko w 2014 roku za sprawą Maharadżatu Tirimudzii, Królestwa Aryunu oraz Siedmiogrodu, który przeniósł się tam z Nordaty. Nie mamy żadnych aktualnych informacji z tej części mikroświata. 

Bartłomiej Demiatycz tak pisał o Kontynencie Południowym:

Kontynent Południowy, zwany Hiperboreą. W opinii opracowującego, szczególnie warte uwagi są tutaj ziemie dawnego Maharadżatu Tirimudzii oraz, w dalszej kolejności, Królestwa Aryunu. Potencjalnie miejsce lokalizacji wejścia do Agharty może się znajdować w naprawdę dużej liczbie miejsc, jednak warto choćby zaznaczyć, iż w tirimudzkiej Szkarłatnej Fortecy znajduje się krypta ze szczątkami czy insygniami Ćakrawartinów Tirimudzi oraz Maharadżów Jodzi, do której w czasach Maharadżatu z nikomu nieznanego powodu dostęp mieli jedynie maharadżowie oraz wyznaczeni przez nich klucznicy. Oczywiście przesłanką do takiego akurat wniosku to nie jest, jednak należy zauważyć, iż społeczeństwa hiperborejskie były jednymi ze społeczeństw najbardziej wiernych duchowi Tradycji Pierwotnej. Niemal zupełnie nie mamy zaś danych o tym, co znajduje się na wzbudzającym nie mniejsze dociekania, niż temat aktualnie omawiany, Dalszym Południu, o czym wspomniane również zostanie w jednym z kolejnych akapitów.

Dzisiejszego wieczoru zebraliśmy się w Venomanii w składzie:
1) Jan Sapieha, weteran ekspedycji sambiańskiej, poszukiwacz skarbów i przygód,
2) Ronon Dex, odpowiedzialny za bezpieczeństwo uczestników i stronę techniczną,
3) Jan Lubomirski-Dostojewski, współodpowiedzialny za bezpieczeństwo, reprezentant Federacji Nordackiej,
4) Joahim von Ribertrop, student historii Uniwersytetu Bialeńskiego,
5) Łukasz Filex, obieżyświat i poszukiwacz przygód,
6) Andrzej Swarzewski, organizator wyprawy. 
Ruszamy o świcie. Pomimo doborowego towarzystwa i pięknej okolicy nikt nie myśli o balowaniu. Wszyscy z ciszy przygotowują się do wyczerpującej podróży i oczami wyobraźni widzą już Szkarłatną Fortecę. Co dzieje się w odizolowanych od świata Tirimudzii i Aryunie? Jak powitają nas tubylcy? Czy jeszcze kiedykolwiek powrócimy do Bialenii? 

W tym wątku publikowane będą raporty oraz relacje.