Sytuacja na Nordacie Suderlandzkiej

[Karl von Schwarzengrau]

Na Nordacie Suderlandzkiej od początku maja trwa wojna. Po początkowych sukcesach wroga, Suderlandzkie Siły Zbrojne przeszły do licznych kontrofensyw, które zmiotły z powierzchni ziemi wrogie siły. Niestety, kiedy suderlandzkie wojsko było bliskie zamknięcia frontu i wygrania wojny na zachodzie oraz w centrum, uderzyły kolejne siły wroga - tym razem ze wschodu, którego nie powstrzymał nawet Wał Wschodni. 

Po kilku dniach walk udało się powstrzymać wroga i sytuację na froncie ustabilizowały jednostki, które przybyły z Wyspy Suderland. Po kilku dniach względnego spokoju, wróg przystąpił do kolejnej ofensywy i zmierza w kierunku Nowego Delilandu - najważniejszego miasta suderlandzkiego na kontynencie. Jeśli miasto upadnie, linia frontu zostanie stanie się zbyt długa dla suderlandzkich jednostek, a wróg dysponujący kilkunastokrotną przewagą liczebną ruszy w kierunku Koburgii, co pogrzebie kilkaset tysięcy suderlandzkich żołnierzy oraz projekt kolonialny w odrodzonym, Nowym Państwie Suderlandzkim. 

Marszałek Sił Zbrojnych Karl von Schwarzengrau, osobiście dowodzący na Nordacie chce rozegrać wszystko na przedpolach Nowego Delilandu, zamykając w kotle wrogie siły uderzeniowe, wyprowadzając jeszcze jedno uderzenie przy wsparciu pozostałych, ale dalej silnych, formacji pancernych z północnych i południowych rubieży miasta. Marszalek zapewnił swoich żołnierzy, że wygrają wojnę i wszyscy będą mogli cieszyć się pokojem zanim liście opadną z drzew - "Naszym celem nie jest samo zniszczenie wrogich jednostek i zawarcie pokoju. Naszym celem jest zniszczenie wrogich jednostek na naszej ziemi i upokorzenie go na jego ziemi, gdzie zostanie zmuszony do bezwarunkowej kapitualcji!" - powiedział Marszałek.

[Karl von Schwarzengrau]

Wróg stanął u bram Nowego Delilandu. Suderlandzkie jednostki depseracko bronią się na froncie wschodnim na przedmieściach stolicy oraz linii Góry Węglowe - Kohl - Noklez - Pasmo Gór Uhraińskich - Łużanka i Uhra. W planach jest przeprowadzenie kontrataku pozostałościami gwardyjskiej armii pancernej i dwóch korpusów pancernych na wschód od Nowego Delilandu. Na froncie zachodnim, jednostki suderlandzkie opuściły Okręg Ostlandzki oraz Wetyburg i bronią się na południowym fragmencie Linii Koburgijskiej oraz linii Pasmo Gór Uhraińskich - Rol - Uhra.

Suderlandzkie wojska przy odwrocie niszczą wszelką infrastrukturę, która może przydać się wrogowi. Sam wróg ponosi dotkliwe straty - na 1 poległego Suderlandczyka przypada dwóch wrogich żołnierzy na froncie zachodnim, a na froncie wschodnim - na 1 poległego Suderlandczyka przypada czterech wrogich żołnierzy. Suderlandzkim wojskom jednak brakuje już paliwa i amunicji, a czołgi są w większości unieruchomione - z powodu uszkodzeń i braków możliwości wykonania gruntownej naprawy czy właśnie braków w zasobach. Kluczową rolę odgrywają teraz żołnierze, którzy wyposażeni w panzerfausty, granaty, miotacze ognia oraz zwykłą broń toczą zaciekłe walki na całym odcinku frontu. Wojska regularnie wspierają pozostałości Suderlandzkich Sił Powietrznych - pozostałości, ponieważ zostało razem nieco ponad 100 myśliwców oraz ok. 50 bombowców i ok. 30 samolotów szturmowych. Warto dodać, że zostały te najbardziej zaawansowane technologicznie - czyli w przypadku myśliwców Horten Ho 229 i Me262, a w przypadku bombowców - Arado 234. 

Podczas ewakuacji wojsk z Okręgu Ostlandzkiego i Wetyburga doszło do wielkiej bitwy morskiej. Bitwę wygrała Suderlandzka Marynarka Wojenna utrzymując dominację morską, lecz sama utraciła w niej wszystkie (3) lotniskowce (2 zostały zatopione, trzeci jest wyłączony z walki) oraz kilkanaście krążowników i kilka pancerników. 

W zakładach zbrojeniowych, na bazie doświadczeń wielkiej wojny z pozostałych surowców powstają prototypowe maszyny, które są kierowane po niedługim szkoleniu załóg na front. Mają one być bardziej zaawansowane od dotychczas używanych maszyn, lecz wskutek szybkiej produkcji i braku prawidłowego szkolenia oraz testów, nie są znane ich wady produkcyjne. W dniu dzisiejszym na front (konkretnie - do 1. Dywizji Gwardyjskiej) trafiło 10 pojazdów E-50. 

W zakładach zbrojeniowych praca wrze. Do 20 czerwca żołnierze 6. Armii (gwardyjskiej) oraz 4. i 16. korpusów (oba pancerne) mają mieć w pełni uzupełniony stan posiadania masek przeciwgazowych i otrzymać zapasowe filtry. W ośrodkach rakietowych trwa przygotowywanie do wystrzelenia 50 rakiet, z czego połowa ma zostać wyposażona w broń chemiczną.

Mapa przedstawiająca sytuację na froncie 

[Karl von Schwarzengrau]

"Zmierzch bogów"

W nocy z dnia 21 na 22 czerwca, Marszałek Karl von Schwarzengrau przebywał w ośrodku rakietowym znajdującym się w Koburgii. Na 3:00 zaplanowano wystrzelenie 50 rakiet, z czego 20 miało być wyposażonych w broń chemiczną (głównie gaz musztardowy). Te 20 rakiet miało uderzyć na pozycje wroga na przedmieściach Nowego Delilandu, desperacko bronionych przez spadochroniarzy i piechotę górską. Pozostałe 30 miało uszkodzić infrastrukturę celem uniemożliwienia, lub przynajmniej maksymalnego utrudnienia, odwrotu wrogowi. Celem stały się wszystkie mosty, autostrady, czy linie kolejowe w regionie. Aby zdezorientować wroga, atak rakietowy został o 15 minut poprzedzony atakiem na wrogie lotniska przez resztki Suderlandzkich Sił Powietrznych.

Atak miała poprowadzić VI Armia, będąca armią gwardyjską - najlepszymi żołnierzami Suderlandzkich Sił Zbrojnych. Miała zaatakować z północnych rubieży Nowego Delilandu w kierunku rzeki Pruss i Gór Węglowych. Po przedarciu się przez linie wroga, do ataku z południa miały ruszyć IV i XV korpus pancerny - w kierunku Gór Węglowych i rzeki Pruss. 

"Żołnierze! Jesteście naszymi rycerzami. Rycerzami Suderlandu - bez różnicy na to jaki był i jaki będzie jego charakter. Barbarzyńcy ze wschodu zaatakowali nas i myślą, że są bliscy zwycięstwa. Pokażcie im, że są w błędzie."


Ofensywie będzie cały czas towarzyszył ten utwór - https://www.youtube.com/watch?v=a53s4jyCqqU

Będzie on podążał za atakującymi jednostkami suderlandzkimi, aż nie osiągną celu ofensywy, jakim jest eliminacja dwóch armii pancernych i zabezpieczenie Nowego Delilandu.

[Ferdynand Dugosz]

[Karl von Schwarzengrau]

22 czerwca jednostki suderlandzkie przystąpiły do ataku na wrogie formacje pancerne. Na każdym odcinku frontu wróg posiadał dużą przewagę liczebną. Na największe skupiska wrogich wojsk spadły rakiety. Linia frontu została przełamana na wszystkich odcinkach. Załogi czołgów i żołnierze, wyposażeni w maski przeciwgazowe ruszyli w kierunku wyznaczonego celu, eliminując napotkane niewielkie punkty oporu. Kilkanaście kilometrów dalej jednostki natrafiły już na rezerwy wroga. Doszło do licznych bitew, ale elitarne suderlandzkie formacje pancerne przy wsparciu równie doświadczonych, zaprawionych w boju żołnierzy rozbiły wrogie linie obrony. Natarcie dalej trwa. Wróg wycofał się z Nowego Delilandu nie zdobywając go. Prawdopodobnie szykuje się teraz do masowego odwrotu.

Na zdjęciiach:

Czołg "Pantera" przy wsparciu dwóch drużyn piechoty zasiadających w pojazdach transportowych


Piechota w ataku na wrogi punkt oporu




Czołg "Pantera" w walce z wrogimi pojazdami


Inna "Pantera" osłaniająca natarcie piechoty


Zniszczone wrogie czołgi

---

*screeny wykonane w grze Steel Division 2

[Karl von Schwarzengrau]

Natarcie trwa. Jednostki suderlandzkie niszczą każdy wrogi punkt oporu, minimalizując z każdą walką przewagę wroga - na jeden utracony czołg suderlandzki przypadają 4 czołgi wroga. Na jednego poległego żołnierza suderlandzkiego przypada aż 7 wrogich. Mimo licznych sukcesów, ofensywa suderlandzka traci na sile. Każda walka staje się coraz trudniejsza. Wynika to z ponoszonych strat, które mimo, że nie są duże, przy stanie wyjściowym suderlandzkich jednostek są dotkliwe. Armię gwardyjską od celu dzieli 20 kilometrów. Jednostki pancerne atakujące z południa dzieli 25 kilometrów. Jutrzejszy dzień będzie decydujący - od niego zależy czy cele operacji zostaną wypełnione, a inicjatywa na froncie zostanie odzyskana. Do walki zmobilizowano pozostałe samoloty Sił Powietrznych, które podobnie do wojsk lądowych - zadają dotkliwe straty wrogowi. Bombowce Arado 234 od tej chwili wykonują liczne naloty na wycofujące się kolumny wrogich wojsk. Celem osłabienia ostatnich linii obrony wroga, na jego pozycje zostaną wystrzelone kolejne rakiety. 

Na zdjęciach:

Jednostki suderlandzkie poruszające się w kierunku celu





Walki o wsie





Wojsko w natarciu











Na zdjęciu uchwycono moment wybuchu czołgu wroga po trafieniu go z "Panzerfausta" przez jednego z żołnierzy, po prawej widać drużynę piechoty



Zniszczone czołgi

[Karl von Schwarzengrau]

Suderlandzkie formacje pancerne atakujące z południa dotarły do celu. Doszło do kolejnej bitwy pancernej, w której wróg dysponował ok. 3-krotną przewagą, lecz dwa "Tygrysy Królewskie" poprowadziły natarcie eliminując kilkadziesiąt pojazdów wroga przy stracie 1 "tygrysa". Poza nim, stracono ok. 15 czołgów "PzKpfw VI" w wersji G oraz H. 

Niestety, na północy utknęła armia gwardyjska wskutek poniesienia dużych strat we wszystkich przeprowadzonych bitwach. Aby pomóc zamknąć okrążenie, uderzenie VI Armii z północy wesprze grupa bojowa utworzona z IV i X Korpusu Pancernego uderzając z południa. 

Zdjęcia

[Karl von Schwarzengrau]

VI Armia oraz IV I X Korpusy zamknęły okrążenie. Nie czekając długo na reakcję wroga, jednostki suderlandzkie przystąpił do eliminacji wrogich sił. Walki w kotle na obszarze Okręgu Pruskiego trwały 5 dni i udało się zniszczyć trzy wrogie armie - VI VII, XIII (VII i XIII to armie pancerne). Suderlandzkie wojsko ustanowiło nową linię frontu na rzece Pruss i szykują się do odbicia Okręgu Wenedyjskiego. Z danych wywiadowczych wynika, że główne siły wroga na południu wycofały się na rzekę Noklez celem skrócenia frontu. Sytuacja na wschodzie pozwoli odesłać korpus powietrzno-desantowy oraz korpus piechoty górskiej na zachód.

W trakcie walk wzięto ponad 200 000 jeńców i zdobyto mnóstwo broni. Pozwoli to uzupełnić suderlandzkie jednostki przywracając im dawny potencjał bojowy. 

Zdjęcia z walk

---

Mapa Nordaty

[Karl von Schwarzengrau]

Od kilku dni trwają walki nad rzeką Pruss. Wróg postanowił przeprowadzić kontratak celem uniemożliwienia ataku wojskom suderlandzkim w kierunku granicy suderlandzo-brodryjskiej. Dowództwo postanowiło o utrzymaniu przyczółków na wschodnim brzegu rzeki do momentu zakończenia reorganizacji wojsk pancernych. Niestety, 10 lipca jednostki walczące na wschodnim brzegu musiały się wycofać. Tym samym doszło dzisiaj do kontrofensywy VI Armii. VI Armia ma za zadanie zająć Warnawe i odbić Wał Wschodni. Suderlandzkie czołgi wspierane przez piechotę pokonały wrogie jednostki i zajęły wiele lokacji na lewym brzegu Pruss, co umożliwi szybkie natarcie w kierunku wyznaczonych celów.